Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις. Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς πλην των άλλων του δημιουργού της. Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.
Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα. Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.
Volare o-o, cantare o-o-o,o
Nel blu, dipinto di blu (1)
Βοrn in Red Hook, Brooklin
In the year of who knows when
Opened up his eyes
To the tune of an accordion (2)
Ο ύπνος σε τύλιξε, ο ύπνος σε τύλιξε
Με πράσινα φύλλα ανάσαινες (3)
Que c’ est triste Venice
Au temps des amours morts (4)
Ρούχα μαζί που πλύθηκαν
Κι’ έχουνε γίνει ροζ (5)
Ritornero in ginocchio da te (6)
Du bist nicht die erste (7)
Στίχοι που δεν σηκώθηκαν
Να γίνουνε τραγούδι
Ποτέ δεν θα μετρήσουνε
Πιότερο από χνούδι (8)
(1) Domenico Modugno
(2) Bob Dylan
(3) Γ.Σεφέρης
(4) Charles Aznavour
(5) Γ. Μηλιώκας
(6) Gianni Morandi
(7) Γερμανικό προπολεμικό(;), δεν θυμάμαι
(8) gpoint
Πως στιχουργώ ;
διαβάζω/μελετώ καλά τα σφάγια της θυσίας
εις τον βωμόν της ποίησης
μα και της εκκλησίας
τα εντόσθια παρατηρώ
τι τάχα προφητεύουν
κι' απέ τη κάνω γρήγορα πρίν χερουβειμ κατέβουν
Πως περιαυτολογώ ;
Η ποιότητα, η ποιότητα στου ποιητή τον στίχο
δεν ειρωνεύεται απλά τον υψωμένο τοίχο
που κτίζουν οι κατέχοντες μέσα στις κοινωνίες
αντιλαμβάνεται ορθά μηδενικές αξίες
Μια ελεύθερη απόδοση των εκπληκτικών στίχων, "κτισμένη" πάνω στην μελωδία του τραγουδιού "La cattiva strada" του Fabrizio de Andre
Της λησμονιάς το μονοπάτι
Μεσ΄στης παρέλασης την τρέλλα
στρατιώτη αθώο ξεχωρίζει
κι' όταν αυτός ρωτάει "Γιατί ;"
"Να μην ρωτάς" του αντιγυρίζει
"τώρα ειν' η ώρα μου να φεύγω"
κι' ο αθώος τον ακολουθεί, χωρίς τα όπλα ακολουθεί
στης λησμονιάς το μονοπάτι
Πίσω από το σταθμό του τραίνου
κλέβει της πόρνης το μπαξίσι
κι όταν αυτή ρωτάει "Γιατί ;"
της απαντάει με ειρωνία
"Τόσα δεν είχες και πιο πριν ;
τώρα ειν' η ώρα μου να φεύγω"
κι η πόρνη τον ακολουθεί, σέρνει την λύπη της μαζί
στης λησμονιάς το μονοπάτι
Σε ουρανό χωρίς φεγγάρι
τ' αστέρια παίρνουν λάθος θέσεις
κι όταν τ' αεροπλάνο πέφτει
"Του μελλοθάνατου ειν' το λάθος,
τώρα ειν' η ώρα μου να φεύγω"
τ' αστέρια αφήνει ο πιλότος και πίσω του ακολουθεί
στης λησμονιάς το μονοπάτι
Δεκαοκτάχρονο παιδάκι
απ' το ποτό εξαρτημένο
να πιει ακόμα θέλει λίγο
"τώρα ειν' η ώρα μου να φεύγω"
τον βλέπει και χαμογελάει
καταλαβαίνει κι ας πονάει, μονάχος τον ακολουθάει
στης λησμονιάς το μονοπάτι
Στου θείου έρωτα την δίκη
φιλά τους ένορκους στο στόμα
κι 'οπως τους βλέπει να απορούνε
"Αυτό είναι φυσικό" τους λέει
"ειν΄το καλό, ειν' το σωστό,
τώρα είν΄η ώρα μου να φεύγω"
κι οι ένορκοι ακολουθούν, σαν ζαλισμένοι ακολουθούν
στης λησμονιάς το μονοπάτι
Κι όταν στο τέλος όντως φεύγει
σε όσους σε όλα συμφωνούνε
σε όσους σε όλα διαφωνούνε
τα ίδια λόγια λέει σε όλους
εμένα μη μ' ακολουθάτε γιατί η αγάπη είναι παντού
και όλοι θάβρουν λίγη αγάπη
στης λησμονιάς το μονοπάτι
Το πρωτότυπο
La cattiva strada
Alla parata militare
sputò negli occhi a un innocente
e quando lui chiese "Perché "
lui gli rispose "Questo è niente
e adesso è ora che io vada"
e l'innocente lo seguì,
senza le armi lo seguì
sulla sua cattiva strada.
Sui viali dietro la stazione
rubò l'incasso a una regina
e quando lei gli disse "Come "
lui le risposte "Forse è meglio è come prima
forse è ora che io vada "
e la regina lo seguì
col suo dolore lo seguì
sulla sua cattiva strada.
E in una notte senza luna
truccò le stelle ad un pilota
quando l'aeroplano cadde
lui disse "È colpa di chi muore
comunque è meglio che io vada "
ed il pilota lo seguì
senza le stelle lo seguì
sulla sua cattiva strada.
A un diciottenne alcolizzato
versò da bere ancora un poco
e mentre quello lo guardava
lui disse "Amico ci scommetto stai per dirmi
adesso è ora che io vada"
l'alcolizzato lo capì
non disse niente e lo seguì
sulla sua cattiva strada.
Ad un processo per amore
baciò le bocche dei giurati
e ai loro sguardi imbarazzati
rispose "Adesso è più normale
adesso è meglio, adesso è giusto, giusto, è giusto
che io vada "
ed i giurati lo seguirono
a bocca aperta lo seguirono
sulla sua cattiva strada,
sulla sua cattiva strada.
E quando poi sparì del tutto
a chi diceva "È stato un male"
a chi diceva "È stato un bene "
raccomandò "Non vi conviene
venir con me dovunque vada,
ma c'è amore un po' per tutti
e tutti quanti hanno un amore
sulla cattiva strada
sulla cattiva strada.
Take a message to Mary
But don't tell her where I am
Take a message to Mary
But don't say I'm in a jam
You can tell her that I had to see the world
Tell her that my ship set sail
You can say she'd better not wait for me
But don't tell her I'm in jail, oh
don't tell her I'm in jail.
Take a message to Mary
But don't tell her what I've done
Please, don't mention the stage coach
And the shot from a carried gun
You better tell her that I had to change my plans
And cancel out the wedding-day
But please, don't mention the lonely cell
Where I'm gonna pine away, until my dying-day.
Take a message to Mary
But don't tell her all you know
My heart is aching for Mary
Lord knows I miss her so
Just tell her that I went to Timbukto
Tell her I'm searching for gold
You can say she better find someone new
To cherish and to hold, oh Lord,
this cell is so cold.
(και γλωσσικές συγγένειες) Θυμάστε τον συγκριτικό και τον υπερθετικό βαθμό των επιθέτων ; Δευς, δεύτερος, δεύτατος
όπως θα λέγαμε πρώτος, δεύτερος, τελευταίος
Αλλά
Δευςαπό το δεύομαι (δέομαι), ελλείπω, έχω ανάγκη, είμαι κατώτερος κάποιου. Φανερή η ανάγκη να επακολουθήσει κάτι, ο δεύτερος -όχι με την αριθμητική έννοια, αλλά - αυτός που ακολουθεί, όπως αποδίδεται σε όλες τις λατινογενείς γλώσσες ο δεύτερος, second-
Μοιάζει να είναι η περιγραφή μιάς γέννας, ενός καρπίσματος φυτού με τον πρώτο καρπό να μην είναι όλο το προϊόν αλλά ίσως μόνο η καλύτερη μορφή του, ακολουθεί το δεύτερο κάρπισμα που υπολείπεται λίγο του πρώτου, το τρίτο του δευτερου κ.λ.π.
λατινικά το δευς έγινε... deus
άλλη εκδοχή του, το θευς ή συνηθέστερον θεός από το θέω (τρέχω) ή θεύω ή σεύω ή σείω (θέτω σε ταχεία κίνηση, σεισμός)
Συνηθέστερος τύπος και επικρατήσας το Ζευς.
Κατά την άποψη μου από το ζευς έχουμε το ρήμα ζευγνυμι η ζεύγω, σαν αποτέλεσμα της ένωσης του Δία με την Ηρα, ενώ αρχικά ο αρσενικός θεός των ελληνικών φύλων είχε υποταχθεί στην θεά των αυτόχθονων, σύμφωνα με τον μύθο του Ζαγρέα και της Ρέας.
Δηλαδή ήρθε σαν δευς και έγινε ζευς
Ακόμη το Δευς είναι ο βοιωτικός τύπος του Ζευς και οι Βοιωτοί εθεωρούντο "χωριάτες" αντίθετα με τους κατοίκους της Εύβοιας (καλή ζωή). Στην Εύβοια φυσικά τοποθετείται η γένηση της Ηρας, θεάς που προυπήρχε του ερχομού του Δία και όπως οι πιό παλιοί κάτοικοι ενός τόπου το παίζουν αριστοκράτες στους νεοφερμένους, έτσι και οι κάτοικοι των περιοχών ακολούθησαν τις "ταξικές" διακρίσεις τους.