Στο καβούκι μου

Τα κείμενα της καθημερινότητας θα δημοσιεύονται στο εξής στον Βερνάρδο τον ερημίτη, στην διεύθυνση : http://gerimitiis.blogspot.gr/

Ποιήματα θα βρείτε στην ποιηματοποίηση

ενώ

Πεζά και διηγήματα στην διηγηματοποίηση

...

Τι δεν είναι και τι είναι το gpoint'sbreeze

Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς πλην των άλλων του δημιουργού της.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.



Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου 2007

Εξωσχολικοί δάσκαλοι

Πριν δυό- τρία χρόνια μιά σχολική θεατρική παράσταση θεωρήθηκε άκυρη διότι συμμετείχαν και καθηγητές, οι οποίοι με το γράμμα του νόμου βγήκαν "εξωσχολικοί".

Ενας φανταστικός διάλογος που προκύπτει από το θέμα


Νομολάτρης λόγος, Εθιμικός λόγος


Καλεέ, τι πράγματα ειν’αυτά; Αυτά είναι επανάσταση

Ποτέ δεν επιτρέπεται δάσκαλοι σε παράσταση

Να παίζουν σε παράσταση, έστω θεατρική

Σαφώς απαγορεύονται οι εξωσχολικοί

Ότι σου λεν’ οι νομικοί οι σύμβουλοι ακούς.

Αν τους δασκάλους θεωρείς για εξωσχολικούς

Τότε την παρουσία τους πρέπει ν’ απαγορεύσεις

Μεσ’ στα σχολειά και τίποτα να μην τους επιτρέψεις

Να κάνουν, ούτε μάθημα, ούτε και συνελεύσεις

Μονάχα έξω από τα σχολειά να δίνουν διαλέξεις

Του διδασκάλου η δουλειά είναι απλά και μόνο

Να κάνει μόνο μάθημα ολημερίς το χρόνο

Και όλα τ’ άλλα φαίνονται ως εκ του πονηρού

Στην αίθουσα, στο έδρανο και πουθενά αλλού

Και σ’ εκδηλώσεις σχολικές να μην ανακατεύονται

Οι μαθητές με δάσκαλους. Σχολείο είναι τούτο δω, αυτά απαγορεύονται

Σχολείο ειν’ μον' οι μαθητές; Κι’ οι δάσκαλοι μαζί.

Μα όταν δεν κάνουν μάθημα ειν’ εξωσχολικοί!

Τότε, να μη τους πάνε εκδρομές ούτε και εκκλησία;

Όχι, ετούτα επιτρέπονται! Ωραία ομολογία …

Κι’ όσα δεν ξέρουν οι γονείς ποιος θα τους τα διδάξει;

Οι δάσκαλοι, μα σίγουρα μονάχα μεσ΄ τη τάξη!

Στη τάξη κάνουν μάθημα! Αχ ναι, με συγχωρείς.

Σε ώρα εκτός μαθήματος, ακόμα απορείς;

Αλλα εκτός μαθήματος ειν’ εξωσχολικοί!

Ε τότε, ας κάνουν μια παράσταση, έστω θεατρική!

Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2007

Εκ - λέγω (λέγω-ξελέγω)

"Λέξομαι εις ευνήν" Οδυσσ.(Ρ)

Η πρώτη σημασία του ρήματος λέγω ήταν αποκοιμίζω εαυτόν ή άλλους και πιθανόν ταυτόχρονα συλλέγω, διαλέγω. Η έννοια του λέγω*=ομιλώ είναι μεταγενέστερη.

Αρα έχουμε:

Εκ λέγω........... Ξεδιαλέγω
Εκ λέγω........... Ξυπνάω
Εκ λέγω........... Ξελέω
με το νόημα του "εκ" να αποδίδεται με "ξε" στην νεοελληνική.

Πράγματι όλα αυτά υπάρχουν στην εκλογική διαδικασία:

Ο πολιτικός λέγει (λέει, υπόσχεται)
Ο πολιτικός λέγει (αποκοιμίζει τον λαό)

Ο λαός εκλέγει (ξεδιαλέγει)

Ο πολιτικός εκλέγει (ξυπνάει ο ίδιος)
Ο πολιτικός εκλέγει (ξελέει)


* Περισσότερα ετυμολογικά γιά το λέγω στο άρθρο του gpoint ¨Λαλείν άριστος, αδυνατώτατος λέγειν" στο www.logokipos.gr

Μεταγενέστερη προσθήκη

Ακολουθεί το άρθρο λόγω απόσυρσης του τότε λογόκηπου


Με αφορμή το ρήμα λέγω που περιέχεται στο εκλέγω, μιά εξερεύνηση στα "μυστήρια" της γλώσσας

Φανερά υπάρχει διαφορά μεταξύ του λαλώ και του λέγω. Η φράση "είπα(*) και ελάλησα" δεν περιέχει πλεονασμό. Η λαϊκή σοφία έχει αποδώσει τελικά το λαλώ στους πετεινούς με το μικρό κεφάλι, συνειρμικά στους έχοντες λίγο μυαλό.
(*)είπον αόριστος β του άχρηστου "έπω" με ψιλή, έπω με δασεία (παρατατικός είπον, αόριστος έσπον) διέπω, περιέπω.
Αλλά τι γίνεται με το λέγω ;
Ας ξεκινήσουμε ανάποδα. Από τον 5ο-4ο αιώνα π.Χ. το λέγω έχει κυρίως τη σημερινή του έννοια : ομιλώ, εκθέτω διά λόγων. "εφη λέγων" (Ηρ.) και "ουδέν λέγεις" (Αρστφ).
Εχουμε ακόμη την έννοια του μετράω-λογαριάζω : "και μείζον, ος τις αντί της αυτού πάτρας φίλον νομίζει, ουδαμού λέγω" (Σφκλ)
υμνώ διά λόγων : θέλω λέγειν Ατρείδας, θέλω δε Κάδμον άδειν" (Ανκρ) και
εκφωνώ : "λέγε τοίνυν μοι το ψήφισμα τουτί λαβών" (Δμσθ)
Στον Ομηρο όμως το λέγω εχει :

Αφ' ενός μεν τη σημασία του συλλέγω- εκλέγω-διαλέγω- καταλέγω (μετρώ) όπως φαίνεται από τα αντίστοιχα αποσπάσματα :
"οστέα Πατρόκλοιο λέγωμεν" ( Ιλ.Ψ )
"δυώδεκα λέξατο κούρους" ( Ιλ. Φ )
"ει γαρ νυν λεγοίμεθα πάντες άριστοι" ( Ιλ. Ν )
"τι σε χρή ταύτα λέγεσθαι" ( Ιλ. Ν )

αφ' ετέρου δε τη σημασία του αποκοιμίζω, πλαγιάζω να κοιμηθώ, ησυχάζω, αναπαύομαι.
"εγώ μεν (ο Υπνος) έλεξα Διός νόον" ( Ιλ. Ξ )
"συ δ' αυτόθι λέξοιο" ( Ιλ. Ι )
"οθ' ηδέϊ λέξεται ύπνω" ( Ιλ. Δ ).

Υποστηρίζω ότι αυτή είναι η πρώτη έννοια του λέγω διότι απ' αυτήν παράγονται οι λέξεις λέχος, λέκτρον, λεχώ και λόχος, οι οποίες συνυπάρχουν σε διάφορες μορφές στα ομηρικά κείμενα, δεν εμφανίστηκαν αργότερα.
Λέχος και λέκτρον, κρεββάτι και συνεκδοχικά γάμος (συγκοίμηση ανδρόγυνου, σεξουαλική πράξη) εξ ου λεκτροχαρής, ο αγαπών το κρεββάτι (φιλήδονος).
Το αποτέλεσμα εννιά μήνες μετά λεχώ (λεχώνα, λεχούσα) γυναίκα που γέννησε και το ρήμα λοχεύω δηλαδή γεννώ ή γεννιέμαι ή ακόμα ξεγεννώ "τις λοχεύει σε ή μόνη μοχθείς τάδε" (Ευρ. ) και λόχος (γέννα) :"Αρτεμις δ' εκάταν γυναικών λόχους εφορεύειν" ( ΑΙσχ.).
Αλλά και στην Ιλιάδα εμφανίζονται οι ίδιες λέξεις :
"οθεν σφίσιν είχε λοχήσαι' ( Ιλ. Σ)
Εχουμε όμως επίσης ¨εκ λόχου αμπήδησεν" ( Ιλ. Δ ) και ακόμη στην Οδύσσεια ο Δούρειος ίππος αναφέρεται ως "κοίλος λόχος" ( Ιλ. Δ.)
Εδώ βέβαια η λέξις λόχος μπορεί να έχει διπλή έννοια, λόχος εκ του λοχάω-ώ (ενεδρεύω, ελλοχάω).
Μεταγενέστερα η λέξη λόχος σημαίνει τάγμα στρατιωτών, τάξεις πολιτών : "διήρηνται άπασαι αι πόλεις αι μεν κατά φυλάς (αθήναι), αι δε κατά μοίρας (σπάρτη), αι δε κατά λόχους (θήβαι)" ( Ξνφ.)

Φαίνεται φυσικό η κοιλιά του Δούρειου ίππου να "γέννησε" την ενέδρα και σίγουρο ότι η έννοια της ενέδρας πέρασε στούς ενεδρεύοντες που ονομάσθηκαν λόχος (περίπου 100 άνδρες).
Γιά το πως το λέγω=αποκοιμίζω (εαυτόν ή άλλους) έφτασε να σημαίνει ομιλώ ο καθένας μπορεί να βρεί μιά λογική ανέλιξη.



Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2007

Λουτσιάνο Παβαρόττι

Ενας άνθρωπος που προσέφερε πολύ περισσότερα από πολιτικούς κι' επιστήμονες. Μαζί με τη Μαρία Κάλας" ξαναζωντάνεψαν" την όπερα, την έκαναν γνωστή σε περισσότερο κόσμο.
Αξεπέραστος, πέρα από προσωπικά γούστα.
Παγκόσμια απώλεια.
Θα μνημονεύεται όσο υπάρχουν άνθρωποι.

Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2007

Κερχνηΐς

Κερχνηΐς -ίδος, είδος ορνέου, προφανώς εκ της βραχνής φωνής του, γαλλιστί crecerelle, χυδαϊστί ανεμογάμης.

"Ωσπερ των εμέτων αι ναυτίαι προηγούνται, τον αυτόν τρόπον του βήττειν το κέρχνειν... Ωσπερ εναυτίασαν μεν τινές ουκ έμεσαν δε, κατά τον αυτόν τρόπον ο μεν κέρχνος αυτοίς εγένετο, βηξ δε ουκ ηκολούθησε, διά σμικρότητα της αιτίας" (Γαληνός)

Ακουσα στο ραδιοφωνο ένα διάγγελμα ή κάτι τέτοιο. Βραχνή φωνή οικεία, σαν να μας μιλάει δικός μας άνθρωπος, όλο ωραίες κουβέντες γιά το τι καλά τα έκανε και πόσο καλύτερα θα τα κάνει αν τον βοηθήσουμε κι' εμείς, οι δικοί του άνθρωποι, αυτοί γιά τους οποίους παλεύει. Τέτοια οικειότητα τη θυμάμαι μόνο όταν απέρριπτε τα αιτήματα των εκπαιδευτικών-γιά να μην υπονομεύσει το μέλλον αυτού του τόπου (sic) λίγο μετά τις δημοτικές εκλογές. Μετά άκουσα να μοιράζει δεκαχίλιαρα (ευρώ) γιά ηλεκτρικές συσκευές που κάηκαν. Φαίνεται αγοράζει ψυγεία, κουζίνες, τηλεοράσεις στη μαύρη αγορά, στην Ομόνοια έχουνε πιό φτηνά.Μετά μιά άλλη βραχνή φωνή δεν είπε τίποτε γιά λεφτά που χαρίζονται -δεν δανείζονται- ούτε γιά τα κριτήρια που θα δοθούν, μόνο το τριχίλιαρο είναι γιά όλους. Μόνο στενοχωριότανε που δεν τάδωσε αυτός. Μετά θα λέει ότι δεν βρήκαμε λεφτά στα ταμεία, κάντε υπομονή κ.λ.π. Και αυτή η φωνή μιά βραχνάδα οικεία είχε, να περνάει στο μυαλό και να σκεπάζει το νόημα των όσων ειπώθηκαν. Και κυρίως να εμποδίζει τις περαιτέρω σκέψεις.

"Τραχύς χελώνης κέρχνος εξανίσταται" ( Σοφοκλής)

Μετά άκουσα ένα τραγούδι παλιό, ιταλικό:

La prima cosa bella - Nicola di Bari

Ho preso la chitarra
e suono per te
il tempo di imparare
non l'ho e non so suonare
ma suono per te.
La senti questa voce
chi canta e` il mio cuore
amore amore amore
e` quello che so dire
ma tu mi capirai...

Μετάφραση ........................Ελεύθερη μετάφραση

Επήρα τη κιθάρα .... ...........Ορμάω στην οθόνη
και τραγουδώ για σε.............και βγάζω διάγγελμα
καιρός που γιά να μάθω........ότι μου'ρχεται λέω
να τραγουδώ δεν ξέρω.........μα ξέρω να τα λέω
μα τραγουδώ γιά σέ..............επικοινωνιακά
Ακουσε τη φωνή μου...........Ακουσε τη φωνή μου
είν' από τη καρδιά μου..........και μη προσέχεις λόγια
αγάπη, αγάπη, αγάπη...........μονάχα στη βραχνάδα
αυτό ξέρω να λέω................δώσε λιγάκι βάση
και να με συμπαθάς... ........και ψήφισέ με πιά..

(αμφότερες τραγουδιώνται στο σκοπό του προτύπου)

Υ.Γ.1 Τα αποσπάσματα εξ αρχαίων κειμένων ασυμμέτρως πηγήν έμπνεύσεως έχουσιν τον γνωστόν Βύρων (άκλιτον)
Υ.Γ.2 Θαυμάστε τη λαϊκή σοφία στη χυδαία ονομασία του πτηνού.

Παρασκευή 24 Αυγούστου 2007

Οδηγός (κατόπιν εορτής) προς υποψηφίους

Κόπηκες απ' τη λίστα; Πάντα υπάρχει λύση!

Οι εκλογές διεξάγονται
δεκάξη Σεπτεμβρίου
αλλοίμονο στα πρόβατα
που εξήλθαν του μαντρίου
την θέση τους την έχασαν
στων εκλογών τη λίστα
το έργο παρακολουθούν
πρώτο τραπέζι πίστα

Αντιμιλάς στον πρόεδρο
τον αρχηγό, τον ένα;
Μαύρο σκοτάδι σ' έφαγε
όλα κανονισμένα
κανένα να μη προσεχτεί
κουσούρι σ' αρχηγό
ει δυνατόν, ν' απαλειφθεί
στο βιογραφικό.

Αν αντιθέτως τον υμνείς,
συχνά τον προσκυνάς
θα είσαι υποψήφιος
όπως και ο τουρνάς
ή στη κορώνη αν έτυχε
να έχεις ένα μπάρμπα
θέση στο ψηφοδέλτιο
θα βρεις σα βαναμπάρμπα

Αν πάλι το αισθάνεσαι
το ύψιστον καθήκον
πως η πατρίδα σε καλεί
τότε είναι προσήκον
υπηρεσίας προσφορά
στη διάθεση της θέτεις
-στο επικρατείας φυσικά-
σαν μουσικοσυνθέτης

Το κρίσιμον των εκλογών
αν δεν κατανοείς
ποιόν των υποψήφιων
μη καταμαρτυρείς
η διαλογή τους έγινε
σαφώς πολιτικά
μη το μπερδεύεις αφελώς
επί-κοινωνιακά

Αλλά μην απελπίζεσαι
μαύρο μη βάζεις βέλο
στην τρικυμία τη πολλή
τον καπετάνιο θέλω.
Υπάρχει λύση σίγουρη
θα πάρει λίγο χρόνο
όμως θα έρθει η στιγμή
γι' αυτό σε βεβαιώνω

οταν θα έλθουν εκλογές
κρίσιμες να μην είναι
αλλά θα είναι μοναχά
διά το θεαθήναι
τότε σ' αυτές θα κατεβεί
το κόμμα το καλό
το μόνο πούχει πρόγραμμα
σούπερ διαφυσικό

εκεί οι υποψήφιοι
προσόν θέλουνε ένα
βιβλία των διαφυσικών
να έχουν διαβασμένα
γιά κάθε ένα πρόβλημα
θάχουν χιλιάδες λύσεις
αδύνατο την εκλογή
αυτή, να μη κερδίσεις

Πέμπτη 16 Αυγούστου 2007

Ζέμπρες




Ασπρόμαυρη ζέμπρα


Ραψωδία σ' άσπρο και μαύρο
κάθε σου ρίγα μιά ταυτότητα
κι' ο χρόνος που παγώνει την εικόνα

Κάθε σου κίνηση θολώνει το τοπίο
οφθαλμαπάτη, τρέξιμο
τ' ασπρόμαυρό σου είναι
σα χίλια χρώματα μαζί,
σύγχυση στο λιοντάρι

Σαν θες να φας
ή να γεννήσεις πρέπει,
το καμουφλάζ σου πέφτει
αδυναμία ανθρώπινη
στη ζούγκλα των ψυχών

Καλπάζεις, καλπάζεις αόρατη
μα από ψηλά
το στόχο δίνεις
και τα σκυλιά με τ' όρνεο
κρυφά συνενοούνται

Πως κι' είσαι κυκλωμένη ;

Σκυλιά παντού τριγύρω.
Χρώμα καινούργιο θάχεις.
Μεσ' στη σαβάνα
φυτρώνουν παπαρούνες

Κάθε ψυχή
με ζέμπρα λίγο μοιάζει


Ζέμπρα σε άσπρο και καφέ


Ζέμπρα σε άσπρο και καφέ
Τη διαφορετικότητα σου δείχνεις
Μεσ 'στο κοπάδι τι ζητάς ;
Χαλάς την αρμονία.

Εξορίσου στα Τάρταρα της σαβάνας
Μαζί με τους ομόχρωμους.
Πως τόλμησες με μας να μπλέξεις ;
Αιώνες το παλεύουμε
Το καθαρό κοπάδι
Σε διχρωμία μόνο

Μαύρο κι' άσπρο, καλό-κακό
Δεν θέλουμε παρείσακτους
Καινούργια χρώματα να φέρουν.
Και τα λιοντάρια
Εμείς μόνο σκυλιά ταΐζουμε
Διά των σαρκών μας
Καί όρνεα δια των οστών

Το καφετί της ρίγας σου
Δαιμόνια επιφέρει
Κι' απογουστιά το χρώμα της
Σα σάπιο φρούτο

Εσύ κι οι λίγοι σου
Εμπρός
Από μπροστά χαθείτε
Στην όαση τη μακρινή
Και όχι στη σαβάνα

Πριν οι γυναίκες μας, οι άμυαλες
Και τα παιδιά
Σας πάρουν γιά σπουδαίους.


Δημοσιεύτηκαν πρώτη φορά στο www.logokipos.gr στις 25-26/02/2007

Πέμπτη 9 Αυγούστου 2007

Θερινό θέρετρο

"Περιμένοντας την παρέα, ένα βράδυ, όπως όλα τα βράδυα, στα "καθώς πρέπει" μαγαζιά.


Ανταύγειες φώτων στο νερό
χορεύουν
μεσ' στις ρυτίδες που τ' αεράκι δημιουργεί.

Αλλες ρυτίδες, της χαράς
στην επιφάνεια.
Χωρίς τη πατίνα του χρόνου στο δέρμα.
ή της κακίας στη ψυχή.

Χωρίς φεγγάρι πιό καλά.

Σιγά-σιγά η νύχτα ξεκινά.
Στον κρυφό φωτισμό στούς φοίνικες.
Το χρήμα όλα τα σκεπάζει.

Πουλιών ανάσες
με θροΐσματα φύλλων ανακατεύονται.
Πριν τα καλύψει η μουσική

Σ' ένα τραπέζι δίπλα στη θάλασσα
στο κλαμπ της παραλίας
Μαλακή μουσική, τόνα τσιγάρο πάνω στ' άλλο
Διακοπές.

Διακοπές ;

Φοράς παπούτσια του χειμώνα
τώρα που βραδυάζει στις δέκα.
Πόσο άσχημα φαίνονται.
Ισως κι' άχαρα.
Η θέα του γυμνού ποδιού
έχει μιά χάρη
που τη ξεχνάμε το χειμώνα.
Σαγιονάρες.
Σίγουρα τα χειμερινά παπούτσια σου,
σου φάνηκαν σαν ξένα.
Ρωτάς τον ιδιοκτήτη τους
κι' είσαι εσύ.

Αρχίζει η διασκέδαση.
Σα να μεθάς με κόκα-κόλα λάϊτ...
"