Στο καβούκι μου

Τα κείμενα της καθημερινότητας θα δημοσιεύονται στο εξής στον Βερνάρδο τον ερημίτη, στην διεύθυνση : http://gerimitiis.blogspot.gr/

Ποιήματα θα βρείτε στην ποιηματοποίηση

ενώ

Πεζά και διηγήματα στην διηγηματοποίηση

...

Τι δεν είναι και τι είναι το gpoint'sbreeze

Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς πλην των άλλων του δημιουργού της.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.



Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2010

Ο Χαβάς και οι εκλογές

Πασίγνωστη η φράση "κι' εκείνος τον χαβά του" και πολύ επίκαιρη λόγω των σημερινών εκλογών. Η  τούρκικη λέξη χαβάς αναφέρεται σε αεράκι- ίσως έχετε ακούσει την τουρκ-χαβά-γιολαρί, δηλαδή την τούρκικη αεροπορική εταιρία, αλλά και τον μελωδικό σκοπό και στην φράση μάλλον αυτό εννοείται κατ' αντιστοιχία με την άλλη φράση "σφυρίζει αδιάφορα"

Μπρατσέρα μου έλα γιαλό, πούχω δυό λόγια να σου πω...




Απ' όλους τους χαβάδες, μακράν ο πιο αγαπημένος μου είναι ο Λέρικος χαβάς του καραβοκύρη Μιχάλη Προύζου, τραγούδι μισεμού, γνωστότατο σαν "Η Μπρατσέρα".

Εκτός όμως από την πολύ γλυκειά μελωδία, εντύπωση προκαλει η απλότητα, η καθαρότητα και η αμεσότητα των στίχων. Η οποία μεγαλώνει όταν μάθει κανείς ότι στις αρχικές δύο στροφές τα περισσότερα δίστιχα τα πρόσθεσαν απλοί ανώνυμοι κάτοικοι των νησιών, της Λέρου και της Αμοργού που θεωρούνται και οι δυό "πατρίδες" του.
Ετσι λέγεται πως ξεκίνησε :

Πότε θα κάνουμε πανιά
να κάτσω στο τιμόνι
να δω της Λέρος τα βουνά
να μου διαβούν οι πόνοι

Αχ! πάει ο Προύζος να φουντάρει
κι ο καιρός να σι(γ)ουντάρει

και στη συνέχεια

(ν) Ω! Παναγιά μου Λεριανή
που ’σαι πάνω στο κάστρο
βοήθησέ με το φτωχό
και θα σου φέρω άρτο.
 
Άιντε ξένος είμαι, ποιος με πιάνει
σαν με πάρει το ποτάμι.

Αυτή η συνέχεια ίσως θεωρήθηκε πολύ προσωπική και σιγά-σιγά χάθηκε από τις εκτελέσεις, Αντίθετα προστέθηκαν πολλά δίστιχα ώστε να έχουμε πολλές παραλλαγές του τραγουδιού. Η πιο συνηθισμένη μορφή είναι αυτή :






Πότε θ' ανοίξουμε πανιά να κάτσω στο τιμόνι,
Να δω της Λέρος τα βουνά να μου διαβούν οι πόνοι.

Α, μπρατσέρα μου έλα γιαλό,
Που 'χω δυό λόγια να σου πω

Πάψε βοριά μου να φυσάς, τα κύματα ν' αφρίζεις,
Και τη μπρατσέρα που 'ρχεται να μην τη φοβερίζεις

Α, πάει ο Προύτζος να φουντάρει
Κι ο καιρός δε σιγοντάρει

Ξημέρωσε , Ανατολή, μπουνάτσα να σκορπίσεις
Και την μπρατσέρα που 'ρχεται να την καλωσορίσεις.

Α, πάει Προύτζον να ορτσάρει
Και του σπάζει το κοντάρι.

Φουρτουνιασμένη θάλασσα ησύχασε λιγάκι,
Για να 'μπει στο λιμάνι του το κάθε καραβάκι.

Α, μπρατσέρα μου έλα γιαλό,
Που 'χω δυο λόγια να σου πω

Φύσα Βοριά απ' τ΄ανοικτά, Νοτιά από το Αλγέρι
να φέρεις τα ξενάκια μας, να κάνουν καλοκαίρι

Αυτό το τελευταίο δίστιχο είναι ότι θα ζήταγα από τους νικητές των σημερινών εκλογών

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

Εκλογοβλακεία και εκλογοποίηση


Οι εκλογές ήταν πάντοτε ένα αδιάφορο γεγονός για μένα μια που έχω συνειδητοποιήσει από καιρό ότι μονίμως "κρίσιμες" είναι και μονίμως κανένα πρόβλημα δεν λύνουν. Μόνο μια ανακύκλωση δονκιχωτικών -στην καλύτερη περίπτωση- προσώπων παρουσιάζουν τα οποία εμφανίζονται με νέες "ιδέες", νέο "λουκ", νέο προφίλ αναβαθμισμένα μέσα  στη λήθη των πεπραγμένων τους. Υπάρχουν και χειρότερα όπως ο νεοεμφανιζόμενος στη περιφέρεια Ευρυτανίας υιός της Ντόρας, βαπτισθείς όμως υπό των εσωκομματικών της αντιπάλων, υιός του εκλιπόντος Μπακογιάννη και άρα άξιος της υποστήριξης τους στην διεκδίκηση των κληρονομικών (sic) δικαιωμάτων του...

ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ  ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ  ΚΑΙ ΟΧΙ  ΜΟΝΟ, ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ  ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΩΝ "ΠΡΟΕΔΡΩΝ"


ΑΝΤ' ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤ΄ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΝ, ΑΝΑΛΟΓΟΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΙ "ΠΡΟΕΔΡΟΙ"

Στην Θεσσαλονίκη ο "αναβαπτισμένος"  (σε ποιά κολυμβήθρα άραγε) Μπουτάρης μετά την γελοιοποίηση των "θέσεών" του με την προσπάθεια να φιλήσει το χέρι του Ανθιμου, έφτασε στο σημείο να επισκεφθεί τον Α.Σ. ΠΑΟΚ. Φυσικά η απάντηση ήταν ένα μονολεκτικό, μεγαλοπρεπέστατο "ουστ", οι αθλητικοποιημένοι έχουν καλύτερη μνήμη από τους πολιτικοποιημένους. Οι τελευταίοι θεωρούν φυσιολογικά τα κόλπα με την μετοχή της εταιρίας του προ δωδεκαετίας ή την συμμετοχή του στην διοίκηση του μπασκετικού Αρη που έσκασε ένα μεγαλοπρεπέστατο κανόνι κάποιων δισεκατομμυρίων δραχμών. Ισως να λυπούνται μόνο που δεν μπόρεσαν να βρεθούν στη θέση του ώστε να αρτυθούν αντ' αυτού. Προβάλλουν δε τις οικωλογικές δραστηριότητες του αγνοώντας δήθεν το φοροαπαλλακτικόν του πράγματος...Η βλακεία μάλιστα των υποστηρικτών του φτάνει μέχρι του σημείου να θεωρούν αντίπαλό του τον...Ανθιμο, λες και αν κερδίσει τις εκλογές ο Μπουτάρης θα στενοχωρηθεί ή θα χάσει τη δύναμή του ο Ανθιμος.

Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΟ


ΑΝΤ΄ΑΥΤΟΥ...ΠΕΣ ΜΟΥ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΡΕΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ...

Είναι τόσο...κρίσιμες οι εκλογές που κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να αποκτήσει η Αθήνα  σωστό δήμαρχο, κοίταξαν τις κομματικές τους ισορροπίες και άφησαν άνευ αντιπάλου τον Κακλαμάνη να λύσει τα προβλήματά της κόβωντας παράνομα δέντρα στο παρκάκι Κύπρου και Πατησίων και ψευδόμενος ότι δικαιώθηκε δικαστικώς...
Πολιτικοποίηση των εκλογών ζητούνε οι κομματικοποιημένοι για να μετρήσουν τα κουκιά τους και να μας προτείνουν την καλύτερη λύση για το οικονομικό πρόβλημα της χώρας που μόνο ο καθένας τους ξεχωριστά κατέχει. Βέβαια αδυνατούν να βρουν ποιός δημιούργησε αυτή την κατάσταση πλην των στρατευμένων δημοσιογράφων και μπλόγγερς που παρουσιάζουν την σοφτ εκδοχή πως  φταίει ΚΑΙ ο λαός. Μόλις αυτό γίνει ανεκτό θα περάσουν στο επόμενο βήμα, για όλα φταίει ο λαός και πάρτε νέα μέτρα στη μούρη. Αυτά τα κομματόσκυλα ερίζουν περί της χρησιμότητας ή μη του μνημονίου αλλά και θεωρούν τα κόμματά τους ικανά να λύσουν το πρόβλημα της οικονομικής κρίσης. Φυσικά αγνοούν το γεγονός ότι τα κόμματά τους δημιούργησαν την κρίση...
Με την ίδια λογική θα μπορούσαμε (αν ζούσε) να ζητήσουμε από τον ...Ιωαννίδη να μας βοηθήσει στην λύση του Κυπριακού...

Ας σοβαρευθούμε...
Μια αναδημοσιευση ενός εκλογικού τραγουδιού, ήδη μελοποιημένου :

Μία ονειροπολούσα κυρία διστάζει μπροστά στην κάλπη


Μεταφορά ψηφοδόχου στο Βελουχιστάν

Ενα πετάρισμα βλεφάρου, μία ψήφος,
ένας σταυρός χρυσαγκαλιάζει τον λαιμό
και μία κυρία μεσ' στο παραβάν διαλέγει
το ψηφοδέλτιο που της είναι αρεστό


Μια κεφαλή, στην κεφαλή ψηφοδελτίου
μ' ένα λογότυπο στο σήμα, κυκλικόν
μετά, ατέρμονη ροή των ονομάτων
υποψηφίων βουλευτών και υπουργών


Με το κραγιόν της θέλει σφόδρα να σταυρώσει
τον εκλεκτό της, από λίστα καρδιακή
αλλά φοβάται μην την ψήφο ακυρώσει
της γυναικός του υποψηφίου, προσταγή 


Αυτός ο φόβος ήταν μάλλον η αιτία
που τ' όνειρό της πάντοτ΄έμενε μισό
και της καρδιάς τον εκλεκτό, τον παντρεμένο
εις την συμβία του τον άφηνε πιστό !




Μια δεσποινίς ψηφίζουσα ηλεκτρονικώς εις Εσθονίαν
Οταν γίνει κυρία θα κρεμάσει χρυσό σταυρό στον λαιμό της
και φυσικά θα ψηφίζει με το κραγιόν της.

Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010

Μιά αηδιαστική περίπτωση

Παρακαλώ προσέξτε ιδιαίτερα στην φωτό την προμετωπίδα στο κείμενο, με τα κόκκινα γράμματα :
Γράφει
Υπ' όψιν ενδιαφερομένων. Η ippodata γνωρίζει τα πάντα και για όλους στον ΟΔΙΕ (!!!)

Φυσικά και ακούγεται σαν απειλητική προειδοποίηση για όποιον πρόκειται να αναλάβει την ηγεσία του ΟΔΙΕ, για την ακρίβεια θυμίζει μαφιόζικη μεθοδολογία επ' ευκαιρία της παραιτήσεως του νυν προέδρου του ΟΔΙΕ.(στην φωτό του σάϊτ με τον πρόεδρο της ΦΕΕ)
Γίνεται ελαφρώς χειρότερο όταν ξέρει κάποιος την κόντρα Φιλίππου Ενώσεως Ελλάδος και Οργανισμού Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδος...
Οπου στην ΦΕΕ  "εμφυτεύθηκε" ως πρόεδρος ο Γ. Βαρδινογιάννης, γνωστός και ως "καβούριας" κατά την προεδρική θητεία του στον ΠΑΟ, παρ΄ότι δεν υπήρξε φίλιππος με παρουσίες στον ιππόδρομο πριν την εκλογή του σαν μέλος της ΦΕΕ και αφου τερμάτισε...ευδοκίμως την καριέρα του σαν πρόεδρος του ΠΑΟ. Η σκηνή με το πιστόλι αποτελεί και σήμερα σημείον αναφοράς...
Γίνεται ακόμα χειρότερο όταν ξέρει κανείς ότι στο συγκεκριμένο σάϊτ λογοκρίνεται κάθε - όχι υβριστική αλλά - απλά μη κολακευτική αναφορά στον πρόεδρο της ΦΕΕ από τον δερβέναγα του σάιτ Φώτη Ιωσηφίδη...
για τον οποίον πολλοί λένε ότι του καλύπτει τα έξοδα του σάϊτ ο πρόεδρος της ΦΕΕ...

Γιά όσους δεν γνωρίζουν ο ΟΔΙΕ είναι ΔΕΚΟ και τα διοικητικά στελέχη του κυβερνητικές προτιμήσεις.
Τα μέλη της ΦΕΕ είναι ...αθάνατα σαν τα μέλη της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων. Η ΦΕΕ είναι κακέκτυπο των αριστοκρατικών Jockey Club των προηγμένων ιπποδρομιακά χωρών.

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010

Η Ιστορία και η Αυτοϊκανοποίηση.

 Η αλληγορία της Ιστορίας, πίνακας του Ν. Γκύζη (1892)

Αυτές τις μέρες, όπως σε όλες τις εθνικές εορτές, συνηθίζονται οι περισπούδαστες αναλύσεις των πως και γιατί των μεγάλων ιστορικών στιγμών μας. Συνήθως η ιστορία γράφεται από αυτούς που περιμένουν  έξω από τις αίθουσες των αποφάσεων, άρα έχουν στην πραγματικότητα την ίδια αντίληψη για τα γεγονότα με αυτόν που κάθεται στο σπιτάκι του. Του δίνει όμως "κύρος" το γεγονός ότι ήταν "κοντά" στην πηγή των γεγονότων, όπως συμβαίνει και με τους δημοσιογράφους του πολιτικού ρεπορτάζ που συναγωνίζονται λόγω "γειτνίασης" σε επιτυχείς πολιτικές προβλέψεις τον αστρολόγο (!) Λεφάκη και την κυρία καφετζού από την Αίγυπτο με τις μακριές πλεξούδες. Αλλο τόσο "επιτυχημένες" είναι οι βαθυστόχαστες αναλύσεις των "ιστορικών" που προσπαθούν να μας "εξηγήσουν" γιατί έπραξε έτσι ο τάδε αποδημήσας φορέας πολιτικής ή στρατιωτικής εξουσίας. Τους ζωντανούς τους αποφεύγουν γιατί μπορούν να τους διαψεύσουν...
Περιττό να θυμίσω ότι μοιάζουν επίσης με τους κριτικούς ποίησηςκαι λογοτεχνίας οι οποίοι αποδίδουν σημεία και τέρατα στους δημιουργούς απλά και μόνο για να ικανοποιήσουν την νοσηρή φαντασία τους. Και εδώ είναι σαφής η προτίμηση σε αποδημήσαντες, οι πάντες αναλύουν εσχάτως τα πως και γιατί του συνόλου του έργου του Καβάφη παραβλέποντας την θέλησή του που είχε εκφρασθεί με την απόσυρση κάποιων ποιημάτων του. Δηλώνουν πως το κάνουν από υποχρέωση στην Τέχνη και την Ιστορία, στην πραγματικότητα εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι μπορούν να λένε ότι θέλουν χωρίς αντίλογο. Σαν απάντηση σ' αυτούς αρκεί η δήλωση του ζωντανού θρύλου Μπομπ Ντύλαν ότι κανένας από τους κριτικούς του ως τώρα δεν πήρε χαμπάρι τα απλά πράγματα που είπε, όλοι πνίγηκαν στις αναλύσεις.

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν κάποια ντοκουμέντα. Κάποιες επιστολές, κάποιες αποφάσεις που αν έφταναν για να εξηγηθούν τα ιστορικά γεγονότα όλοι οι αναλυτές θα κατέληγαν στα ίδια συμπεράσματα. Αλλά δεν φτάνουν. Και για να γίνει κατανοητή η ιστορία χρειάζεται να είσαι από την μέσα πλευρά του δωματίου, όταν είσαι έξω δεν έχει καμιά σημασία πόσο "κοντά" είσαι. Αλλά και αυτοί που είναι μέσα δεν γράφουν ιστορία, το γιατί είναι προφανές, γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι το καλό σήμερα μπορεί να θεωρείται κακό αύριο, ενώ τα γραπτά παραμένουν. Γι' αυτό και αν τυχόν γράψουν χρησιμοποιούν την ίδια τακτική με τους απ' έξω, την φαντασία τους.


Θα μιλήσω από αντρικής πλευράς καθ' ότι έχω μεσάνυχτα για την γυναικεία. Η πράξη της συνουσίας απαιτεί μία σύντροφο. Δεν έχει καμία σημασία ο τρόπος της επιλογής, συναισθηματικός, σωματικός, οτιδήποτε. Ο μετέχων άντρας έχει μαζί του μια γυναίκα με τα καλά της και τα κακά της, δεν μπορεί να την κάνει πιο ψηλή π.χ, γιατί τα τακούνια βοηθάνε κάτι τέτοιο μόνο στην βόλτα, ούτε το ντύσιμο ή το μακιγιάζ παίζουν πλέον κανένα ρόλο. Είναι αντιμέτωπος με την (κάποια) απτή πραγματικότητα.
Ενώ όταν αυτοϊκανοποιείται μπορεί να φαντάζεται ότι θέλει, μπορεί το ταίρι του να θυμίζει την Γεωργία Βασιλειάδου και στην φαντασία του να μετασχηματίζεται σε Μπριζίτ Μπαρντό ή Κλαούντια Καρνινάλε, γούστα είναι αυτά και η φαντασία τα ικανοποιεί αμέσως.

Δεν βρισκετε ομοιότητες με όσους μας εξηγούν πως σκέφτηκαν ο Βασιληάς κι ο Πάλαιρετ κάποια νύκτα του Οκτώβρη, εκείνα τα χρόνια του 40, τώρα που είναι στην επικαιρότητα  ;;

Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010

Σπιναλόγγες, νησιά κι' υποκρισία

Ως μη μετέχων της τηλεοπτικής ευωχίας των ημερών αγνοώ αν όντως είναι καλό το σήριαλ "Το Νησί" όπως και αγνοώ το αντίστοιχο βιβλίο.
Η Σπιναλόγγα είναι ένα "διάσημο" νησί, φυσικά όμως όχι το μοναδικό με  τέτοια...προσόντα. Στον Κρισσαίο κόλπο υπάρχει το νησάκι Μολεμένο, από την λέξη μολυσμένο, όπου εξοστράκιζαν τους λεπρούς της περιοχής πριν κάποιους αιώνες. Μάλιστα είχαν φιάξει και πέτρινη "γέφυρα" μέσα στη θάλασσα που το ένωνε με ένα άλλο νησάκι. τον Αγιο Κωνσταντίνο. Προφανώς σ' αυτό το άλλο νησάκι άφηναν τροφή νερό κ.λ.π. ώστε να τροφοδοτούνται οι λεπροί χωρίς να έρχονται σε επαφή με τους υγιείς.
Αρχικά, με στενοχώρησε όλη η "δόξα" που απολαμβάνει η Σπιναλόγγα και η παραμέληση του Μολεμένου, ίσως επειδή δεν γράφτηκε (ή γράφτηκε και δεν έγινε σήριαλ) το βιβλίο γι' αυτό αλλά μετά από μια δεύτερη σκέψη συνειδητοποίησα ποιοί ασχολούνται με το "νησί" και θεώρησα "τυχερό" το Μολεμένο:
Κάποιες κυρίες υπάλληλοι προ της συντάξεως που περνούν τις ώρες εργασίας μπροστά στο κομπιούτερ κάνοντας "τσατ" με τις κολλητές τους, το μεσημέρι βράζουν μισό κιλό φάβα, πράγμα που τις εξουθενώνει σωματικά και γι' αυτό περνούν τις ώρες τους μπροστά στο χαζοκούτι ώστε να είναι ενημερωμένες για το αυριανό τσατ. Εννοείται ότι καταλαβαίνουν μόνο τρία στα δέκα πράγματα που συμβαίνουν αλλά έχουν (τραγική απ' όλες τις μεριές) άποψη επί παντός επιστητού. Δεν έχουν δει ποτέ τους τον χώρο μεταξύ του Αρχαιολογικού Μουσείου και του Πολυτεχνείου το εσπέρας, πλην όμως συγκινούνται μέχρι δακρύων από το σήριαλ, δεν συνιστάται όμως η χρήση χαρτομάντηλων...
Κάποιοι αμφιβόλου αρρενωπότητος αποτυχημένοι καλλιτέχνες, λογοτέχνες, δημοσιογράφοι και λοιποί συγγενείς, μπλογκάροντες επί 24ώρου βάσεως με άφθονα νικ και ευαίσθητοι εις παν ότι συμφέρει το συνάφι τους, παγερά δε αδιάφοροι για τα υπόλοιπα. Και αυτοί αγνοούν τι γίνεται το εσπέρας μεταξύ Μουσείου και Πολυτεχνείου αλλά συγκινούνται μέχρι δακρύων από το σήριαλ, δεν συνιστάται όμως η χρήση χαρτομάντηλων ...
Κομπαρσοειδή υπολείματα πάλαι ποτέ κινηματογραφικών και θεατρικών έργων, στο κυνήγι  δημοσίων (και άλλων) σχέσεων διαδικτυακώς, εκφράζοντα θέσφατες απόψεις για θέματα καθημερινότητας και (δήθεν) σεξουαλικής απελευθέρωσης αλλά και αυτά αγνοώντα τι συμβαίνει το εσπέρας στον χώρο μεταξύ Πολυτεχνείου και Μουσείου, πεζόδρομος Τοσίτσα και η συνέχειά της στην απέναντι μεριά της Πατησίων, οδός Αβέρωφ, οι δυό εθνικοί μας ευεργέτες. Στο τέρμα της Τοσίτσα, κάθετος είναι η οδός Μπουμπουλίνας, διάσημη από τα γραφεία της Ασφάλειας. Και αυτοί συγκινούνται μέχρι δακρύων από το σήριαλ, δεν συνιστάται όμως ούτε σ' αυτούς η χρήση χαρτομάντηλων  ..

Οταν αρχίζει να σκοτεινιάζει στον  προειρηθέντα χώρο όλα τα ανθρώπινα ναυάγια της πρέζας και των χαπιών δίνουν την παράστασή τους με τα σώματά τους σε στάσεις απίθανης ισορροπίας, με βλέμματα ταξιδεμένα στο υπερπέραν κι΄ αισθήματα στη κόλαση. Το "άναρθρες κραυγές" δεν καλύπτει τους ήχους που βγάζουν, οι πιο υγιείς απ' αυτούς ασχολούνται με το εμπόριο. Δεν φαίνονται ούτε στην οθόνη της τηλεόρασης, ούτε στην οθόνη του κομπιούτερ, οπότε τα ευσυγκίνητα είδη που περιέγραψα πιο πριν αγνοούν την ύπαρξή τους, εξ άλλου δεν φιάχθηκε σήριαλ γι' αυτούς τους απόκληρους της κοινωνίας, ούτε γράφτηκε μπεστ σέλλερ. Αν διαβάσουν αυτές τις γραμμές, μπορεί να το πληροφορηθούν. Σ΄αυτή την περίπτωση συνιστάται η εκτεταμένη χρήση χαρτομάντηλων...

Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

Επικαιρότητες, 10 - 10 - (20)10

Κυριακή   10/10/10

Κι αν δέκα οι δέκα, εκατό
και επί δέκα χίλια
σου φαίνονται ευρώ πολλά
αλλά σαν χρόνια λίγα,
νέκταρ ζωής που τρύγησες
κι ακόμα πεθυμείς,
στην συμμετρία του αριθμού
μονάχα επικεντρώσου
ξεχωριστός, 
στο διάβα σου, δεν θα τον ξαναβρείς.

Σημαδιακά τα νούμερα
θυμάσαι στη ζωή σου, 
τη μέρα που παντρεύτηκες,
σαν έκανες παιδιά
ανάκατα τα νούμερα
με σκόρπια γεγονότα,
τώρα που στρώσαν οι αριθμοί
τι θάχεις να θυμάσαι ;

Ετυχε νάναι Κυριακή
μέρα της εβδομάδας.
Την παροιμία απ' οσα ακούς 
μισά να λογαριάζεις
μην την ξεχνάς, το δίκιο της 
κι εδώ το φανερώνει
του πέμπτου χρόνου, του Μαγιού, 
Πέμπτη, η πέμπτη μέρα

Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010

Νιό-μπλιάχ

Ο αθλητισμός, ακόμα και το ποδόσφαιρο- είναι ένας χώρος όπου υποτίθεται ότι αναπτύσσεται η ελεύθερη προσωπικότητα όσων ασχολούνται με αυτόν, αυτός είναι ο κύριος σκοπός του μαζί με την σωματική ευρωστία Μερικές φορές συμφωνώ με τους Κινέζους που λένε μια εικόνα, χίλιες λέξεις...

.

Γιατί...μπλιάχ ;;

Ο Νιό(μ)πλιας ανεσύρθη πέρισυ από τα αζήτητα της Εθνικής Ελπίδων να αντικαταστήσει τον απερίγραπτο Τεν Κάτε, μεσούσης της περιόδου, στην τεχνική ηγεσία του ΠΑΟ. Φυσικά ίσχυε το "ότι πληρώνεις παίρνεις", ο Τεν Κάτε βοηθός ήταν σε μεγάλες ομάδες, ΗΞΕΡΕ από προετοιμασία και δεν είχε ιδέα από κοουτσάρισμα και λοιπά προσόντα προπονητή.
Ο ΠΑΟ με την κεκτημένη της καλής προετοιμασίας, την ανυπαρξία του Ολυμπιακού (με προπονητή τον...Μπάντοβιτς) και τα σφυρίγματα του Σπάθα  έφθασε στον τίτλο του πρωταθλητή καθώς και -πιο εύκολα-  του κυπελλούχου μια που οι βασικοί του αντίπαλοι αυτοκτόνησαν, ο ΠΑΟΚ στα Γιάννινα και ο ΟΣΦΠ στις Σέρρες ενώ ο ίδιος δεν βγήκε παραέξω από το ΟΑΚΑ.
.
Οι διοικητικές εξελίξεις στον ΠΑΟ δεν άφησαν καιρό για αναζήτηση προπονητή και η ομάδα συνέχισε ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ με τον Νιό(μ)πλια(χ) που είχε ήδη αποκαλύψει κάποια δείγματα του...ταλέντου του :
αντί να θεωρήσει τον προκάτοχό του συνέταιρο στις επιτυχίες της ομάδας αυτός έλεγε ειρωνικά "εγώ δεν υπήρξα βοηθός"...
Στον Ντε Μος της Καβάλας που τον ξεβράκωσε μέσα στo OAKA απάντησε μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος "έλα τώρα να σου δείξω πότε αλλάζουν τον Λέτο", λες και θάπαιρνε πρωτάθλημα η...Καβάλα !!
Τα μάτς με ΟΣΦΠ και ΠΑΟΚ τα έχασε αποκλειστικά λόγω των λανθασμένων επιλογών του που ειδικά στην Τούμπα ήταν εξόφθαλμες, όταν τράβηξε την άμυνά του στην σέντρα ενώ η Βεϊρίνια-Μουσλίμοβιτς ήταν ταχύτεροι από τον Σαριέγκι και το άλλο μπακ που έπαιζε.
Πριν από τον τελικό κυπέλλου δήλωσε στους δημοσιογάφους πονηρά "αν κερδίσω θα γράψετε ότι κέρδισε ο ΠΑΟ, άμα χάσω θα γράψετε πως με κέρδισε ο Κούπερ". Τέτοιο κόμπλεξ !!!
Παρ΄όλα αυτά -υποχρεωμένοι από το νταμπλ- τον ανακύρηξαν "προπονητή της χρονιάς" τίτλο βέβαια που κανένας δεν πίστεψε πλην του Νιό(μ)πλια(χ)


Μόλις παραιτήθηκε ο Μπάγιεβιτς φουντώσαν τα σενάρια. Η δήλωση του- κατά τεκμήριο αξιόπιστου Ντούσαν-  "εγώ δεν πάω στον ΠΑΟΚ" έφερε συνειρμούς του στυλ "δεν είπε όμως ότι δεν πάει στον ΠΑΟ".
Κάτι τέτοια πράγματα έκαψαν και το λίγο μυαλό του Νικολάκη Νιό(μ)πλια(χ).
Λες ;;


 Βέβαια η κατάσταση του ήταν τραγική μετά από τα αποτελέσματα και ΚΥΡΙΩΣ τις εμφανίσεις με το "ευρωπαϊκό" κουστούμι απέναντι σε Μπαρτσελόνα και Κοπεγχάγη και δεν τον έπαιρνε για λεονταρισμούς, κρύφτηκε στην γωνιά του και περίμενε.
Η ευκαιρία ήλθε όταν αντιμετώπισε τον μισό Εργοτέλη και νομοτελειακά ο ΠΑΟ κέρδισε. Τότε ο Νιόμπλιαχ βγήκε καμαρωτός και ανήγγειλε εκβιαστικά την ...παραίτησή του βέβαιος ότι δεν θα γίνει δεκτή ώστε να εξουδετερώσει την περίπτωση Μπάγιεβιτς και γενικά να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης σε μια στιγμή που "επικοινωνιακά" ήταν αδύνατον να τον δώξει η διοίκηση.
Σαν σοβαρότερο επιχείρημα ανέφερε ότι "δεν είναι δυνατόν τον Αύγουστο να ανακυρήσσομαι ο καλύτερος προπονητής και τον Σεπτέμβριο να ακυρώνομαι", επιχείρημα βέβαια που στερείται λογικού υποβάθρου γιατί όλα κρίνονται εκ των αποτελεσμάτων και όχι εκ της...προϋπηρεσίας.

Δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθεί κάποιος με τις επι μέρους τεχνικές ικανότητες του Νιόμπλιαχ, αρκεί το ποιόν του χαρακτήρα του.


Μπλιάχχχ !!