Στο καβούκι μου

Τα κείμενα της καθημερινότητας θα δημοσιεύονται στο εξής στον Βερνάρδο τον ερημίτη, στην διεύθυνση : http://gerimitiis.blogspot.gr/

Ποιήματα θα βρείτε στην ποιηματοποίηση

ενώ

Πεζά και διηγήματα στην διηγηματοποίηση

...

Τι δεν είναι και τι είναι το gpoint'sbreeze

Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς πλην των άλλων του δημιουργού της.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.



Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2007

Χρόνια πολλά...περάσανε ή κάποιος έβαλε την ¨αγια νύχτα¨σε σιντί


Δεν έψαχνε να βρει την Αλήθεια. Την δική του αλήθεια έψαχνε. Μέσα στις χριστουγεννιάτικες μπάλλες, παραμορφωτικά κυρτά κάτοπτρα σαν πλησιάσεις γιά να δεις. Αντιγραφή της κοινωνίας. Όσο πιό κοντά πλησίαζε κάποιον, τόσο πιό παραμορφωμένος του φαινότανε. Από μακριά όλα φαινότουσαν κανονικά. Μα τι του θύμιζαν ;
Δεν έψαχνε να βρεί άν ήταν σωστή η ημερομηνία, αν εορτάζανε την του Διός την γέννησην, του Βούδα, του Μωάμεθ, όλα θεία βρέφη ξεκινήσανε, στο δρόμο κάναν τις διαφορές.
Ούτε τα έθιμα τα παμπάλαια, τα μισοξεχασμένα, με το σιτάρι στο πάτωμα, απλά και φτωχικά, χωρίς ξενόφερτες γαλοπούλες και τραπέζια αφθονίας. Το μέτρο έψαχνε, το αναλλοίωτο πίσω από τις φανφάρες και τα τραγούδια.
Θυμήθηκε που κατέβηκε στο υπόγειο στα ξεσκέπαστα πιθάρια με το λάδι.Τόχανε φέρει απ΄το χωριό, σε δροσερό μέρος διατηρείται καλύτερα, φτάνει ν’ αερίζεται. Σε κάθε πιθάρι ισορροπούσε στο χείλος γατζωμένο με τα νύχια του κι’ ένα ποντίκι. Βουτούσε την μακριά ουρά του μεσ’ στο λάδι κι’ ύστερα την έγλειφε και φτού κι’ απ’ την αρχή. Είχε μιά αρμονία το όλον θέαμα, ένα συγχρονισμό, έδειχνε τη δύναμη της δομής της κοινωνίας τους. Γύρισε επάνω, στον κόσμο του, στα χαμογελαστά πρόσωπα των συγκατοίκων του. Δέντρο ή καραβάκι ; Θέμα πολιτικής τοποθέτησης, κάποιος το είπε στάση ζωής. Με χαμόγελο όλα αυτά βεβαίως, γιορτές έχουμε. Φυσικά και στα δυό μπάλλες στολίδια θα βάζανε.
«Χρόνια πολλά » περάσανε και τίποτε δεν άλλαξε, σκέφτηκε με πικρία καθώς άλλοι αντάλλασσαν ευχές συμμορφωμένοι στο κλίμα το γιορταστικό. Κάποιος πρότεινε να ρίξουνε φωτοβολίδες, ήταν στη μόδα τα τελευταία χρόνια σ’ όλες τις γιορτές. Είδε το γάτο χορτασμένο και τετράπαχο απ΄τις κονσέρβες να κοιμάται μακαρίως. Θα ξύπναγε άραγε με τα βεγγαλικά ;
Βγήκε στο κήπο στο φως του φεγγαριού. Πιό πέρα στη γραμμή τα απλωμένα ρούχα κρέμονταν. Κάτι πουκάμισα, κάλτσες και σώβρακα. Αναρωτήθηκε αν ήθελε να τ’ αγγίξει, αν θα βρισκόταν ένας να τ’ αγγίξει. Αρχισαν να βγαίνουν όλοι στο κήπο, οι κυρίες με τις εσάρπες. Κάποιος έβαλε την άγια νύχτα σε σιντί. Τα ρούχα κυματίσανε στο ελαφρό αεράκι και φεγγοβόλησαν στη λάμψη των βεγγαλικών του γείτονα. Ενα σκυλί γάβγισε, ξεσηκωθήκαν κι’ άλλα. Μετά την άγια νύχτα, ένα τραγούδι από σκυλάδικο. Πανευτυχείς κουνιόντουσαν στο ρυθμό του, τσιφτετέλι μεσ’ στο κήπο.
Τα ρούχα χάσανε το μονοπώλιο να μοιάζουν με φαντάσματα, ήτανε κι’ ακίνητα, κρεμασμένα στα σκοινιά. Ο γάτος βγήκε βαριεστημένος στη βεράντα.

Μπήκε ξανά στο υπόγειο. Τα ποντίκια συνέχιζαν τη δουλειά τους μ’ αρμονικές κινήσεις, συγχρονισμένα σαν τα μέλη μιάς ορχήστρας. Επιτέλους χαμογέλασε.
«Καλά Χριστούγεννα» σκέφτηκε.

Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2007

Η προξενήτρα


Κοπέλλα στα 28 της.
Επαρχία με κομπιούτερ και τιβί.
Γραφείο συνοικεσίων.
Η Λεμονιά, η προξενήτρα.
.

Το μεσημέρι, μόνη σα διαβείς
λιθόστρωτο δρομάκι
γόβα στιλέττο και μαλλί κοντό
και φούστα, στο σωστό το μάκρος

σώμα περισπωμένη
στη μέση δαχτυλίδι,
το ρολογάκι στο δεξί
μα τα καπούλια μόστρα

φρύδια βγαλμένα ελάχιστα
-σαν τις ματιές στους άντρες-
κολιέ να κρύβει το αδιάντροπον
της του λαιμού γυμνότητος

τα σκουλαρίκια απαραίτητον
σήμα κατατεθέν
προικός τε και προσόντων,
τόννοι το κοκκινάδι

στήθια μαξιλαράκια
και το μυαλό κι' αυτό ενισχυμένο
από της θειάς τις συμβουλές,
γυαλιά σοφιστικέ

βήμα κοντό
της ασταθούς
ισορροπίας προϊόν
ποιόν δεν θα συγκινήσεις, τσούπρα΄μ ;

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2007


Σε λίγες μέρες τυπώνεται το διαφυσικό παραμύθι"Ιστορίες από το κοίλο ημισφαίριο"
Μιά τελευταία πρόγευση, μιά (αρκετά) ελεύθερη απόδοση του Oceano, τραγουδιού του Fabrizio di Andre, που αποτελεί τον επίλογο του παραμυθιού.

ΩΚΕΑΝΟΣ ελεύθερη μετάφραση

Το πιό μεγάλο σου ατού, τη σκέψη σου, την άφησες απ' έξω
Μπορεί να νίκησες τον ουρανό με το μικρό σου δακτυλάκι
Μα η νύχτα δεν σ' έχει ανάγκη
Η νύχτα τραγουδά καλύτερα από σένα
Μη δοκιμάσεις να τη παραβγείς, πολύ εύκολα θα χάσεις

Και θάρθει ένα παιδάκι, με τα χεράκια του στις τσέπες
Κι' ολόκληρο τον ωκεανό να κουβαλά στις πλάτες
Και θα σου πει
Τι θες να μάθεις ; πόσο πολύ είναι το νερό ;
Ποσ' όμορφη ειν' η θάλασσα και πόσο αντέχει ενα σπίτι ;
Είναι καιρός πολύς τον ήλιο που κοιτώ, μου πόνεσαν τα μάτια

Ασ' τις καμπανες ήσυχες, στον ήχο τους τα χελιδόνια να γυρεύουν
Παντού τη μύτη σου μη χώνεις και δεν σε αφορά
Μα μη μου πείς πως προτιμάς τον ποιητή,
Τον νικημένο ποιητή αντί γιά μένα
Σαν γνωριστούμε πιό πολύ, μπορείς να μ΄αγκαλιάζεις

όταν και όποτε το θες

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2007

Ιστορίες από το κοίλο ημισφαίριο


Ενα διαφυσικό παραμύθι


Το βιβλίο αυτό έχει γραφτεί έτσι ώστε να διαβάζεται από όλες σχεδόν τις ηλικίες και να αφήνει διαφορετική γεύση στον καθένα ανάλογα με την ηλικία και τις γνώσεις του, ακολουθεί δηλαδή τη πορεία της διήγησης ενός παραμυθά. Κάπου οι βαθιές αλήθειες μπλέκονται με τις φαντασιώσεις, κάπου θρυλικές μορφές της μυθολογίας βιώνουν καταστάσεις καθημερινές. Η παμπάλαια αναζήτηση της πραγματικότητας μέσα από τις ψευδαισθήσεις έχει τον κύριο λόγο. Και ποιός ακόμα και σήμερα μπορεί να μας βεβαιώσει για το ποιό είναι πραγματικό και ποιό ψευδαίσθηση ; Βλέπουμε τα χρώματα. Υπάρχουν πραγματικά ή μόνο γιά τα μάτια μας ;
Το παρόν βιβλίο δεν θα σας δώσει την απάντηση καθοριστικά. Θα σας βοηθήσει όμως να σχηματίσετε τη δική σας άποψη αν θέλετε ή απλά θα σας ταξιδέψει στον ωκεανο της ανθρώπινης νόησης.
Τα κεφάλαια είναι αριθμημένα, ώστε τα τυχόντα σημεία που χρειάζονται μιά παραπάνω ματιά να εντοπίζονται εύκολα. Τα αναφερόμενα πρόσωπα έχουν μυθολογική προέλευση πλην του Νοηγού που είναι δημιουργία του συγγραφέα.
Ο χαρακτηρισμός του παραμυθιού σαν διαφυσικό δικαιολογείται εάν έχετε υπ’ όψιν σας το πρώτο βιβλίο του gpoint, «Τα Διαφυσικά»
Τα αναφερόμενα στο κείμενο τραγούδια έχουν μελοποιηθεί από τον συγγραφέα και τον φίλο του, Γ.Ρ., φυσικό, πλην ενός που στηρίζεται στη μελωδία από το Girl from the North Country του Bob Dylan.
Τα σκίτσα είναι ευγενική προσφορά του αρχιτέκτονα Bruno Castagneri και της αγιογράφου Ντίνας Ζ.
.
Το βιβλίο (με το c.d. που το συνοδεύει) θα διατίθεται αποκλειστικά από το συγγραφέα - δεν θα κυκλοφορήσει σε βιβλιοπωλεία.
Επικοινωνία στα gpointofview@hotmail.com και gpointofview@yahoo.gr

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2007

Ορνιθες



(Καμμιά φορά το φυσικό είναι καλύτερο από το καλλιεργημένο. Αλλες φορές όχι)



Σχετικά με το υπό έκδοση βιβλίο του τζι πόιντ

Ελάχιστα έργα έχουν τη δύναμη , τη φρεσκάδα και κυρίως τη διαχρονικότητα των Ορνίθων.
Στοιχεία του ψυχισμού και του ανθρώπινου χαρακτήρα, σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο, τα πλέον δομικά που υπάρχουν, αναδύονται μέσα από το κείμενο.
Η αστυφιλία, η φαυλότητα των πολιτικών, η «σοφία» των επαϊόντων αλλά κυρίως η προσπαθεια ταύτισης του ανθρώπου με τον κατ’ εικόνα και ομοίωσιν θεόν του και η σύγκρουση με τη λογική που προκύπτει απ’ αυτήν βρίσκουν μιά ουτοπική λύση μέσα στο κείμενο.
Καθένας μας θα ήθελε να είναι Πισθέταιρος. Καθένας μας θα μπορούσε να γίνει Πισθέταιρος.
Και αν δεν γίνει, η ωφέλεια από την προσπάθεια ή έστω από την απλή ανάγνωση του κειμένου είναι τεράστια.

Λίγα λόγια από το συγγραφέα

Ο συγγραφέας πιστεύει ότι μιά αρχαία τραγωδία ή κωμωδία βλέπεται στο θέατρο, ακούγεται στο ραδιόφωνο αλλά δεν διαβάζεται σε μετάφραση παρά μόνο από όσους έχουν μεγάλο ενδιαφέρον και υπομονή. Ετσι όμως τα μεγάλα διδάγματα που προκύπτουν από αυτά τα κείμενα δεν γίνονται γνωστά σε πολύ κόσμο που συνήθως συμπληρώνει τη μόρφωσή του με βιβλία πιό «ενδιαφέροντα» ή καλύτερα πιό ευκολοχώνευτα.
Ο μοναδικός εύπεπτος, κατά την άποψη του συγγραφέα, τρόπος ανάγνωσης τέτοιων κειμένων είναι ο έμμετρος σατιρικός, κάτι που είχε κάνει πιό παλιά ο μεγάλος μας ποιητής Γιώργος Σουρής με το «Αριστοφάνους Νεφέλαι». Ταπεινά στα χνάρια του, προσπάθησε να δώσει μιά έμμετρη απόδοση του νοήματος, μένοντας όσο μπορούσε πιό κοντά στο κείμενο.
Το παρόν πόνημα δεν είναι μιά μελέτη πάνω στο συγκεκριμμένο έργο. Οποιος ζητάει περισσότερα πρέπει να ανατρέξει στο κείμενο και στις πολλές μεταφράσεις-αναλύσεις που υπάρχουν.
Ο gpoint χρησιμοποίησε σαν βάση την μετάφραση και τα σχόλια του Θεόδωρου Μαυρόπουλου

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2007

Αντί προλόγου...

Από το υπό έκδοση βιβλίο μου "Αριστοφάνους Ορνιθες-εμμετρη μετάφραση κοντά στο κείμενο", ο οποίο θα διανεμηθεί δωρεάν στούς κατόχους των διαφυσικών που έχω τα στοιχεία τους ή θα μου τα αποστείλουν.

Αντί προλόγου

Only one thing I did wrong
Stayed in Mississippi a day too long…




Γεννημένος μεσ’ στον ήλιο, στο εξοχικό
Μεσ’ στης πόλης τα σκοτάδια, προσπαθώ
Να επιβιώσω με τη δουλειά
Ζωή φαρμάκι, χωρίς χαρά

Η πόλη είναι βάλτος που με τραβά
Από το πόδι, όλο πιό βαθιά
Μέσα στη λάσπη της συναλλαγής
Της κοροϊδίας, της αρπαχτής

Λάθος μου που ήρθα από μακριά
Λάθος που παλεύω γιά ιδανικά
Λάθος η ζωή μου, λάθος η δουλειά
Λάθος είναι όλα, τελικά

Ενα μόνο πράγμα έκανα σωστό
Πήρα την απόφαση να φύγω από δω.

Πέρα κει στα σύννεφα που ζούνε τα πουλιά
Είναι μιά πόλη καταπληκτικιά
Δεν έχει μίσος, δεν έχει οργή
Μα καλωσύνη, αγάπη και στοργή

Εκεί θα πάω να εγκατασταθώ
Ν’ ανοίξω σπίτι, να παντρευτώ
Να ζήσω λίγο σαν τα πουλιά
Μ’ ελευθερία και ανθρωπιά

Ενα μόνο πράγμα έκανα σωστό
Στων πουλιών τη πόλη τώρα κατοικώ


«Κτισμένο» πάνω στο τραγούδι Mississippi του Bob Dylan

Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2007

Αφιερωμένο εξαιρετικά


Πάψε να είσαι τραγικός
-στο λένε καθημερινώς-
άλλο μην αυθαδιάζεις
όπως ο λύκος προσπαθεί
της γούνας του την αλλαγή
τομάρι δεν αλλάζεις

Σου τόπε και μια δεσποινίς
-λεπτό το δείγμα της γραφής-
το κτύπημα αντέχεις ;
πως οι γαρίδες κολυμπούν
αλλά και από που ουρούν
εσύ, δεν το κατέχεις

Νομίζεις έγινες σοφός
του κόμματός σου αρχηγός
μα οπαδοί σου λείπουν
να ξέρεις και οι ποντικοί
πριν το βαπόρι βυθισθεί
ευθύς εγκαταλείπουν

Γιατί δεν βγάζεις το σκασμό
ίσως να ήταν πιό σωστό
στραβά, τα ίσια βλέπεις
Εσύ δεν είσαι ποιητής
της σύγχρονης της εποχής
αλλά της τρύπιας τσέπης




παραλλαγή σε δημοσιευμένο στο www.logokipos.gr σατιρικό ποίημα