Στο καβούκι μου

Τα κείμενα της καθημερινότητας θα δημοσιεύονται στο εξής στον Βερνάρδο τον ερημίτη, στην διεύθυνση : http://gerimitiis.blogspot.gr/

Ποιήματα θα βρείτε στην ποιηματοποίηση

ενώ

Πεζά και διηγήματα στην διηγηματοποίηση

...

Τι δεν είναι και τι είναι το gpoint'sbreeze

Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς πλην των άλλων του δημιουργού της.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.



Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

Πάσχα, Κυρίου Πάσχα

.

ΚΑΛΟ  ΠΑΣΧΑ  !!!



Σαν ξωτικό του δάσους
που όψεις δύο έχει,
μια μαύρη για τους γνωστικούς
κι' άλλη, στο χρώμα του πορτοκαλιού
για τους αλλοπαρμένους,
ξεχύθηκε ο θάνατος
από κρανίου τόπον
σ' αίμα ζεστό και κόκκινο
τα χείλη του να βρέξει
και να χορέψει ύστερα
στου φεγγαριού την χάση


Σε όλων των ειδών τους εραστές
και τους εσταυρωμένους,
σ' οσους την γη αντίκρυσαν
ίδια με τον συνανθρωπό τους
και την αγάπησαν πολύ,
ποτέ δεν φτούρησε ο θάνατος
ούτε και η μπογιά του. 
.

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Επί τη επετείω


πλησιάζει η επέτειος της "εθνοσωτηρίου", ας την "τιμήσουμε"


Μόλις κτύπησε το τηλέφωνο την ξανάφερε στο νου του. Ηταν αυτή.
- Ελα τώρα. Μπορείς ;
- Ναι, ψιθύρισε άβουλα και με σκοτεινιασμένο βλέμμα. Πάλευαν μέσα του η σαρκική η επιθυμία  και τ’ απομεινάρια της ηθικής του. Μπερδεμένος, το πρώτο καλοκαίρι της θητείας του στο ναυτικό, είχε άλλα δυο μπροστά του για να ξεκαθαρίσει κάπως τα πράγματα. Και στην υπηρεσία του μπερδεμένοι ήσαντε ακόμα. Χρόνια συνηθισμένοι στο Βασιλικό το Ναυτικό πάλευαν τώρα ν’ αφομοιώσουν το Πολεμικό και την δημοκρατία που του άλλαξε το όνομα  Επρεπε όλοι να το καταλάβουν πως έφυγε η χούντα  η μετονομασία ήταν ένα καλό επιχείρημα. Πολεμικό το Ναυτικό, Πολεμική και η Αεροπορία ! Οπου τα πράγματα ήταν πιο σοβαρά χρειαζόταν και επεξηγηματική δήλωση: «Όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια» είχε δηλώσει ο «εθνάρχης» σε όσους τον κατηγορούσαν γιατί δεν έστειλε στο απόσπασμα τους πρωταίτιους της δικτατορίας όπως έλεγε η δικαστική απόφαση. Και τα εννοούσε πραγματικά, αποδείχθηκε.
Λίγα χρόνια μετά την μεταπολίτευση. Βασική εκπαίδευση και πρώτη άδεια μετά μετάθεση στον Πόρο. Πήγε να δει τον φίλο του μα έλειπε. Ητανε μόνο η γυναίκα του και το δίχρονο παιδί τους. Τον κράτησε με το ζόρι να πιουν ένα καφέ και τον γέμισε κατηγόριες για τον φίλο του. Εβλεπε γυναίκα μετά από τόσες μέρες και αισθανότανε λίγο άβολα αλλά δεν είχε και το κουράγιο για να φύγει. Το κοριτσάκι έπαιζε σκαρφαλωμένο στην μάνα του τραβώντας της την μπλούζα και σηκώνοντάς της την φούστα, το πεινασμένο βλέμμα του ακολουθούσε τα τερτίπια της μικρής.  Κάποια στιγμή το ένα της στήθος  αποκαλύφθηκε. Χαμογέλασε και δεν έκανε καμιά προσπάθεια να το μαζέψει. Σαν μαγεμένος το κοίταζε ο ναύτης. Ηταν κι όπως του άρεσε μέτριο σε μέγεθος και σχεδόν το μισό να ανήκει στην ρόγα.  Οι τόσες μέρες απομόνωσης από τον κόσμο στο στρατόπεδο έπαιξαν τον ρόλο τους. Κάθησε δίπλα της κι άρχισε να παίζει κι’ αυτός με την  μικρή ακουμπώντας την μάνα της δήθεν τυχαία. Κάποια στιγμή τα χείλη του βρεθήκανε στο στήθος της, Αναστέναξε ελαφρά και τούπε «αργότερα, σαν κοιμηθεί η μικρή», Ωρα πολλή μετά η μικρή εξακολουθούσε να παίζει με την μάνα της και το βυζί να είναι ακάλυπτο. Η  Πόπη φαινότανε να το διασκεδάζει, φαινομενικά δεν έδειχνε καμιά βιασύνη για τα περαιτέρω, ήτανε ήρεμη κι’ ευτυχισμένη που δεν ήταν αναγκασμένη να σκέπτεται τον άντρα της, όπως τούλεγε κοιτάζοντας τον φιλικά. Τον είχε ήδη κατηγορήσει πως πήγαινε με άλλες για να δικαιολογήσει την δική της στάση μα δεν τον ένοιαζε. Αισθάνθηκε σαν νάτανε ένα διακοσμητικό στοιχείο στην παράσταση και σηκώθηκε να πάει να δει την μάνα του που τον περίμενε, για την ώρα ο πόθος του είχε υποχωρήσει.
Στο σπίτι η μάνα του πλησίασε ακούγοντας το τηλέφωνο και τον κοίταξε ερωτηματικά Φόρεσε το μπουφάν του και την φίλησε. «Να προσέξεις να μην μπλέξεις, αγόρι μου» του είπε, σαν να τα ήξερε όλα. Πήγε στο παράθυρο και κοίταζε πίσω απ’ την κουρτίνα. Σαν βεβαιώθηκε πως δεν βγήκε απ’ την πόρτα το κατάλαβε « Σ΄ αυτήν πάει, επάνω στον άλλο όροφο, ε άντρας είναι, ας πάει». Μετά με κάποια ζήλεια σκέφτηκε πως τόσο καιρό δεν τα κατάφερνε η παστρικιά, αλλά τώρα που τον βρήκε μπόσικο λόγω ναυτικού, τον τύλιξε.

Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

Ζωή και θέατρο

.


Οταν στην καθημερινή ζωή σου προσποιείσαι συνεχώς, το δίωρό σου πάνω στην σκηνή σαν παίζεις ρόλο, το πιο πραγματικό, το πρόσωπο σου βγάζει : Τώρα προσποιείσαι, ζεις την ζωή ενός άλλου και σ' αρέσει. Πολύ σου αρέσει, σε λυτρώνει γιατί τώρα κάνεις ότι και στην καθημερινότητά σου αλλά συνειδητά ! Τον εαυτό σου ελέγχεις ανά πάσα στιγμή, το  ζεις και το βιώνεις βήμα-βήμα ακολουθώντας την χαραγμένη την πορεία κάποιου άλλου όπως πορεύεται στο έργο, δεν ξεγλιστράει με το απρόοπτο η ζωή μέσα απ' τα χέρια σου, δεν είναι η πληγωμένη η καθημερινότητά σου. Τι κι αν πασχίζεις να το κρύψεις με τερτίπια, την επιφάνεια καλύπτεις και όχι την ουσία.
Δεν πιάνουν τα θεατρικά τα κόλπα στην ζωή.
Σημασία έχει να μην πονάς και όχι να μην το δείχνεις.
Ξέρω πολλούς που πονάνε μα δεν το δείχνουνε, έχουνε λέει αξιοπρέπεια.
Ξέρω πολλούς που προσποιούνται στην σκηνή ότι πονάνε, είναι η δουλειά τους.
Αλλά δεν γνώρισα ποτέ αξιοπρεπή ηθοποιό που να πόναγε και να μην κατέβηκε από την σκηνή. Από σεβασμό στην δουλειά του, δεν θάθελε να μπλέξει την τέχνη του με το καθημερινό του το καμουφλάζ.
Διπλή η ζωή μα και πραγματική επάνω στην σκηνή.
Η άλλη μπλέκεται τόσο με τα ονείρατα που άντε να την ξεμπερδέψεις

Το πρώτο δεκαήμερο του Μάη η ερασιτεχνική θεατρική ομάδα του υποφαινομένου θα παρουσιάσει το τρίτο μέρος του κωμικού παιχνιδιού "Κοπρίτης και Ψωρίλης" που στηρίζεται σε χαρακτήρες του Γιώργου Σουρή. Οσοι ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν (δωρεάν) την παράσταση ας στείλουν e-mail  και θα ενημερωθούν για τον ακριβή χρόνο και τόπο.