Στο καβούκι μου

Τα κείμενα της καθημερινότητας θα δημοσιεύονται στο εξής στον Βερνάρδο τον ερημίτη, στην διεύθυνση : http://gerimitiis.blogspot.gr/

Ποιήματα θα βρείτε στην ποιηματοποίηση

ενώ

Πεζά και διηγήματα στην διηγηματοποίηση

...

Τι δεν είναι και τι είναι το gpoint'sbreeze

Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς πλην των άλλων του δημιουργού της.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.



Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2011

Afieromeno stous greceuropeous politikous mas

.
Αφιερωμένο στους "ευρωπαϊστές" πολιτικούς, κυβερνητικούς, συνδικαληστές και λοιπούς συγγενείς που το μόνο οικονομικό μέτρο που ξέρουν  είναι να χαμηλώνουν τους μισθούς και να φορολογούν τους ασθενέστερους...



Lucio Dalla       Piazza Grande        
(ελεύθερη μετάφραση)

Santi che pagano                                        Αγιος κανένας
il mio pranzo non ce n'è                               δεν υπάρχει πια εδώ
sulle panchine in Piazza Grande,      να μου αγοράσει ένα ψωμάκι
ma quando ho fame                                    κι εμπόροι σαν την αφεντιά μου
di mercanti come me                                   όταν πεινώ
qui non ce n'è.                                             δεν είναι εδώ

...
...

A modo mio avrei bisogno                          Στη ζήση μου
di carezze anch'io.                                      ένα χαδάκι το ζητώ
Avrei bisogno di pregare Dio.                     και με τον άγιο κουβεντιάζω
Ma la mia vita                                            μα το πως ζω
non la cambierò mai mai,                            και ποιούς ανθρώπους εκτιμώ
a modo mio quel che sono l'ho voluto io     ποτέ, ποτέ μου δεν αλλάζω

...
...

Lenzuola bianche                             Ασπρα σεντόνια
per coprirci non ne ho                      που να βρω να σκεπαστώ
sotto le stelle in Piazza Grande,         και για ταβάνι έχω τ' αστέρια
e se la vita non ha sogni                    μα όσο ζόρι κάθε μέρα κι αν περνώ
io li ho e te li do.                              θα ονειρευθώ                    
... 
...

E se non ci sarà                                                  Και αν οι ανθρώποι
più gente come me                                             σαν και μένα πια χαθούν
voglio morire in Piazza Grande,                          εδώ θα θέλω να πεθάνω
tra i gatti                                                            με τις γατούλες
che non han padrone come me                           της πλατείας αγκαλιά
attorno a me                                                      που ζουν χωρίς αφεντικά


Καλή χρονιά !!!

Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011

Της κρισης οι απολύσεις




Μου 'πανε πως θ' απολυθώ
την άλλη εβδομάδα
η κρίση η οικονομική
σαρώνει την Ελλάδα

Το τι θα κάνω τώρα εγώ
δεν θέλουν να σκεφτούνε
ίσως με τις περικοπές 
μπορέσουν να σωθούνε

Και πες μου εσύ που μ'αγαπάς
αν βλέπεις κάποια λύση
πως θα επιβιώσουμε
μέσα σ' αυτή τη κρίση

Μου δώσαν δυό μηνών μισθούς
και κάποιες υποσχέσεις
πως άμα ξανανοίξουνε
δικιά μου θάναι η θέσις

Μου 'πανε  "κάνε υπομονή 
και λίγα να ξοδεύεις
κι όσα ακούς για το ευρώ
μην τα πολυπιστεύεις"

Και πες μου εσύ που μ'αγαπάς
αν βλέπεις κάποια λύση
πως θα την σκαπουλάρουμε
από αυτή τη κρίση

Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011

Χριστούγεννα ;;

 Κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον ορατόν και μέλαν....



Κι αν οι γιορτές αλλάξαν χρώμα
κι η τσέπη έχει κουραστεί
κάτι μου λέει έχουμ' ακόμα
δρόμο  για νάβγει η ψυχή

Τι τα Χριστούγεννα είναι μαύρα,
μας στέρεψε  η απαντοχή
και των παιδιών μας αυτή η αύρα
που μας γλυκαίνει την ψυχή

Ονειρο μοναχό μας μένει
ένα ταξίδι με τον νού
και την ζωή μας ρημαγμένη
στα περιβόλια του ουρανού





Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

Σε ήχο πλάγιο, τρία δεύτερα



Ενάμιση.
Του είχε γίνει έμμονη ιδέα το ενάμιση, το έβλεπε παντού στην κάθε μέρα του, στην δική του πραγματικότητα. Το ενάμιση είχε αντικαταστήσει την μονάδα  στην ζωή του, αφού σε κάθε πράγμα έβλεπε κι ένα μισό να το ακολουθεί, σαν ξωτικό που βλέπουν μόνο οι αλλοπαρμένοι ή οι νουνεχείς ενορατικοί.
Στην πραγματικότητα ίσως ήταν μια χρονική αντανάκλαση μετρημένη σε γήινα χρόνια. Πράγματι έναμισης χρόνος είχε περάσει από τότε που πέθανε ή από τότε που γεννήθηκε, ήταν ένα και το ίδιο πράγμα ανάλογα από την σκοπιά που το έβλεπες αλλά ήταν μιάμιση ζωή όταν την ζούσες, τουλάχιστον απ' την σκοπιά των ζωντανών.
Στο κρεβάτι του, ημίδιπλο έπιανε χώρο μόνο για έναν αλλά σε σκέτο μονό κρεβάτι δεν βολευότανε για να κοιμηθεί, είχε την αίσθηση ότι κρεμιότανε στο κενό ενώ στο διπλό δεν κοιμότανε αγωνιώντας να βρει τα όριά του. Στο φαγητό του, αφού τελείωνε την μερίδα του ανακάλυπτε πως πείναγε κι άλλο, ήθελε μισή μερίδα ακόμα για να χορτάσει. Μιάμιση οδοντοστοιχία στο στόμα να μασάει, μ' ενάμιση μάτι έβλεπε, τ' άλλο μισό ο καταρράκτης θόλωνε, ενάμιση χέρι τούχε αφήσει η τενοντίτιδα κι ενάμιση πόδι τ' αρθριτικά. Ενάμισης όροφος το ρημαγμένο σπιτικό του και μιάμιση γυναίκα στην ζωή του μέτραγε, σαν έκανε τον λογαριασμό με τιμιότητα. Την είχε μάθει για τα καλά αυτήν την τιμιότητα στο μέτρημα, τις στιγμές που έτρεχαν οι ήχοι μα η εικόνα είχε παγώσει και δεν ήταν σινεμά ή τηλεόραση, ήταν η ίδια η ζωή του που τούκανε παιχνίδι, να συνεχίσει να την ζει σαν από θαύμα, μα και να κουβαλάει δεμένη αναπόσπαστα μιάν άλλη ακόμα, την μισή του που γενήθηκε σ' αυτή την συγκυρία.
Πάντα πίστευε πως υπήρχε και μια άλλη παράλληλη ζωή σε άλλο κόσμο, που θα την συναντούσε σαν άλλαζε ευθεία, με τον θάνατο. Στην περίπτωσή του, από ένα μπλέξιμο της μοίρας, το πέρασμα του δεν ολοκληρώθηκε, ήταν σαν να απέκτησε έναν καινούργιο εαυτό, μισό αυτή την φορά, που έβλεπε τα πάντα από την άλλη πλευρά του νομίσματος αλλά δεν μπορούσε να τα αξιοποιήσει, ως γνωστόν οι παράλληλες ευθείες δεν συναντώνται παρά σ' ελάχιστες πτυχές του χωροχρόνου.
Το πρόβλημά του δεν ήταν ότι έβλεπε με ενάμιση μάτι από τον καταρράκτη αλλά ότι και η ψυχή του "έβλεπε" κι  αυτή μ' ενάμιση μάτι, σε κάθε συναίσθημα αυτό το μισό τον ενοχλούσε είτε έλειπε, είτε περίσσευε. Στα νιάτα του είχε ζήσει αυτό που λέμε διπλή ζωή, όπως οι περισσότεροι των ανθρώπων -συνειδητά ή όχι- αλλά η κούραση και η απόλαυση τον γύρισε -όπως όλους ή σχεδόν όλους- σε μονές επιλογές. Τούτο το πράγμα όμως με τον ενάμιση βίο ήταν απίστευτα κουραστικό αλλά και φορτικό μιας και δεν του έδινε το περιθώριο της επιλογής, μόνο την υποψία, την βεβαιότητα θα μπορούσε να ισχυρισθεί, πως έμαθε τον τρόπο της παραγωγής των φαντασμάτων. Μέχρι τότε πίστευε ότι τα φαντάσματα ήταν γυναίκες άπιστες, τυλιγμένες μ' ένα σεντόνι που πήγαιναν τις άγριες τις ώρες να βρουν τον παράνομο εραστή τους, τώρα ο κόσμος των σκιών του είχε γίνει πιο οικείος.
Το μόνο πράγμα που είχε απομείνει το ίδιο ήταν ότι ήθελε, αισθανόταν, χρειαζόταν την γυναίκα σαν το άλλο του μισό μα όχι πια για να γίνουν οι δύο "εις σάρκαν μία" αλλά για να ολοκληρώσει την διπλή του οντότητα. Φυσικά όμως καμια φυσιολογική γυναίκα δεν ήθελε ενάμισυ άντρα για συμπλήρωμα και οι πιθανότητες να βρεί γυναίκα με ενάμιση εαυτό σαν τον ίδιον ήταν απειροελάχιστες.
Παρατηρώντας την γάτα του σκέφτηκε πως για πρώτη φορά δεν είχε βρει να δώσει το μικρό της και μεγάλωνε μαζί με την μάνα του, είχε γίνει ήδη μισό γατάκι αλλά σίγουρα δεν θα έμενε εκεί, οι γάτες -λένε- έχουν επτά ψυχές και όχι μιάμιση ...





Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011

Τέχνη και τεχνική

Μερικά πράγματα είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσεις ίσως γιατί οι λέξεις, οι κάποιες λέξεις,  δεν είναι η ίδια σύμβαση για όλους, ειδικά όταν έχει αμβλυνθεί η διαφορά μεταξύ δύο πραγμάτων που καταλήγουν  αργότερα συνώνυμα. Κλασσικό παράδειγμα η λεπτή διαφορά μεταξύ οπής και τρύπας που σήμερα δεν είναι αναγνωρίσιμη στον καθημερινό λόγο : η οπή είναι ένα άνοιγμα που υπάρχει, ενώ τρύπα είναι το άνοιγμα που κατασκευάζεται- όπως στο νερό όταν συστρέφεται με ορμή.
Γι' αυτό ας μιλήσουμε με παραδείγματα.
Σε οπτικοακουστικό παράδειγμα δείτε πρώτα το βίντεο με τα χέρια της Valentina Lisitsa χωρίς ήχο ώστε να φανούν οι τεχνικές ικανότητες των χεριών της


Τώρα ξαναδείτε το με ήχο. Αν έχετε ξανακούσει την μεταφορά στο πιάνο  από τον Liszt  της Campanella του Paganini σε άλλη εκτέλεση τότε ίσως συμφωνείτε μαζί μου ότι η τέχνη στην απόδοση του κομματιού είναι ανάλογη της τεχνικής σε αυτήν την εκτέλεση. Δεν είναι όμως κάτι που συμβαίνει πάντοτε, πολλές φορές η τεχνική καλύπτει τις ελλείψεις της τέχνης ή και το αντίστροφο.
Ισως αυτό να κρύβεται πίσω από την διπλωματική απάντηση του Βέρντι όταν τον ρώτησαν ποια όπερά του θεωρεί σαν καλύτερη...


" Σαν επαγγeλματίας συνθέτης θα σας απαντούσα χωρίς κανένα δισταγμό, η όπερα Rigoletto, σαν ερασιτέχνης όμως την καρδιά μου θα κατακτούσε η Traviata..."


Τι ακριβώς εννοούσε ο μαέστρος ίσως φαίνεται στην οργισμένη απάντησή του σε μια επιστολή όπου τον εγκαλούσαν για καθυστέρηση στην παράδοση μιας όπεράς του ...

" Αν νομίζετε ότι είμαι κάποιος που τοποθετεί νότες την μια δίπλα στην άλλη ώστε μα βγει μια μελωδία είστε γελασμένοι  Με πολλή αγωνία ψάχνω ώστε κάθε νότα να εκφράζει τα αντίστοιχα συναισθήματα που προκύπτουν από το λιμπρέττο..."

Μια κουβέντα σε ξένα λιβάδια ήταν η αφορμή γι αυτήν την ανάρτηση

Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011

Ας κάνω τον σταυρό μου



 
το ... σήμερα



Οταν στο τρόλεϋ βρίσκομαι
να πάω στη δουλειά μου
κι' απ' εκκλησία διέρχεται
και πέφτουν στη ματιά μου
νέες, γριές κι' ανέραστες
να κάνουν το σταυρό τους
κι' απ΄αμαρτίες να ζητούν
ευθύς τον λυτρωμό τους
δύο μονάχα πράγματα
με σιγουριά γνωρίζουν
θα πάει η μέρα τους καλά,
το σατανά ξορκίζουν,
και πως οι αμαρτίες τους
θε να συγχωρεθούν
αφού ποτέ δεν ξέχασαν
να σταυροκοπηθούν.

Λαχείο αν αγοράσουνε
ξέρουν, δεν θα κερδίσουν
σύζυγο στην αγκάλη τους
ξέρουν, δεν θα κρατήσουν
Κι' ας ψιθυρίζουν μέσα τους
ύμνους και ψαλμωδίες
οι άντρες όλο θα κοιτάν
για άλλες εμπειρίες.



 Το ... χθές


Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011

11/11/11

.
Ας τιμήσουμε σήμερα τα τρία εντεκάρια που φαίνονται στο ημερολόγιό μας, είναι η προτελευταία φορά στον αιώνα μας, του χρόνου θα έχουμε την 12/12/12 και μετά ... πάπαλα για 89 χρόνια  !!!

Οσον αφορά το έντεκα είναι σαφώς ο πιο ποδοσφαιρικός αριθμός μια που τόσους ποδοσφαιριστές παρατάσσει κάθε ομάδα στο ξεκίνημα του αγώνα.

Αλλες παρατηρήσεις για το  έντεκα είναι ότι εμφανίζεται δυο φορες στο ξόρκι "τρεις έντεκα, τρεις δώδεκα, τρεις δεκαπέντε κι' έντεκα" όπου το άθροισμα κάνει 125 = 5 x 5 x 5, δηλαδή θα μπορούσε να εκληφθεί σαν μια μούντζα στον κύβο !!


Οι εννιά πρώτες δυνάμεις του 11 παρουσιάζουν ...οπτικό ενδιαφέρον :

εκθέτης 
1                                                               11 = 11
2                                                         11 x 11 = 121
3                                                   11 x 11 x 11 = 1331
4                                             11 x 11 x 11 x 11 = 14441
5                                        11 x 11 x 11 x 11 x 11 = 155551
6                                  11 x 11 x 11 x 11 x 11 x 11 = 1666661
7                             11 x 11 x 11 x 11 x 11 x 11 x 11 = 17777771
8                        11 x 11 x 11 x 11 x 11 x 11 x 11 x 11 = 188888881
9                  11 x 11 x 11 x 11 x 11 x 11 x 11 x 11 x 11 = 1999999991

δηλαδή ο εκθέτης εμφανίζεται μεταξύ δύο άσσων μία φορά λιγότερη από την αξία του

Επίσης :

το 11 είναι ο μοναδικός διψήφιος αριθμός με την ιδιότητα να αναλύεται σε άθροισμα δύο αριθμών και ο ένας από αυτούς να είναι πάντοτε πρώτος αριθμός.

Προσέξτε την ώρα της ανάρτησης !!

.