Στο καβούκι μου

Τα κείμενα της καθημερινότητας θα δημοσιεύονται στο εξής στον Βερνάρδο τον ερημίτη, στην διεύθυνση : http://gerimitiis.blogspot.gr/

Ποιήματα θα βρείτε στην ποιηματοποίηση

ενώ

Πεζά και διηγήματα στην διηγηματοποίηση

...

Τι δεν είναι και τι είναι το gpoint'sbreeze

Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς πλην των άλλων του δημιουργού της.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.



Πέμπτη 13 Αυγούστου 2009

Νηρηΐδα

Σαν ψάρι έξω απ' τα νερά του, όλο μονάχος κολυμπώ...



Από τα λίγα που γνωρίζω
σαν Νηρηΐδα κολυμπάς
και μακροβούτια όταν κάνεις
κλειστή την μύτη σου κρατάς

Τα κύματα με χάρη σκίζεις
με όποιο στυλ κι' αν προτιμάς
ανάσκελα ή με το πλάϊ
ή μπρούμητα αν κολυμπάς

Κι'όταν με χάρη πλατσουρίζεις
και τα χεράκια σου κτυπάς
φιάχνεις μικρές φυσσαλιδούλες
απ' τ' άρωμά σου που φοράς

Η θάλασσα να ευωδιάζει
και συ ένα χάρμα οφθαλμών,
σκηνή του Παραδείσου μοιάζει
στα άδυτα των Ουρανών

Οποιος σε τέτοια κολυμπάει
θεία κι' ευωδιαστά νερά
όλους τους πόνους του ξεχνάει,
ο καραφλός βγάζει μαλλιά !

Μωρό μου, εγώ, ο ποιητής σου
ετούτο μόνο σου ζητώ
όταν στη θάλασσα πηγαίνεις
στο πλάϊ σου να κολυμπώ !



για τους γαλλομαθείς (κυρίως) το τραγουδάκι : http://www.youtube.com/watch?v=kRWog09UvUs

Τετάρτη 12 Αυγούστου 2009

Μια μέρα που ξεκίνησε στην Αμφισσα (για λίγες ώρες)

Είχα καιρό να βρεθώ στην Αμφισσα, το μέρος όπου πρωτοδιορίστηκα. Την επισκέφτηκα για δουλειές κι' έτσι είχα λίγο καιρό να την περπατήσω, τις προηγούμενες φορές που βρέθηκα εκεί μονοπολούσε τις ώρες μου το νοσοκομείο.
Η πόλη έχει βελτιωθεί πολύ από την εποχή που εργαζόμουν εκεί, βαστώντας και προδίδοντας συγχρόνως την παράδοση. Πως αλλιώς να σχολιάσει κάποιος τους Αφούς Κουτσομπόλη και τα γλυπτά-επί προβατίνας- έργα τους. Οι φωτογραφίες αψευδείς μάρτυρες
Περπατώντας από την μια δημόσια υπηρεσία στην άλλη παρατηρώ πολλά αλλά δεν τα φωτογραφίζω όλα. Η κίνηση είναι αραιή, ο ήλιος αργεί να κάνει την εμφάνισή του στην πόλη λόγω των ψηλών βουνών που την περικλείουν. Ηρεμοι ρυθμοί στην πόλη και κρίνοντας από την κοπελλιά στην οποία απευθύνθηκα, οι γυναίκες δημόσιοι υπάλληλοι στην Αμφισσα είναι πολύ καλύτερα ντυμένες από τις αντίστοιχες των Αθηνών, περισσότερο εξυπηρετικές, πολύ πιο ανθρώπινες και ευγενικές και πιο...σέξυ ! Το τελευταίο πάντως ίσως να οφείλεται στις μόνιμες φαντασιώσεις μου, ίσως και στις υψηλές θερμοκρασίες. Η ζέστη πειράζει, είναι βέβαιο, οπότε με το τέλος των υποθέσεών μου επιστροφή στα πάτρια εδάφη και... φύγαμε !!
Η βάρκα είναι το πιο ιν πράγμα το καλοκαίρι. Μπαίνεις, ξανοίγεσαι κι' είναι όλος ο κόσμος δικός σου. Ολος ο κόσμος τα λίγα άλογα της μηχανής Και τα ψάρια, αν είσαι σχετικός με το είδος.
Την ώρα του μπάνιου στρίμωξα σε μια κοιλότητα ενός βράχου έναν επινέφελο (!) δηλαδή ροφόπουλο. Πάντα είχα άχτι να πιάσω ένα ροφό μια που δεν χρησιμοποιώ ψαροντούφεκο, ας είναι και μικρούλης !!

Αυτά βέβαια συμβαίνουν σπανιότατα και είναι δώρα της Τύχης. Δεν μπορώ να στηριχτώ σε τέτοια για να αντικρούσω την παροιμία για του ψαρά το πιάτο. Μετά το μπάνιο σοβάρεψα. Την πετονιά μου και...ραντεβού με τα λιθρίνια

Την ώρα του ψαρέματος γίνονται οι πιο τρελλοι διάλογοι μεσ' στο μυαλό. Από τη μιά παρακαλώ το ψάρι να τσιμπήσει κι' από την άλλη ονειρεύομαι ξύπνιος. Πίσω από την επικάλυψη του "ονείρου" στο διάστημα που δεν τσιμπάει. οι αισθήσεις τεντωμένες περιμένουν να "ακούσουν" την πετονιά ενώ σε άλλο πιο "βαθύ" επίπεδο ψάχνουν σημάδια μήπως χαλάσει ο καιρός. Στην θάλασσα παίζεις πάντα "εκτός έδρας", δεν έχει αστεία. Τα όνειρα στο ψάρεμα είναι πιο γλυκά από της νύχτας, ίσως γιατί είναι πιο "ελεγχόμενα", ίσως γιατί φαντάζομαι να μοιραστώ τα ψάρια μου με το μισό που ψάχνω....


Το τέλος ης μέρας έρχεται. Επιστροφή πεινασμένος στο σπίτι.. Τα ψαράκια στη φωτιά με αλάτι !! Είναι η ώρα της απόλαυσης των κόπων.Το ξεκίνημα της μέρας στην Αμφισσα έφερε γούρι !

Κυριακή 9 Αυγούστου 2009

Δώσε κάτι και σε μας τους συνονόματους, Τζίο !!

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ο Gio Ponti το 27ο Arlington Million

Κυριακή 09/08/2009 09:58
Με διαφορά 1 ¼ μήκος ο Gio Ponti κατέκτησε το 27ο Arlington Million μπροστά σε 28.000 θεατές και έκανε την τέταρτη συνεχόμενη νίκη του σε ιπποδρομία G1. Συγχρόνως την ένατη νίκη του σε δεκατέσερεις συμμετοχές. Τα δε έσοδα του από έπαθλα υπερβαίνουν πλέον τα 2.000.000$! Είναι χαρακτηριστικό των δυνατοτήτων του τετραετούς Gio Pont (Tale Of The Cat -Chipeta Springs απο Alydar) ότι κερδίζει με την ίδια άνεση, είτε στα 1600μ. είτε στα 2200μ. με κάθε στίβο (βαρύ, ελαφρύ κλπ), είτε στο χόρτο, είτε σε συνθετικό!

Σάββατο 8 Αυγούστου 2009

Ο,τι φοβάμαι περισσότερο


Κάθε φορά που έρχομαι να σε βρω, στο ίδιο πάντα μέρος, την ίδια πάντα ώρα, την ίδια πάντα μέρα του Αυγούστου, το ίδιο κρύο συναίσθημα μου σφίγγει την καρδιά: ο φόβος να μη σε ξαναδώ, ο φόβος να μην σε ξαναβρώ στο κελλί σου, γονατιστή, σαν μόλις νάχεις τελειώσει την προσευχή σου, σαν μόλις νάχεις τακτοποιήσει τα πάντα στον περιβάλλοντα χώρο σου.
Αλλά όχι και στην ψυχή σου.
Αυτό ραγίζει την δική μου την καρδιά.
Η φιλία μας, αν μπορεί κάποιος να πει φιλία μια τέτοια σχέση, είναι δυνατή, γλυκειά και πάνω από μικρότητες. Σμιλεύτηκε τόσα χρόνια στις καρδιές μας, από τότε που κλείστηκες στο μοναστήρι κι’ ας βλεπόμαστε μόνο μια φορά κάθε Αύγουστο κι’ ας μιλάμε ελάχιστα ή και καθόλου. Κάθομαι δίπλα σου, γονατιστός κι’ εγώ, παράλληλες οι ματιές μας, ίσως κι’ οι προσευχές μας. Τότε γεμίζω από σένα, ξεφορτώνω τα βάρη της καρδιάς μου και διώχνω κάθε λύπη. Δεν είμαι θρήσκος άνθρωπος αλλά στην παρουσία σου ψυχανεμίζομαι.
Από τότε που εγκατέλειψες τα εγκόσμια για ν’ αποφύγεις μια σκηνή ζηλοτυπίας, μια άδικη ζήλεια ενός αρρωστημένου εραστή για ένα παιδάκι, η ζωή σου έσπασε αλλά και του παιδιού το ίδιο, αυτό δεν τόμαθες ποτέ. Κλεισμένη στο κελλί σου ξέχασες εύκολα τα χάδια και τα μάτια του εραστή σου αλλά ποτέ τα δύο απορημένα παιδικά που σε κοιτάζανε όταν τους άνοιγες τον δρόμο για την ηδονή. Κι’ ήτανε λειτουργία, όρθρος κι’ ευχέλαιο μαζί , ήτανε μάθημα ζωής κι’ όχι απιστία. Ούτε πλεονεξία ερωτική ήτανε, ούτε ακατανόητος πόθος. Μονάχα μια παρόρμηση εσωτερική, αυτά που έμαθες να τα διδάξεις πάνω σε άγραφο χαρτί, ελπίζοντας η αγνότητα να τ’ αθωώσει όλα. Μα σαν σε κοίταξε ο πιτσιρικάς που έκανες άντρα, διαπίστωσες την ματαιότητα. Μπορεί να μην τολμούσε να σου μιλήσει ποτέ-τα δέκα χρόνια διαφορά τότε φάνταζαν αιώνες- μα τόξερες πως θα σε ποθούσε ξανά, στην κάθε φλογισμένη του ανάσα. Σαν πιο μεγάλη αναγνώρισες αμέσως το αμοιβαίο πολυπόθητο συμπλήρωμα. Ο πιτσιρίκος το μπέρδευε ακόμα με την πρωτάρικη χαρά.
Δεν το μετάνοιωσες ποτέ. Πήρες όμως τα μέτρα σου να μην το επαναλάβεις. Δεν φοβήθηκες μη στο ζητήσει ο πιτσιρικάς, τον εαυτό σου φοβήθηκες που δεν θάχες λόγο πειστικό να του αρνηθείς. Τον εαυτό μας πάντοτε φοβόμαστε, Κασσιανή. Κανένας πειρασμός δεν είναι πιο ισχυρός απ’ αυτόν, εκτός από τον θάνατο.
( Παύση )
Δεν είμαι τόσο τυφλός να μην βλέπω τα πεταρίσματα της καρδιάς μου , ούτε τόσο χαζός ώστε να μην αναγνωρίζω τα τρυκ του μυαλού μου. Σε βλέπω σε κάθε σκια το βράδυ στους τοίχους, ακούω την φωνή σου σε κάθε κραυγή, ανθρώπινη και ζώου. Υπερασπίζομαι την εικόνα σου μ’ όλη μου την αξιοπρέπεια, όλα μου τα όνειρα είσαι εσύ, ακόμα κι’ όταν είμαι με άλλη. Οπου κι’ αν γυρίζω νομίζω ότι βλέπω την μορφή σου, όπου κι’ αν βρίσκομαι νοιώθω την έλλειψή σου. Τα δάκρυα μου έχουν στερέψει από καιρό. Θάμουνα χαμένος αν δεν είχα την ευκαιρία κάθε Αύγουστο να ζήσω λίγο δίπλα σου. Τρώω όταν πεινάω, πίνω όταν διψάω , περιμένω και σκέπτομαι μέχρι νάρθει η μέρα αυτή. Τότε που είμαι καθισμένος δίπλα σου, τότε όμως είναι που νοιώθω πιο μακριά σου…
( Τέλος της παύσης )
Και φέτος ήσουνα εκεί, γονατισμένη μόλις είχες τελειώσει την προσευχή σου και τακτοποιήσει τις σκέψεις σου. Δέχθηκες την παρουσία μου δίπλα σου σαν κάτι φυσιολογικό και απαραίτητο. Μπορεί να ζεις στο κελλί σου μα παρακολουθείς τις ημερομηνίες και το περίμενες. Δεν μπορώ να μυρίσω την επιδερμίδα σου για να μάθω αν σε συγκινεί η παρουσία μου ή σε γαληνεύει, όπως με γαληνεύει η δική σου. Προσπάθησα να προσευχηθώ μα δεν μου βγήκε.
Φοβάμαι μην προδοθεί η ταραχή μου.
Φοβάμαι το τέλος της λειτουργίας του Εσπερινού.
Μα πιο πολύ φοβάμαι μήπως δεν σε ξαναδώ, Κασσιανή.

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2009

Με τέτοιο όνομα πως να χάσει ;; ( ! )


Ο Gio Ponti φαβορί για το Arlington Million
Τετάρτη 05/08/2009 09:49



Τι Τζιο Ποντι, τι Τζι Πόντιος, βρήκανε το μυστικό της επιτυχία και στα άλογα !!

αντιγράφω από ippodata

Το Σάββατο θα διεξαχθούν στο προάστειο του Σικάγο, το Arlington Million και τα Beverly D και Secretariat, οι δύο επίσης G1 ιπποδρομίες που ... στολίζουν την συνάντηση.
Και οι εννέα ίπποι που είχαν προεγγραφεί παρέμειναν στην ιπποδρομία του εκατομυρίου και η τιμή που άνοιξε ο Gio Ponti είναι 5/2, τιμή που μάλλον θα πέσει καθώς ο τρόφιμος του Christophe Clement έχει ήδη κερδίσει τρεις ιπποδρομίες G1και θεωρείται ο καλύτερος ίππος στο χόρτο στην Β.Αμερική. Θα ιππευθεί απο τον Ramon Dominguez και κληρώθηκε στο, όχι και κακό, κουτί 6. Ο Einstein άνοιξε δεύτερο φαβορί με τιμή 4/1 και πήρε το εσωτερικό κουτί (1), που ίσως του δώσει πλεονέκτημα.

Λορελάϊ (αναδημοσίευση)



Τρία κοχύλια μούφερε της θάλασσας το κύμα

χρώμα έχει το 'να του βυθού, της άμμου ώχρα τ’ άλλo

το τρίτο κι’ ομορφότερο, στα χρώματα σου μοιάζει


Σαν χελιδόνια φώλιασαν στη φούχτα μου και μείναν

να φέρει το 'να τη χαρά, τ’ άλλο τη νοσταλγία,

το τρίτο και το πιό πιστό, στη μνήμη τη μορφή σου


Σαν λουλουδάκια άνθισαν, την ευωδιά απλώσαν

για να μυρίζει γιασεμί και φούλι η νυχτιά μου,

το τρίτο και πιό εύοσμο, το άρωμά σου κλείνει


Μα εσύ που πάντα ερχόσουνα στο πλάϊ μου να γείρεις

πού ταξιδεύεις άραγε και στέλνεις τα κοχύλια,

σε ποιούς αλλοτινούς καιρούς τα κύματά σου αφήνεις;


Σε περιμένω θε’ να 'ρθείς, να βγεις μέσα απ’ το κύμα

και να στεγνώσεις τις πληγές, γλυκά να τις γιατρέψεις,

ή μήπως και ξεχάστηκες εκεί μακριά στα βάθη...



Τρία κοχύλια μούφερε της θάλασσας το κύμα

Τρία κοχύλια που κανείς δεν μπόρεσε να κλέψει

Το ένα είναι η θάλασσα και τ' άλλο ο αγέρας

Το τρίτο, το πολύτιμο, τόσο πολύ δικό μου.

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2009

Αμαρτωλή προσευχή

.

Φόντο ο ουρανός και το περίγραμμά σου
Γυμνό κορμί
Σταγόνα μία απ’ τα υγρά σου
Λαμπυρίζει
Αμφίσημα ταλαντεύεται στ΄όριο, στου δέρματος την άκρη

Καυτή η άμμος
πιότερο φλέγεται στο άγγιγμα της σκιάς σου
Και περιμένει
Την σταγόνα σου

Της ένωσης η προσμονή, είν’ προσευχή αμαρτωλή