Τέλμα

.
Υδωρ μεν ο άνω θεός παρέχει, τα δε κοίλα πάντα τέλματα γίγνεται  (Ξενοφών)

Οι τελευταίες μου αναρτήσεις έχουν για θέμα το κοινωνικό φαινόμενο του ποδοσφαίρου και των αθλητών γιατί στην βαλτωμένη κοινωνική ζωή μας τουλάχιστον αυτοί είναι οι μόνοι που...τρέχουν. Οι αθλητές των άλλων ομαδικών αγωνισμάτων είναι περισσότερο στατικοί ενώ οι κατ' εξοχήν δρομείς, οι αθλητές του στίβου τέτοια εποχή κάνουν ... αγρανάπαυση.
Δεν θυμάμαι ποτέ ως τώρα στην ζωή μου τέτοιον...βάλτο. Ούτε επί χούντας δεν είχε ψαλλιδιστεί τόσο κάθε απόπειρα για να ταραχθούν τα νερά. Τώρα τα συνηθίσαμε όλα : τις δύο-τρεις μέρες την βδομάδα απεργία των ΜΜΜ, το μακρύ σαββατοκύριακο των φαρμακείων, τις επισκέψεις της τρόϊκας, το κλείσιμο των κεντρικών δρόμων το εσπέρας από τους (υψηλόμισθους) απεργούς (γιατί στους χαμηλόμισθους δεν περισσεύουν να απεργήσουν).
Ακόμα την απουσία πολιτικών ειδήσεων, μέχρι και οι αηδίες του Πάγκαλου σαν χιλιοειπωμένο ανέκδοτο ακούγονται. Οσο για τον Σαμαρά και την Αλέκα ή τον χέρι-χέρι, τι να πει κανείς για την πρωτοτυπία των δηλώσεών τους, ούτε οι ίδιοι δεν θα τις βλέπουν στην τηλεόραση !
Προσωπικά πιστεύω ότι η κυριότερη αιτία γι' αυτό το τέλμα είναι η αμορφωσιά των δημοσιογράφων. Κάποτε στα προσόντα τους ήταν η μόρφωση και η έκφραση του λόγου, τώρα λόγω τηλεόρασης είναι η εμφάνιση και το απύθμενο θράσος.
Κάθε τηλεοπτική περσόνα έχει την στήλη της στις εφημερίδες, οι οποίες τώρα πληρώνουν αυτή την κοντόφθαλμη επιλογή τους, να δίνουν δουλειά σε ντιντήδες και χαζογκόμενες αντί να ψάχνουν χαρισματικά για την δουλειά τους πρόσωπα όπως παλιά. Διότι ο καλός δημοσιογράφος παράγει ειδήσεις με τα άρθρα του, δεν σερφάρει στο διαδίκτυο να τις ψαρέψει. Ούτε ανοίγει μπλογκ (με ψευδώνυμο ή όχι - αν νομίζει ότι το ονοματεπώνυμό του "πουλάει" ) και ανταλλάσσει επισκέψεις με τους συναδέλφους του ή βάζει τους φίλους του να παίζουν το κοινό του.
Ολα αυτά ναι μεν έχουν ένα πομφολυγοειδές ξεκίνημα αλλά επειδή είναι χρονοβόρα που καιρός για ρεπορτάζ και ... ενημέρωση (!), ποιός να την κάνει αφού είναι όλοι απασχολημένοι στα του μπλογκ τους ; Η δε αέναη επανάληψη των ιδίων σκεπτικών και πρακτικών, κουράζει.
Τα ενημερωτικά σάιτς που ήρθαν να αντικαταστήσουν τις εφημερίδες πάσχουν από το ίδιο κακό, την έλλειψη ειδήσεων που είναι και η αιτία ύπαρξής τους.


Ως ανέφερε ο Ξενοφών δια την δημιουργίαν τέλματος χρεία εστί κοιλότητος. όταν δε αύτη  δεν πληρούται δι' εγκεφάλου, η βροχή προσπίπτουσα ...


Εβρεξε αρκετά τις τελευταίες μέρες...

.

Που πάμε ;;

Από τον ηλεκτρονικό τύπο αντιγράφω :

"Λίγη ώρα πριν αρχίσει η προγραμματισμένη για το βράδυ της Παρασκευής (4/2) πρώτη παράσταση με τίτλο "Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ", στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, στην Αθήνα, μια ομάδα άνω των σαράντα ατόμων επιτέθηκαν με βόμβες μολότοφ.

Συγκεκριμένα, όπως λένε οι πληροφορίες, γύρω στις 9:10', πριν αρχίσει η παράσταση κι ενόσω ο κόσμος μαζεύονταν ακόμη, οι επιτιθέμενοι έσπασαν τις κεντρικές πόρτες, μπήκαν στο χώρο και πέταξαν τις βόμβες, προκαλώντας σοβαρές υλικές ζημιές. Μάλιστα, κατέστρεψαν και μέρος του σκηνικού. Νωρίτερα είχαν κατεβάσει τη μαρκίζα, ενώ μετά την επίθεση έφυγαν προς το σταθμό του μετρό, της Ακρόπολης.

Να σημειωθεί ότι τα άτομα της ομάδας που έκαναν την επίθεση φώναζαν συνθήματα υπέρ του Ολυμπιακού και κάποιοι έφεραν και διακριτικά των "ερυθρολεύκων"

Αφησα να περάσουν κάποιες ώρες πριν γράψω ώστε να κατασταλάξουν μέσα μου κάποιες σκέψεις. Πάντοτε θεωρούσα το ποδόσφαιρο περισσότερο σαν κοινωνικό φαινόμενο παρά αθλητικό, μέσω του οποίου περνάνε στο πλήθος ύπουλα ιδεολογίες, πολλές φορές αντίθετες με τα πιστεύω των οπαδών. Εξ άλλου δεν είναι ο μόνος τομέας που γίνεται αυτό, η καλύτερη προπαγανδιστική μέθοδος της Αμερικής ήταν ο Γουόλτ Ντίσνεύ με τους Μίκυ Μάους και Ντόναλντ Ντακ, συμπαθητικούς ήρωες, να νικάνε τους "κακούς" ιθαγενείς και να τους παίρνουν τον θησαυρό. Τέλεια ιδεολογική κάλυψη της πρόσφατης επίθεσης στο Ιράκ, τα  πιο παλιά  παραδείγματα αφθονούν. Εδώ βέβαια δεν έχουμε καρτούνς ούτε καν εθνικού επιπέδου -όπως οι Γάλλοι τον Αστερίξ- οπότε στρεφόμαστε στο ποδόσφαιρο και τις πρακτικές των προέδρων-λεφτάδων, να θυμίσω λίγο τις ένοπλες επιδείξεις ισχύος από τον τότε πρόεδρο του Παναθηναϊκού και νυν πρόεδρο της Φιλίππου Ενώσεως Ελλάδος -τρομάρα της- "καπετάνιο" Γιώργο Βαρδινογιάννη ή την "παράγκα" του Κόκαλη για το ποθούμενο αποτέλεσμα. Τώρα βέβαια ο Παναθηναϊκός σαν ...πολυμετοχικός δεν προσφέρεται για  τέτοια πράγματα και το βάρος πέφτει στον Ολυμπιακό. 

 Ο εφοπλιστής πρόεδρος του ΟΣΦΠ με...λαϊκή αμφίεση προσέρχεται στο άδειο γήπεδο της Τούμπας υπό την προστασία 2500 αστυνομικών και ενός ελικοπτέρου !!

Με την ίδια μέθοδο και τηρουμένων κάποιων αναλογιών έχουν καταφέρει να υπάρχουν οργανωμένοι αριστεροί που την ίδια στιγμή είναι φανατικοί υποστηρικτές της ομάδας του εφοπλιστή, κεφαλαιοκράτη Μαρινάκη και να υπερηφανεύονται που αυτός με τα λεφτά του προσπαθεί να επιπλεύσει η ομάδα του καταπατώντας κάθε έννοια δικαίου. Και δεν ανέχονται, όπως το "πρότυπό" τους, να αποκλείονται από το Κύπελλο από μια ομάδα που έχει το ένα έκτο του μπάτζετ του "θρύλου" και το κυριότερο δεν έχει έναν λεφτά ιδιοκτήτη αλλά περίπου είκοσι χιλιάδες μικρομετόχους. Τους προκαλεί τέτοιο μίσος που δεν "επιτρέπουν" το όνομα του ΠΑΟΚ ούτε στον τίτλο μιας θεατρικής παράστασης, διότι το έργο δεν έχει καμμία σχέση με την ομάδα της Θεσσαλονίκης. Πέτυχαν την αναβολή της πρεμιέρας, δεν νομίζω όμως ότι θα πετύχουν το κατέβασμα της παράστασης.

Το δυνάμωμα του ΠΑΟΚ με την άνοδο του Ζαγοράκη στην προεδρία έχει ανησυχήσει το κατεστημένο και όχι μόνο το ποδοσφαιρικό. Σε μιά εποχή που όλος ο κόσμος προσπαθεί από κάπου να πιαστεί και τα πολιτικά κόμματα δεν έχουν τους εμπνευσμένους ηγέτες άλλων ετών, κοινωνικό πρότυπο μπορεί  να γίνει κάποιος σύλλογος, όσο και να φαίνεται παράξενο. Και φυσικά αυτό ενοχλεί. Και φυσικά οι φασιστικές νοοτροπίες που υπάρχουν στους συνδέσμους όλων των ομάδων με την ύπουλη βία εκφράζονται. Αλλά πρώτη φορά σε θέατρο.

  "Η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του θεάτρου Μυρτώ Απαλοπούλου δήλωσε στον NovaΣΠΟΡ FM πως οι βανδαλιστές ήταν οπαδοί του Ολυμπιακού: «Τα άτομα δεν είχαν διακριτικά επάνω τους, αλλά ήταν οπαδοί του Ολυμπιακού. Έσπαγαν τα πάντα και φώναζαν…εδώ είναι Πειραιάς, εδώ είναι λιμάνι "

 Ισως να ενόχλησε που ο ΠΑΟΚ αγωνίστηκε στο συγκεκριμμένο ματς χωρίς κάποια εμπορική διαφήμηση στην φανέλλα του κάνοντας έτσι περισσότερο αισθητή την διαφορά του από τις άλλες ομάδες. Οι δράσεις της PAOKaction που εμφανίσθηκε στο στήθος των ποδοσφαιριστών του ΠΑΟΚ για το 2010-11 είναι οι εξής :

Εθελοντική Αιμοδοσία για την τράπεζα αίματος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ
Συμπαράσταση στην "Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων Με Αναπηρία"
Επίσκεψη στην Παιδιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Κατερίνης
Παιδικό Χωριό SOS Πλαγιαρίου
Επίσκεψη στο Ογκολογικό Παιδιατρικό Τμήμα του Ιπποκράτειου
Υιοθεσία Κραυγαετού

Το ότι ο Ζαγοράκης αρνήθηκε το χρίσμα πολλών κομμάτων δηλώνοντας ότι θέλει να είναι προέδρος όλων των φιλάθλων του ΠΑΟΚ διατηρώντας αλώβητο το λαϊκό του έρεισμα ίσως είναι μια ακόμα αιτία για το μίσος των τυφλωμένων οπαδών άλλων σωματείων για τον ΠΑΟΚ.
Οχι βέβαια πως δεν υπάρχουν "τυφλοί" και στις τάξεις των φανατικών του ΠΑΟΚ. Αλλά τουλάχιστον αυτοί δεν σπάνε θέατρα και διακρίνονται για το χιούμορ τους.

Τυφλός τα τ' ώτα τον τε νουν τα τ' όμματ' ει

αφιερωμένο εξαιρετικά όπου δει και σ' όποιον ακόμα μπορεί να δει

 

Η δικαιοσύνη οφείλει να είναι τυφλή

οι δικαστές (και ο αθλητικός εισαγγελέας) ΟΧΙ

Αγαπητοί συνέλληνες

Η ανωτέρω φωτογραφία είναι ...οφθαλμαπάτη.

Σύμφωνα με το φύλλο αγώνος κατά την διάρκεια του αγώνα Ο.Σ.Φ.Π. - Π.Α.Ο.Κ, δεν έπεσαν φωτοβολίδες, κροτίδες καπνογόνα, βεγγαλικά, δεν τα είδε εξ άλλου ούτε ο παρατηρητής.

Ούτε έπεσε ξύλο στην φυσούνα στο ημίχρονο. Ούτε αυτό το είδε ο διαιτητής και ο παρατηρητής. Ούτε τα ρολόγια σταμάτησαν όταν κτυπήθηκε ο επόπτης από κέρμα που πέταξε οπαδός του θρύλου, σύμφωνα με την υπερασπιστική γραμμή μέσα σε ένα λεπτό ήταν έτοιμος, φρέσκος και ανανεωμένος να συνεχίσει το παιχνίδι. (Τώρα γιατι κρατήθηκαν 3 (τρία) λεπτά καθυστερήσεων αφού άλλη διακοπή δεν υπήρξε όπως αποδεικνύεται από την επιτυχία του τέρματος του "θρύλου" στο 48 λεπτό... έ, αυτό είναι θέμα...μεταφυσικής ! )

Αλλά και... κουφός

πρέπει να ήτανε αφού μία μόνο φορά ακούσθηκαν αντεθνικά συνθήματα και μετά από σύσταση από τα μεγάφωνα σταμάτησαν. Πιθανότατα δε μετά, οι φίλαθλοι της ομάδας του λιμανιού έψελναν τίποτε...απολυτίκια προετοιμαζόμενοι για το Τριώδιο.

Θα μου πείτε τότε γιατί τιμωρήθηκε ο διαιτητής ;

Μάλλον γιατί "έσπρωξε" τον "θρύλο" μόνο μέχρι να πετύχει ένα γκολ και μετά έπαιξε το παιχνίδι "στα ίσα" και έτυχε να ισοφαρίσει ο Π.Α.Ο.Κ.

Ας πρόσεχε, όπως ο μακεδόνας (!) συνάδελφός του στον αγώνα πρωταθλήματος που "έσπρωχνε" μέχρι το 2-0 και είχε φροντίσει να παίζει και με δύο παίκτες παραπάνω ο "θρύλος". Το 3-0 τον δικαίωσε στα μάτια του "παιδοβούβαλου" και φυσικά δεν τιμωρήθηκε. Φυσικά ούτε αυτός άκουγε αντεθνικά συνθήματα, φαίνεται ότι πατρίδα είναι τα συμφέροντα του εργοδότη, κάτι σαν το σκεπτικό των εφοπλιστών δηλαδή.

Σε μια χώρα όπου ληστρικά και χωρίς αντισταθμιστικά οφέλη οι δικαστικοί εισέρχονται στο (πρώην υγιέστατο) ταμείο των εκπαιδευτικών για να εξασφαλίσουν το τεράστιο εφ' άπαξ τους και το καταρρακώνουν μέσα σε λίγα χρόνια, χάνοντας το κύρος τους στην συνείδηση του απλού λαού, είναι αστείο να περιμένεις ισονομία από την λεγόμενη αθλητική δικαιοσύνη. 

Για όλα φταίει ο Π.Α.Ο.Κ. και ο Γκαρσία και καθαρίζουμε. Στο ίδιο πνεύμα και η ελληνική αστυνομία , η οποία αμοίβεται εξτρά με 9 (εννέα) εκατομμύρια ευρώ το χρονο για να τηρεί την τάξη στα γήπεδα και που να κουράζεται, αμολάει τα χημικά της και παραπέμπει στην αθλητική δικαιοσύνη τις ομάδες. Στα μάτια της, ως γνωστόν, επικρατεί δαλτονισμός δηλαδή τα ερυθρού και πρασίνου χρώματος αντικείμενα δεν γίνονται αντιληπτά, σε αντίθεση  με τα ασπρόμαυρα, παραδείγματος χάριν.

Πάντως επειδή όταν φυτεύτουν πατατιές αποκλείεται να βγουν τομάτες, ας προσέξουν τις πατάτες που θα παραχθούν, είναι πιο σκληρές από τις τομάτες.

Τα γενέθλια του Μίστερ Τζι

.


Φυσικά δεν θυμάται την μέρα, ούτε και έχει ιδιαίτερη σημασία, ήταν πάντως τον Γενάρη του 07 πάνω στο τελείωμα των "διαφυσικών" όταν ξανοίχτηκε στο διαδίκτυο με σκοπό να συλλέξει αντιδράσεις πάνω στα γραφόμενά του. Η εμφάνιση του δεν συντάραξε τα λογοτεχνικά δεδομένα αλλά δημιούργησε κάποιες απορίες για την ύπαρξη του μια που περίπου ίδιο νικ χρησιμοποιούσε και κάποια άλλη ύπαρξη στο διαδίκτυο. Το πρόβλημα βέβαια ήταν διεθνές !!

il signor g

Πρώτο του λογοτεχνικό καταφύγιο ο ιστόχωρος του λογόκηπου (το ανεμολόγιο του "ξύνισε" από τις πρώτες μέρες) όπου πολλά έμαθε και αρκετά προσπάθησε να ανταποδώσει, ένας χώρος που διατηρείται μέχρι σήμερα μεν αλλά "λαβωμένος" από την ανθρώπινη "ανώνυμη" βλακεία και την αχαριστία όσων ευεργετήθηκαν.


Πιστεύοντας πως αυτές οι αντιδράσεις οφείλονταν σε ιδιορρυθμίες της λογοτεχνικής φύσεως των μελών του δοκίμασε τον πιο "σοφτ" χώρο της λάϊφο. Εδώ μάλιστα έκανε και δημόσια τοποθέτηση :

Τετ, 03 Σεπ 2008 10:05 πμ Mr G.   Ο μίστερ Τζι Ο μίστερ Τζι γεννήθηκε στα πενήντα του στο χώρο που τον λεν διαδίκτυο. Ο μίστερ Τζι δεν υπήρξε ποτέ παιδί, γεννήθηκε ώριμος στα μέσα της διαδρομής του. Η έλλειψη παιδικής ηλικίας έπαιξε ρόλο στην διαμόρφωσή του χαρακτήρα του. Μερικά πράγματα ή τα μαθαίνεις μικρός ή δεν τα μαθαίνεις καθόλου. Αμα δεν υπήρξες μικρός πως να τα μάθεις ; Ετσι έμεινε με τα κουσούρια του, τις παιδικές του ασθένειες, τις εμμονές του, ενας μικρομέγαλος γκρινιάρης, άτεγκτος για τους άλλους και πρόθυμος να δει με «κατανόηση» κάθε δική του αβλεψία ΣΧΟΛΙΑ # H στις 03/09/2008, 10:12 πμ Mr G. "Ετσι έμεινε με τα κουσούρια του, τις παιδικές του ασθένειες, τις εμμονές του" Σε κοιτανε κι εσενα καμια φορα τα πορτραιτα; :) # gpoint στις 03/09/2008, 10:21 πμ Mr G. Δεν κάνω ότι θέλω αλλά ότι κάνω αυτό θέλω # H στις 03/09/2008, 10:28 πμ Mr G. Ετσι ειναι .Οποιος βουταει στο ποταμι αναγκαστικα κολυμπα. Με τον καιρο αγαπα και την κολυμβηση.. # Νατάσα Ζαχαροπούλου στις 03/09/2008, 10:36 πμ Mr G. ἔτσι κι ἀλλιῶς πολλά ἀπό αὐτά πού μαθαίνουμε μικροί τά ξεχνᾶμε μεγάλοι, ὁπότε.. # Alice στις 03/09/2008, 10:53 πμ Mr G. Με την πιο μεγάλη κατανόηση, δες την "αβλεψία" του Mister G να μην υπάρξει μικρός, μέσα στη παιδική αρρώστια που γεννήθηκε και.... όλα καλά # gpoint στις 03/09/2008, 11:18 πμ Mr G. Δεν είναι αβλεψία, ξανασκέψου το # Alice στις 03/09/2008, 11:52 πμ Mr G. Ώστε μ΄έχεις παραπλανήσει τόσο;;;;;;;;;;;; Υποχθόνιε, μεσόκοπε, γκρινιάρη......... :)) # gpoint στις 03/09/2008, 12:02 μμ Mr G. Δεν λέω ότι θέλω αλλά ότι είπα το ήθελα # Alice στις 03/09/2008, 12:23 μμ Mr G. Λοιπόν σήμερα δεν έχω ιδιαίτερο κέφι να σκέφτομαι γενικά.....Με κάνεις και το ξαναβρίσκω... Δεν είναι σίγουρη ότι το θέλω... Θα σ΄εκδικηθώ....... Θα περιμένω να βγεις στο μπαλκόνι και θα γεμίσω το βαζάκι του καφέ με τσάϊ!!!!!!!!!!! # gpoint στις 03/09/2008, 12:43 μμ Mr G. Εντάξει, μη λιποθυμίσεις κιόλας (Ραν Ταν Πλαν) # Alice στις 03/09/2008, 12:47 μμ Mr G. Πάω να ακούσω αν έρχεται το τραίνο.... :) Φιλιά # gpoint στις 03/09/2008, 12:55 μμ Mr G. - Are you coming dear, are you ? - I'm coming, I;m coming, but the train is coming, too # Alice στις 03/09/2008, 01:11 μμ Mr G. ααχααχαχα Περισσότερο πετυχημένο και από την εικόνα του Ρατ Ταν Πλαν με το αυτί στις ράγες και το τραίνο στα εκατό μέτρα... # VOUDAS στις 03/09/2008, 06:12 μμ Mr G. Καλέ μου μίστερ Τζι, άσε τις... ομφαλοσκοπίσεις και βάλε τηγάνι!... Τέτοιος μεζές ξέρεις πώς δένει με το τσιπουράκι; 'Η θα το πάμε κατά το: Φάτε μάτια ψάρια; # seismografos στις 03/09/2008, 07:01 μμ Mr G. Ο Μίστερ Τζι είμαστε εμείς(για να παραφράσουμε κι λίγο το Φλωμπέρ)./Μερτικό απ'τη ψαριά θάχει το γατόνι δεξιά? # gpoint στις 03/09/2008, 10:50 μμ Mr G. Σαν σωστά αναθρεμμένη γάτα τρώει μόνο τα σπάραχνα και γλύφει τα κόκκαλα. Αν της βάλεις ολόκληρο ψάρι δεν θα το πειράξει. Γενικά δεν είναι του φαγητού αλλά της παρέας. Βούδα, τηγάνι σε (επιτόπου) ψάρια καθετής ;;; σε πιάνω αδιάβαστο. Ψητά (ακαθάριστα) ΧΩΡΙΣ λαδολέμονο ή ωμά (φιλέτο) μαρινάτα με λεμόνι Και εδώ τα πράγματα εξελίχθηκαν χειρότερα από κάποιον-κάποιους που θεωρούσαν (και ίσως είχαν)  τον χώρο τσιφλίκι τους και κοίταζαν να διώξουν τις ενδιαφέρουσες φωνές. Ιλ σινιόρ Τζι απεχώρησε αφιερώνοντας τους ένα τραγουδάκι για το λούσιμο που είχαν ανάγκη... Στην συνέχεια ακολούθησε η εποχή  του κοινωνικού μπλόγκιν με τις καθημερινές επισκέψεις, τις ανταλλαγές ευνοϊκών σχολίων, τις εγγραφές αναγνωστών, παραπομπών και όλα αυτά που ανακυκλώνονται στα διάφορα μπλογκς που θυμίζουν έντονα εφηβικά λευκώματα με "κόπυ-πέιστ" σοφίες και φωτογραφικές ανησυχίες κάθε πικραμένου/ης λόγω της αέναης επανάληψης. Δεν είναι κακό εξ άλλου αυτή την δουλειά κάνει πλέον αυτό το μπλογκ αφού δημιούργηθηκαν άλλοι χώροι για τα πεζά και τα ποιήματα ενώ αυτό έμεινε πιστό στις σταθερές αξίες όπως η Breeze  ή ο ΠΑΟΚ με τους κραυγαετούς του !! Αντιγραφή από το olaPAOK.gr O Κραυγαετός του ΠΑΟΚ Η "ασπρόμαυρη" ΠΑΕ υποστηρίζει την δράση της WWF Ελλάς για την προστασία των απειλούμενων ειδών, υιοθετώντας έναν Κραυγαετό. Ποιο είναι το κάλεσμα του επίσημου ΠΑΟΚ στον κόσμο του Σχολιάστε 5 σχόλιο Κοντά στην περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς στέκεται η ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Όπως αναφέρει μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της προχώρησε στην συμβολική υιοθεσία ενός Κραυγαετού. Η επίσημη ανακοίνωση αναφέρει τα εξής: "Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ ως οργανισμός που συμμετέχει ενεργά και συνεισφέρει στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, συνεχίζει τις δράσεις εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, συνεργαζόμενη με μεγάλους οργανισμούς, όπως είναι η περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς. Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, έχοντας ως σύμβολό της τον δικέφαλο αετό, προχωρά μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της (www.paokfc.gr) στη συμβολική υιοθεσία ενός «Κραυγαετού», συμβάλλοντας έτσι στις προσπάθειες του WWF για την προστασία των απειλούμενων ειδών. Η συνεργασία αυτή πραγματοποιείται στα πλαίσια του προγράμματος του WWF Ελλάς «Τα ΜΜΕ υιοθετούν» και αποτελεί ακόμη μια πράξη υποστήριξης του προγράμματος κοινωνικής δράσης «PAOK action». Το πρόγραμμα υιοθεσίας του WWF Ελλάς θα προβάλλεται μέσω ειδικού banner στην επίσημη ιστοσελίδα της ΠΑΕ, καθ' όλη τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου 2010-2011. Καλούμε τους φιλάθλους της ομάδας μας να ενώσουν τις δυνάμεις τους με το WWF Ελλάς και την ΠΑΕ, στην προσπάθεια διάσωσης του απειλούμενου Κραυγαετού. ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ Επιστημονικό όνομα: Aquila pomarina Κοινό όνομα: Kραυγαετός Άνοιγμα φτερών: 1,4 μέτρα Μήκος: 64 εκατοστά Βάρος: 1,4 κιλά Βιότοπος: Δάση χαμηλού υψομέτρου, ξέφωτα, μικρά έλη, υγρά λιβάδια Κύριες απειλές: Καταστροφή δασών, εντατική υλοτομία, αποξήρανση ελωδών εκτάσεων Τι είναι ο Κραυγαετός (Aquila pomarina) Ο κραυγαετός, είναι ένα είδος αετού που μετανάστευσε από την Αφρική και τα τελευταία 60 χρόνια ζει στην Ελλάδα. Σήμερα τον συναντούμε κυρίως στη Μακεδονία και στη Θράκη με τον σημαντικότερο πληθυσμό να φωλιάζει στον Έβρο. Η σημαντικότερη απειλή για το είδος αυτό είναι η καταστροφή των δασών. Οι πληθυσμοί του κραυγαετού μειώνονται πολύ γρήγορα σε όλες τις ανατολικο-ευρωπαϊκές χώρες. Αν και στο τέλος του 19ου αιώνα το είδος υπήρχε σε αφθονία σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, σήμερα ο λιγοστός πληθυσμός του που δεν ξεπερνάει τα 90 ζευγάρια, περιορίζεται κυρίως στη Μακεδονία και τη Θράκη. Περίπου ο μισός πληθυσμός του κραυγαετού βρίσκει καταφύγιο στον Έβρο και στο Δάσος της Δαδιάς. Το πρόβλημα στην Ελλάδα δημιουργείται κυρίως από την καταστροφή των δασών, την εντατική υλοτομία με τη μείωση των διαθέσιμων θέσεων φωλιάσματος και την όχληση στους χώρους φωλιάσματος, αλλά και από την υποβάθμιση ή ραγδαία μείωση των κατάλληλων περιοχών κυνηγιού του (ελώδεις εκτάσεις και γεωργικές θέσεις υψηλής βιοποικιλότητας). Ο κραυγαετός, όπως και όλα τα αρπακτικά πουλιά, είναι δείκτης υγείας και ισορροπίας των οικοσυστημάτων όπου ζει. Ο ρόλος του είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Βρίσκεται στην κορυφή της τροφικής πυραμίδας και, όπως τα περισσότερα αρπακτικά, τρέφεται με αδύναμα και άρρωστα ζώα, εξυγιαίνοντας και ισορροπώντας τα είδη των οργανισμών. Το Δάσος της Δαδιάς, και γενικότερα ο Έβρος, είναι μοναδικής σπουδαιότητας περιοχή για τον κραυγαετό και για όλα τα αρπακτικά πουλιά για πολλούς και ποικίλους λόγους. Η γεωγραφική θέση - πέρασμα μεταναστευτικών πουλιών-, το μωσαϊκό βιοτόπων - εναλλαγή λόφων, ρεματιών, χωραφιών, δασότοπων, βράχων, ξέφωτων-, η σημαντική βιοποικιλότητα - 40 είδη ερπετών και αμφίβιων, 55 είδη θηλαστικών, - αλλά και το ήπιο αποτύπωμα της οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής, λύνουν το μυστήριο της εντονότερης παρουσίας αρπακτικών στη συγκεκριμένη περιοχή. Το WWF Ελλάς θεωρώντας την προστασία του Δάσους της Δαδιάς αναγκαία και μοναδική λύση για την επιβίωση των αρπακτικών πουλιών, έχει μόνιμη παρουσία στην περιοχή από το 1992, διεξάγοντας προγράμματα με στόχο την μακροπρόθεσμη προστασία αυτής και των αρπακτικών, την ευαισθητοποίηση του κοινού και την ανάπτυξη του οικοτουρισμού. Μεταξύ των σημαντικότερων δράσεων είναι η σύνταξη Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης του δάσους, η σύνταξη Ειδικού Διαχειριστικού Σχεδίου για τις περιοχές προστασίας, η προώθηση καθιέρωσης της περιοχής ως Εθνικό Πάρκο".

Αλενατόρε Εττόρε (Κούπερ)

.
Από τις (αθλητικές) εφημερίδες : Παραιτήθηκε ο Κούπερ, ήταν τιμή για το ελληνικό ποδόσφαιρο η παρουσία του στον Αρη,  ο μεγαλύτερος προπονητής που δούλεψε στην Ελλάδα κλπ. κλπ.

Στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις.
Η ότι δηλώσουν οι παντογνώστες δημοσιογράφοι που φιάχνουν μια εικονική πραγματικότητα και την πλασάρουν στους μη σκεπτόμενους έλληνες, το θέμα δεν αφορά μόνο το ποδόσφαιρο. Η μεθοδολογία είναι ακριβώς ίδια και στην πολιτική, η ίδια κοινωνία τρέφει και τα δυο φαινόμενα.
Αλλά ας περιορισθούμε στο θέμα : πρώτα το ιστορικό...

Πρόπερσυ τον Νοέμβρη (η Οκτώβρη) έρχεται να δουλέψει στον Αρη ένας προπονητής που είχε διακριθεί μεν παλιά, αλλά είχε ξεπέσει στα αζήτητα της Γεωργίας, προφανώς λόγω πολλών αποτυχιών. Δηλαδή κάτι σαν τον Ανδριανόπουλο στην πολιτική ή τον Μίμη (ένας είναι ο Μίμης και μι στην νι τα έργα του). Ως γνωστόν η επιστροφή στις αγορές της ποδοσφαιρικής Ευρώπης από τέτοιες χώρες  είναι σχεδόν αδύνατη λόγω απαξίωσης, συνήθης κατάληξη είναι οι αγορές κάποιων αραβικών χωρών που αγοράζουν ακόμα λαμπερά "ονόματα", στην Αμερική και την Ιαπωνία πέρασε αυτή η μόδα, απαιτούν πλέον και κάποια αγωνιστική αξία. Προφανώς για την επιστροφή του Κούπερ στα πράγματα (και τα ακριβά συμβόλαια ) χρειαζόταν κάποιο "όχημα" και βρέθηκε ο Αρης.
Τυχαία ;  Δεν νομίζω.

Εδώ και κάποια χρόνια ο Αρης λειτουργεί σαν "πλυντήριο-δοκιμαστήριο" κάποιων μάναντζερ που του κουβαλάνε καμιά εικοσαριά παίκτες τον χρόνο μήπως αναβαθμισθεί κανένας τους και μπορέσει να κάνει καριέρα. Οποιος βγάλει λίγα πράγματα  στο γήπεδο, φυσικά φεύγει αμέσως όπως ο Βιτόλο ή περιμένει χρόνια τον "πελάτη" να τσιμπήσει , όπως ο Χαβίτο. Οι περισσότεροι δεν διακρίνονται και εξαφανίζονται μετά μια ή μισή σεζόν για να παραχωρήσουν την θέση τους σε καινούργια φουρνιά. Τελευταία απόπειρα "αναβάθμισης" φαίνεται ότι θα είναι ο Καστίγιο που έχει να παίξει μπάλα 3-4 χρόνια. Φυσικά υπάρχει ο δυστυχής Κόκε σαν κολώνα που "στηρίζει" όλο το οικοδόμημα, κάτι σαν το τυράκι σε ποντικοπαγίδα...

Ο Κούπερ δεν είναι δυνατόν να μην τα έβλεπε αυτά. Οταν ήρθε προσπάθησε να συμμαζέψει λίγο την κατάσταση και έφτασε με την ομάδα του στον τελικό του κυπέλλου όπου έχασε στην κυριολεξία με "κάτω τα χέρια" παρά την "μεγαλύτερη εκδρομή οπαδών στην Ελλάδα" που θεωρούσαν την παρουσία του Αρη στον τελικό "έργο Κούπερ" και όχι συνέπεια ευνοϊκότατης κλήρωσης. Για να αντιληφθείτε το μέγεθος της "επιτυχίας" του  Κούπερ φέτος στον τελικό λόγω κλήρωσης, ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ θα είναι η ομάδα του Τσιώλη ή του Ουζουνίδη ή του Δώνη ή του Μπάντοβιτς !!
Εν συνεχεία η ομάδα του Κούπερ -σαν πέμπτη ελλείψει έκτου- έπαιξε στα πλαίη-οφφ όπου απέφυγε την τελευταία θέση λόγω της νίκης της ΑΕΚ επί του Ολυμπιακού την τελευταία αγωνιστική. Δεδομένου ότι ο "θρύλος" ξεκίνησε από την πρώτη θέση των πλαίη-οφφ και κατέληξε στην τελευταία είναι προφανές ότι η "επιτυχία" της προτελευταίας θέσης οφείλεται περισσότερο στην αδυναμία του Μπάντοβιτς παρά στις ικανότητες του Κούπερ.
Είναι ολοφάνερο πως τέτοιοι "άθλοι" δεν ήταν δυνατόν να συγκινήσουν την ποδοσφαιρική πιάτσα που άλλα περίμενε από την "ποδοσφαιρική ιδιοφυΐα" σ' αυτά τα "δίχως αύριο" ματς, αλλά υπήρχε η απάντηση ότι τέτοιο ρόστερ βρήκε, δεν είχε κάνει αυτός την προετοιμασία κλπ, ο δε Κούπερ εδήλωνε "δεν πάω πουθενά, εδώ θα μείνω" κατά το γνωστόν άσμα.




Με την έναρξη της καινούργιας σεζόν με τον Κούπερ στο τιμόνι ο Αρης πέτυχε την πρόκριση του στους ομίλους του Γιουρόπα  Λιγκ  και εν συνεχεία την κατάληψη της δεύτερης θέσης σ' έναν όμιλο όπου μόνο φαβορί δεν μπορούσε να χαρακτηρισθεί. Το "κλου" που του έδωσε την πρόκριση ήταν το απίθανο 3-2 εκτός έδρας με την Ατλέτικο, αποτέλεσμα εξωπραγματικό αν σκεφθεί κανείς ότι ο Αρης έβαζε γκολ με το σταγονόμετρο. Φυσικά όλοι απέδωσαν την νίκη στην στρατηγική Κούπερ. Την ίδια βέβαια εποχή, στο κύπελλο αποκλείσθηκε από τα...Τρίκαλα και στο πρωτάθλημα παραπατούσε αλλά το σούπερ ευνοϊκό πρόγραμμα του κάλυπτε βαθμολογικά τις αποτυχίες, μέχρι που έφτασε ο κόμπος στο χτένι. Δύο μήνες τώρα χωρίς ευρωπαϊκές υποχρεώσεις, ούτε αγώνα κυπέλλου και η ομάδα σέρνεται, οι παίκτες δείχνουν τελειωμένοι και όποιος μπορεί το ελάχιστο φροντίζει το μέλλον του μακριά από τον Αρη, όπως ο ΤόνιΚάλβο και ο Χαβίτο. Οσοι εξακολουθούν να σκέπτονται, ανακαλύπτουν ότι επιλογή υλικού, προετοιμασία και κατανομή δυνάμεων, όλα αυτά είναι επίσης έργο Κούπερ, δεν κρύβεται αλλά και δεν κάνει τόση φασαρία τώρα, όσο η πρόκριση.
Αργότερα όμως ;

Αν δει κάποιος το πρόγραμμα 12 αγωνιστικές πριν το τέλος ο Αρης έχει να παίξει 7 παιχνίδια εκτός έδρας και από τα 5 εντός, τα 3 είναι ντέρμπυ, ενώ βρίσκεται ήδη στην όγδοη θέση. Δηλαδή είναι πολύ πιο πιθανό να υποχωρήσει κι' άλλο παρά να προσεγγίσει την πέμπτη θέση που ΙΣΩΣ οδηγήσει ξανά στην Ευρώπη μέσω των πλαίη οφφ. Από την άλλη η κληρωση με την Μάντσεστερ Σίτυ δεν αφήνει περιθώρια για νέες "εξωτερικές" επιτυχίες που θα μπορούσαν να καλύψουν τα εσωτερικά χάλια. Ισως ήταν φυσιολογική απόρροια της "υπερπροσπάθειας" για την ευρωπαϊκή διάκριση του Αρη, οι ποδοσφαιριστές ούτως η άλλως σαν αναλώσιμα λογίζονται από τους μάναντζερ, ενώ ο Κούπερ επιτέλους "ακούστηκε" και πέρα από την Θεσσαλονίκη.

Οι μάναντζερ, σαν τους πολιτικούς, πουλάνε...όραμα. Κάθε χρόνο κτίζουνε τον καινούργιο Αρη και με την πρώτη ευκαιρία ξεπουλάνε ό,τι μπορεί να βγάλει και το παραμικρό κέρδος, ίδια κι απαράλλακτα με τις μίζες και τα έργα των πολιτικών. Το περιτύλιγμά τους είναι η λέσχη, το ραδιόφωνο, τα σάϊτ και κυρίως οι στρατευμένοι δημοσιογράφοι του συλλόγου- ορκισμένοι εχθροί της αλήθειας.
Το μόνο προσόν που έχουν οι μάναντζερ είναι να οσμίζονται το σωστό τάιμινγκ.
Εξυπακούεται ότι οι μάναντζερ τους συλλόγους τους βλέπουν σαν "οχήματα", δεν ενδιαφέρονται γι' αυτούς, όπως οι πολιτικοί βλέπουν τον λαό σαν δεξαμενή ψήφων.

Το προφίλ του Κούπερ δεν θα άντεχε ένα νέο στραπάτσο. Οτι "κτίστηκε" μέσω Ευρώπης έπρεπε να συντηρηθεί πάση θυσία και να μεταπωληθεί, οι μάναντζερ δεν παίζουν μ' αυτά. Τα συναισθηματικά του στυλ "περνάω καλά εδώ" πήγαν περίπατο  Ηδη το προϊόν Κούπερ πλασάρεται στην αγορά σαν ελεύθερο και ωραίο...
Να περάσει ο επόμενος παρακαλώ...

Συμβαίνουν εις τας Ισπανίας...

όπως θα λέγαμε ότι συμβαίνουν και εις τας καλυτέρας των οικογενειών. Παρακολουθήστε τι συμβαίνει στην αγορά της Valencia, πως διαφημίζεται η όπερα εκεί, πως αντιμετωπίζει το κοινό την μουσική από την Τραβιάτα του Βέρντι και αν δακρύσετε προς το τέλος όπως πολλοί που συμμετείχαν σ' αυτό το απρόοπτο γεγονός τότε το βίντεο έκανε την δουλειά του

Δεν θεωρώ κακό την μίμηση  καλών ιδεών ειδικά όταν οι συνθήκες δεν επιτρέπουν πολλές επιλογές.

Το βίντεο αυτό το πρωτοείδα στο αλωνάκι της ποίησης

.

Λάβαμε...

Μια ωραιότατη κάρτα από την Φύρδην-Μίγδην

και την ευχαριστούμε για την ευγενική κίνησή της.