Στο καβούκι μου

Τα κείμενα της καθημερινότητας θα δημοσιεύονται στο εξής στον Βερνάρδο τον ερημίτη, στην διεύθυνση : http://gerimitiis.blogspot.gr/

Ποιήματα θα βρείτε στην ποιηματοποίηση

ενώ

Πεζά και διηγήματα στην διηγηματοποίηση

...

Τι δεν είναι και τι είναι το gpoint'sbreeze

Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς πλην των άλλων του δημιουργού της.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.



Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Πάσχα, Κυρίου Πάσχα

.

ΚΑΛΟ  ΠΑΣΧΑ  !!!



Σαν ξωτικό του δάσους
που όψεις δύο έχει,
μια μαύρη για τους γνωστικούς
κι' άλλη, στο χρώμα του πορτοκαλιού
για τους αλλοπαρμένους,
ξεχύθηκε ο θάνατος
από κρανίου τόπον
σ' αίμα ζεστό και κόκκινο
τα χείλη του να βρέξει
και να χορέψει ύστερα
στου φεγγαριού την χάση


Σε όλων των ειδών τους εραστές
και τους εσταυρωμένους,
σ' οσους την γη αντίκρυσαν
ίδια με τον συνανθρωπό τους
και την αγάπησαν πολύ,
ποτέ δεν φτούρησε ο θάνατος
ούτε και η μπογιά του. 
.

Σάββατο 16 Απριλίου 2011

Επί τη επετείω


πλησιάζει η επέτειος της "εθνοσωτηρίου", ας την "τιμήσουμε"


Μόλις κτύπησε το τηλέφωνο την ξανάφερε στο νου του. Ηταν αυτή.
- Ελα τώρα. Μπορείς ;
- Ναι, ψιθύρισε άβουλα και με σκοτεινιασμένο βλέμμα. Πάλευαν μέσα του η σαρκική η επιθυμία  και τ’ απομεινάρια της ηθικής του. Μπερδεμένος, το πρώτο καλοκαίρι της θητείας του στο ναυτικό, είχε άλλα δυο μπροστά του για να ξεκαθαρίσει κάπως τα πράγματα. Και στην υπηρεσία του μπερδεμένοι ήσαντε ακόμα. Χρόνια συνηθισμένοι στο Βασιλικό το Ναυτικό πάλευαν τώρα ν’ αφομοιώσουν το Πολεμικό και την δημοκρατία που του άλλαξε το όνομα  Επρεπε όλοι να το καταλάβουν πως έφυγε η χούντα  η μετονομασία ήταν ένα καλό επιχείρημα. Πολεμικό το Ναυτικό, Πολεμική και η Αεροπορία ! Οπου τα πράγματα ήταν πιο σοβαρά χρειαζόταν και επεξηγηματική δήλωση: «Όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια» είχε δηλώσει ο «εθνάρχης» σε όσους τον κατηγορούσαν γιατί δεν έστειλε στο απόσπασμα τους πρωταίτιους της δικτατορίας όπως έλεγε η δικαστική απόφαση. Και τα εννοούσε πραγματικά, αποδείχθηκε.
Λίγα χρόνια μετά την μεταπολίτευση. Βασική εκπαίδευση και πρώτη άδεια μετά μετάθεση στον Πόρο. Πήγε να δει τον φίλο του μα έλειπε. Ητανε μόνο η γυναίκα του και το δίχρονο παιδί τους. Τον κράτησε με το ζόρι να πιουν ένα καφέ και τον γέμισε κατηγόριες για τον φίλο του. Εβλεπε γυναίκα μετά από τόσες μέρες και αισθανότανε λίγο άβολα αλλά δεν είχε και το κουράγιο για να φύγει. Το κοριτσάκι έπαιζε σκαρφαλωμένο στην μάνα του τραβώντας της την μπλούζα και σηκώνοντάς της την φούστα, το πεινασμένο βλέμμα του ακολουθούσε τα τερτίπια της μικρής.  Κάποια στιγμή το ένα της στήθος  αποκαλύφθηκε. Χαμογέλασε και δεν έκανε καμιά προσπάθεια να το μαζέψει. Σαν μαγεμένος το κοίταζε ο ναύτης. Ηταν κι όπως του άρεσε μέτριο σε μέγεθος και σχεδόν το μισό να ανήκει στην ρόγα.  Οι τόσες μέρες απομόνωσης από τον κόσμο στο στρατόπεδο έπαιξαν τον ρόλο τους. Κάθησε δίπλα της κι άρχισε να παίζει κι’ αυτός με την  μικρή ακουμπώντας την μάνα της δήθεν τυχαία. Κάποια στιγμή τα χείλη του βρεθήκανε στο στήθος της, Αναστέναξε ελαφρά και τούπε «αργότερα, σαν κοιμηθεί η μικρή», Ωρα πολλή μετά η μικρή εξακολουθούσε να παίζει με την μάνα της και το βυζί να είναι ακάλυπτο. Η  Πόπη φαινότανε να το διασκεδάζει, φαινομενικά δεν έδειχνε καμιά βιασύνη για τα περαιτέρω, ήτανε ήρεμη κι’ ευτυχισμένη που δεν ήταν αναγκασμένη να σκέπτεται τον άντρα της, όπως τούλεγε κοιτάζοντας τον φιλικά. Τον είχε ήδη κατηγορήσει πως πήγαινε με άλλες για να δικαιολογήσει την δική της στάση μα δεν τον ένοιαζε. Αισθάνθηκε σαν νάτανε ένα διακοσμητικό στοιχείο στην παράσταση και σηκώθηκε να πάει να δει την μάνα του που τον περίμενε, για την ώρα ο πόθος του είχε υποχωρήσει.
Στο σπίτι η μάνα του πλησίασε ακούγοντας το τηλέφωνο και τον κοίταξε ερωτηματικά Φόρεσε το μπουφάν του και την φίλησε. «Να προσέξεις να μην μπλέξεις, αγόρι μου» του είπε, σαν να τα ήξερε όλα. Πήγε στο παράθυρο και κοίταζε πίσω απ’ την κουρτίνα. Σαν βεβαιώθηκε πως δεν βγήκε απ’ την πόρτα το κατάλαβε « Σ΄ αυτήν πάει, επάνω στον άλλο όροφο, ε άντρας είναι, ας πάει». Μετά με κάποια ζήλεια σκέφτηκε πως τόσο καιρό δεν τα κατάφερνε η παστρικιά, αλλά τώρα που τον βρήκε μπόσικο λόγω ναυτικού, τον τύλιξε.

Κυριακή 10 Απριλίου 2011

Ζωή και θέατρο

.


Οταν στην καθημερινή ζωή σου προσποιείσαι συνεχώς, το δίωρό σου πάνω στην σκηνή σαν παίζεις ρόλο, το πιο πραγματικό, το πρόσωπο σου βγάζει : Τώρα προσποιείσαι, ζεις την ζωή ενός άλλου και σ' αρέσει. Πολύ σου αρέσει, σε λυτρώνει γιατί τώρα κάνεις ότι και στην καθημερινότητά σου αλλά συνειδητά ! Τον εαυτό σου ελέγχεις ανά πάσα στιγμή, το  ζεις και το βιώνεις βήμα-βήμα ακολουθώντας την χαραγμένη την πορεία κάποιου άλλου όπως πορεύεται στο έργο, δεν ξεγλιστράει με το απρόοπτο η ζωή μέσα απ' τα χέρια σου, δεν είναι η πληγωμένη η καθημερινότητά σου. Τι κι αν πασχίζεις να το κρύψεις με τερτίπια, την επιφάνεια καλύπτεις και όχι την ουσία.
Δεν πιάνουν τα θεατρικά τα κόλπα στην ζωή.
Σημασία έχει να μην πονάς και όχι να μην το δείχνεις.
Ξέρω πολλούς που πονάνε μα δεν το δείχνουνε, έχουνε λέει αξιοπρέπεια.
Ξέρω πολλούς που προσποιούνται στην σκηνή ότι πονάνε, είναι η δουλειά τους.
Αλλά δεν γνώρισα ποτέ αξιοπρεπή ηθοποιό που να πόναγε και να μην κατέβηκε από την σκηνή. Από σεβασμό στην δουλειά του, δεν θάθελε να μπλέξει την τέχνη του με το καθημερινό του το καμουφλάζ.
Διπλή η ζωή μα και πραγματική επάνω στην σκηνή.
Η άλλη μπλέκεται τόσο με τα ονείρατα που άντε να την ξεμπερδέψεις

Το πρώτο δεκαήμερο του Μάη η ερασιτεχνική θεατρική ομάδα του υποφαινομένου θα παρουσιάσει το τρίτο μέρος του κωμικού παιχνιδιού "Κοπρίτης και Ψωρίλης" που στηρίζεται σε χαρακτήρες του Γιώργου Σουρή. Οσοι ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν (δωρεάν) την παράσταση ας στείλουν e-mail  και θα ενημερωθούν για τον ακριβή χρόνο και τόπο.

Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011

Μάτια...

.

Μάτια που δεν βλέπονται, γρήγορα λησμονιούνται...
Ας τα ξαναθυμηθούμε


Μάτια σαν και τα δικά σου...



Ναι αλλά τι μάτια ; 
Το χρώμα όμως έπαιζε πάντα καθοριστικό ρόλο.

Από την εποχή που ο Τάκιτος έγραφε για τους Γερμανούς :
" truces et cerulei oculi, rutilae comae, magna corpora et tantum ad impetum valida" ,  μέχρι να τα τραγουδήσει ο Αττίκ :



Ο Τάκιτος έγραφε μα οι Ιταλοί είχαν το δικό τους γούστο, gli occhi verdi dell' amore !! :




comme rodini perduti... 

Εμείς όμως, Ελληνάρες, καταφέραμε να συνδυάσουμε τα δυο χρώματα, προσθέτοντας στα μάτια...βλεφαρίδες !!



πριν καταλήξουμε  στα πιο "οικεία" μας, μαύρα...
(υπομονή, η εισαγωγή βαστάει ένα λεπτό αλλά μετά αποζημιωνόμαστε)





Αμα προσθέσουμε και τα φρύδια στο ίδιο χρώμα ... 





Βέβαια με μαύρα μάτια ξεκινά αλλά μετά φτάνει στην μεγάλη αλήθεια, τα δικά ΤΗΣ τα μάτια είναι που δεν ξαναβρίσκεις ποτέ...





ότι χρώμα και νάναι !!





Κυριακή 6 Μαρτίου 2011

Ο Παγκανίνι


Ο Νικολό Παγκανίνι υπήρξε ένας πραγματικός  βιρτουόζος του βιολιού, τόσο ώστε κατηγορήθηκε σαν "διαβολικό όν". Η δεξιοτεχνία του δεν μπορούσε να εκφρασθεί μόνο με τα ήδη υπάρχοντα  έργα και τον ώθησε να συνθέσει ο ίδιος κομμάτια δύσκολα για βιολί και για "μεγάλη βιόλα". Εδρασε στις αρχές του 19ου αιώνα. Πιο γνωστό κομμάτι από το έργο του είναι η "la campanella"  που πήρε το όνομά της από τον ήχο του τριγώνου που χρησιμοποιεί ο συνθέτης για να μιμηθεί τον ήχο της καμπάνας. Στην πραγματικότητα είναι το τελευταίο μέρος, ένα rondo από το δεύτερο κονσέρτο για βιολί του ιδίου. Εδώ εκτελεσμένο από τον διάσημο Leonid Kogan



Την πρώτη φορά που άκουσα το όνομα Παγκανίνι ήταν στην Φωκίονος Νέγρη από έναν μικρόσωμο γεράκο, μακρυμάλλη ( πριν την μόδα των Μπήτλς ) που γύρναγε τα τραπεζάκια των ζαχαροπλαστείων της Φωκίονος προσπαθώντας να πουλήσει την ομώνυμη εφημερίδα. Ηταν κυριολεκτικά γραφικός καθώς απαντούσε με στομφώδεις εκφράσεις σε κάθε ερώτηση, ενώ συγχρόνως  διαφήμιζε το "μυστικό της ζωής" που είχε ανακαλύψει και δημοσίευε στο εφημεριδάκι του, σε συνέχειες παρακαλώ, ώστε να έχει εξασφαλισμένη την επιτυχία και της επόμενης έκδοσης. Το όνομά του ήταν άγνωστο, οι πάντες τον αποκαλούσαν με τον τίτλο της εφημερίδας του "Παγκανίνι". Είχα πάρει μια φορά το εφημεριδάκι αλλά όσες φορές τον ξανασυνάντησα δεν είχε τυπώσει ακόμη την επόμενη έκδοση.  Δυστυχώς δεν το φύλαξα θυμάμαι μόνο ότι δημοσίευε "βαρεμένα" ποιήματα και από τις συμβουλές για τα "αιώνια νειάτα", τα περιβόητα "ξηρά μπάνια"με τα οποία μάλλον υπονοούσε την έκθεση στον ήλιο των γεννητικών οργάνων.

Ηταν κάπως της μόδας τότε αυτές οι μικρές εφημερίδες, όλες χιουμοριστικές εν τέλει - πολλές φορές εν αγνοία του συντάκτη τους - αλλά με τα χρόνια είχαμε ανακαλύψει την "κανονική" εφημερίδα "Εστία" όπου εξαιρουμένης της ειδησεογραφίας ( και αυτής όχι πάντα ) περιείχε σπαρταριστά άρθρα λόγω της εμμονής σε γλωσσικά ιδιώματα και ιδεολογίες. Η Εστία εκτός από τον ανάποδο τρόπο που άνοιγαν οι σελίδες της ήταν "άπαικτη" στο να προκαλεί άθελά της το γέλιο.
Ετσι στην κινηματογραφική κριτική διάβαζες "η κατά τα άλλα καλή, πλην αριστερών φρονημάτων βρεττανίς ηθοποιός  Βανέσσα  Ρεδγρέϊβ " ή στα αθλητικά ότι "ο Ολυμπιακός ενίκησεν τας Καλάμας με 2-1 " και ότι  "η βορβορώδης Τσέλσι επεβλήθη των Μεδιολάνων (η...Μίλαν είναι) με 1-0".
Αλλά και στην ξένη, κυρίως, ειδησεογραφία, οι "ελληνοποιήσεις" ονομάτων και τοπονυμιών είχαν πολύ πλάκα. Ετσι ο Ρενέ του Μονακό γινότανε πρίγκηψ Ρανιέρος, ο Βαλδουΐνος του Βελγίου, ο ...επονομαζόμενος Μπίλλυ Μπραντ αναφερόταν με το κανονικό του όνομα που δεν το θυμάμαι και μόνο ο Ανδρέας Παπανδρέου ακολουθούσε την αντίστροφη πορεία αποκαλούμενος ... Αντριου Παπάντριου, ως στερηθείς της ελληνικής ιθαγένειαςαπό την χούντα.
Στην "Εστία" κυρίως οφείλεται η εγκατάλειψη της εφημερίδας του Παγκανίνι, πριν ξανάλθει στην επικαιρότητα μαζί με την μουσική μου "ωρίμανση"...

Την συνθετική του ικανότητα "αφουγκράστηκε" ένας άλλος μεγάλος βιρτουόζος, του πιάνου αυτός, ο Ferenc ( Franz ) Liszt. Ο Λιστ έκανε πολλές μετεγγραφές έργων σε πιάνο από έργα των Μπετόβεν. και Μπερλιόζ καθώς και τις περίφημες "paraphrases" σε όπερες του Βέρντι όπως Ριγκολέττο, Σιμόνε Μποκανέρα, Τροβατόρε, Δον Κάρλος κ. α. Φυσικά δεν θα μπορούσε να αγνοήσει και να μην μεταφέρει στο πιάνο ένα "θείο" κομμάτι όπως η Καμπανέλλα του Παγκανίνι. Εδώ σε μια εκπληκτική απόδοση από την Valentina Lisitsa :

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011

Τσικνοπέμπτης ένεκεν...

συνηθίζονται τα σκωπτικά τραγούδια.

Eδώ παρουσιάζεται ένα...έπος η ηλιθικιάδα που " Προέκυψε από ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ των μπλόγκερς  gpoint και velona  στο www.logokipos.gr την 28/29-01-07" και "γράφτηκε σε μια μόνο νύχτα


Ηλικιάδα ή Ηλιθικιάδα ή Ιλι(κι)άδα

Ένα συνεργατικό άρθρο των
velona-and-gpoint@homerus.gr
(μη στείλει κανένας "πόντιος" e-mail εδώ, είναι εικονική η θυρίς!!!)


Δύο είναι οι συγγραφείς εις την Ιλικιάδα

ο ένας ειν' ο Ομηρος, γνωστός εις την Ελλάδα

διαφημιστής και άθλιος και διεστραμμένος γέρων

πίσω από ψευδώνυμα μας κάνει τον Βολταίρον

"και δεν κοιτά τα χάλια του, μόνο μας κοροϊδεύει"

ορίστε τον Σαββόπουλο τον έπιασα να κλέβει

αυτή η φράση ακούστηκε μέσα στού Αχαρνής

στο δίσκο του Σαββόπουλου- τ'αμφισβητεί κανείς ;


Ο άλλος ήταν η Σαπφώ, γνωστή κι' εξαιρετέα

πού ήλκε την καταγωγήν από τη Κερατέα

κι' όχι απ' της Λέσβου το νησί, ουτ' απ' τη Μιτυλήνη

αυτά σου τάλεγα εγώ στη ραψωδία εκείνη

αλλά εσύ δεν άκουγες, του κεφαλιού σου κάνεις

με λογοτέχνες κι' άχρηστους μη το καιρό σου χάνεις

τι θα σου βγει το όνομα κι' άντε να το μαζέψεις

τον Πήγασο καβάλησες και πως θα ξεπεζέψεις


αυτοί οι δυό, δυό πονηροί που ίσως ήταν ένας

είναι οι μόνοι συγγραφείς, τουτέστιν ο Κανένας

μιά δωδεκάδα γράμματα επάνω στο γιαλί

χορέψαν, τραγουδήσανε και μπήκαν στη γραμμή

να σχηματίσουν όμορφη, αξέχαστη εικόνα

νομίζω τα διαβάζουνε gpoint και velona

Πάμε μία Ιλιάδα ;
Πάμε μά Ιλι(θι)άδα ;
Πάμε μιά Ιλι(κι)άδα ;

Ραψωδία - Α(αχ, Βαλεντίνα, αχ βρε τσαχπίνα)

Ελένη είμαι ο Πρίαμος που 'διωξε την Εκάβη
αφού ο Πανδαμάτορας το πρόσωπό της σκάβει
ένα μανούλι τώρα πια, θέλω για σύντροφό μου
και έμαθα πως έμεινες χήρα από το γιό μου

Για πες μου τα προσόντα σου, εκτός την ομορφιά σου
και κατ' αρχάς αν θες να'ρθείς, να φέρεις τα προικιά σου

Αν πάντοτε τα ρούχα σου τα πλένεις με λουλάκι
εκύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι

Αν μαγειρεύεις ελαφρά, χόρτα και μακαρόνια
μαζί σου θε να μοιραστώ τα υπόλοιπα μου χρόνια

Αν ξεσκονίζεις τακτικά και πλένεις και τις σκάλες
για με, τότε οι ελπίδες σου είναι πολύ μεγάλες

Αν τέλος όταν βγαίνουμε εσύ θα τα πληρώνεις
γιά πάντα θά 'μαι πλάϊ σου, γιά να με... καμαρώνεις

Και όπως βλέπεις σου μιλώ με σκέψη και φροσύνη
το μόνο μου ελάττωμα η... μετριοφροσύνη


Ραψωδία - Β(ρεεεεειιιιι)

Ιλι(θι)άδα; Μ' αρέσει!!

Καλέ μου Πρίαμε, μαθές, εξόν της εμορφιάς μου
έχω μυριάδες άλλα καλά, χιλιάδες τα στραβά μου
μ' αυτά και να συμβιβαστείς ή να αποφασίσεις
τι απ' τη ζωή σου θέλεις ντε, εσύ να το ορίσεις

Μον' τα προικιά μου, εμπήκανε στο πλύσιμο στη στέρνα
και τζεντζερέδια μακριά, ηχήσαν σα λατέρνα
για ξεσκονόπανα ρωτάς χα! και τα 'χω φυλλακτό
να ξεσκονίζω έμαθα τη τέχνη... στον γαμπρό

απ' τα 'λαφριά και τα βαριά χωμένα μες την τσέπη
γιατί πώς θες εγώ μετά, να φτιάχνω αυτήν την χαίτη
χτενίζω την, στεγνώνω την, να ! τη στολίζω τώρα
για να 'μαι το καμάρι σου... πάω να πάρω φόρα

Ραψωδία - Γ (τόχει το γράμμα)

Κοίταξε να μου απαντάς σε ένα την ημέρα
και όχι να κάνεις τη χαζή, διά τη ταμπακιέρα.

Το αν θα πληρώνεις κύριο το θέμα είναι, σωστά ;
και ύστερα κοιτάζουμε προσόντα τυπικά

και τα προικιά που μπήκανε, μην τάπλυνες με ρολ ;
τότε σφαλιάρα σούπρεπε σε ήχο σι μπεμόλ!

Φόρα μου πήρες μπόλικη, δε παίρνεις κι ένα σπρέϋ ;
η μυρουδιά απ' τα πόδια μου τις κάλτσες μου τις καίει.

Το πόσο είσαι όμορφη, σα να το ξέρω κάπου
εζήλεψα, ο Πρίαμος, τη δόξα του πριάπου.

Για Εκάβη μην ανησυχείς την έχω κλειδωμενη
εις το ΚΑΠΗ των Αχαιών και κλαίει η καϋμένη

Ραψωδία - Τμήμα Γ2

Τα 'μαθες Πρίαμε καλέ, τα θλιβερά μαντάτα,
ο κύρης μου με άφησε μόνη σε ξένη στράτα
και πώς να ζήσω ύστερα την τέχνη δεν ενόγα
ως που ο θεός μου έστειλε φόρεμα μες τη μόδα.

Ετότες με συνάντησε ο γιος σου ο ωραίος
ο τρίσχαρος, αρρενωπός και πλούσιος βεβαίως
και ζούσαμε εμείς καλά κι άλλοι μέσα στην πείνα
εξέχασα τη μοίρα μου και τα περνούσα φίνα.

Μα πώς να μάθω πληρωμές, μόνο να αγοράζω
ευρά μέσα στην τσέπη μου, μ' έκαναν ν' αλλαλάζω
να φτιάχνω χαίτη έμορφη, ν' αφήνω μπουρμπουάρ
μέχρι που χήρα έμεινα σε άντρα... ορεβουάρ.

Δεν είν' η Εκάβη, Πρίαμε, αυτή που με παιδεύει
μον' ένα πράγμα μάθε το εμένα αγριεύει
μήπως μέσα στο σπίτι σου το πνεύμα είναι του γιού
και τιμωρία λάβουμε του γάμου μας αυτού

ραψωδία Δ (ξεφύγαμε τα δύσκολα)

Ωστε ο γιός μου είχε λεφτά κι εγώ τούδωσα προίκα
του πλήρωνα του κερατά το ΤΕΒΕ και το ΙΚΑ
μη μου μιλάς για το μικρό τον άχρηστο τον Πάρι
μα άκου γιά τον Εκτορα που ήταν παλληκάρι...

Μια μέρα που η Βρησηίς έπαιρνε το λουτρό της
ο Εκτορας την μπάνισε απ' το παραθυρό της
πανσέληνος του φάνηκε της Βρησηίς το στήθος
στον Αχιλλέα όρμησε με δόρυ και με ξίφος
Μα ο Αχιλλέας ήτανε στα χέρια δυνατός
και έτσι ο Εκτοράκος μου, μου γύρισε νεκρός.

Εγώ λοιπόν δια των υιών, την πείραν μου αποκτών
τας λουομένας δεν τολμώ να μπω εις πειρασμόν
Θα είμαι σύζυγος καλός που δεν κρυφοκοιτάζει
μόνο να φεύγεις μακριά όταν τις κάλτσες βγάζει
Να ξέρεις δε η μυρωδιά χειρών τε και ποδέων
ειναι αποκλειστικότητα μόνο των βασιλέων
έχουν μιά αντιπάθειαν να μπαίνουν στο λουτρόν
φοβούμενοι αιφνίδιον ανασχηματiσμόν
κοινώς φοβούνται μη τυχόν και χάσουν τη κορώνα
την ώρα που η χέρα τους πλένει την αφεδρώνα.

Γι' αυτό σου λέω, Ελένη μου, αν πλένεσαι συχνά
θα έρθει ο Μενέλαος και θα με κυνηγά!

Ραψωδία - τεύχος Ε'

Αχ, δεν τα ήξερα αυτά, τούβλο στην ιστορία
μα αγαπούσα πάντοτε την ανθρωπολογία
ο άτλας πού εβρίσκεται, η κνήμη η ωλένη
και τα λοιπά τα κόκαλα θαυμάζαν την Ελένη.

Η Βρισηίδα το λοιπόν ήταν τόσο ωραία
το στήθος της λιμπίστηκε φεγγάρι και μοιραία
ο Εκτοράκος μπάνιζε απ' το παράθυρό της,
φαίνονται όλα πιστευτά... πού είναι το λουτρό της;;

Μα ας τα αφήσουμε αυτά, ύλη μιας άλλης τάξης
κι αν τα βρούμε πιο μπροστά στο γκουγκλ εσύ να ψάξεις
εκείνο που με απασχολεί είναι η οσμή που έχεις
στα χέρια, πόδια... και αλλού;;; πιφφφ! πως ημπορείς κι αντέχεις;

Ξέρεις όσο πολέμαγε ο Πάρης, Θεός σχωρέσει
βότανα εμελέταγα κρυφά, μην με βαρέσει
δεν το 'θελε να οσμίζονται άλλοι το άρωμά μου
και προτιμούσε βρώμικη να 'μαι στην κάμαρά μου.

Ώσπου καθώς κοιμότανε μια νύχτα με φεγγάρι
κρυφά μ' απόσταγμα φυτού, τον άλειψα με χάρη
κι αυτός όταν εξύπνησε είπε το ιστορικό
"να γράψεις, πάντα πλένομαι, στο βιογραφικό!"

Ραψωδία Ζήτα (μου ότι θες...)

Μα δεν μπορεί να αγνοείς συ, της Ελένης τα λουτρά
στην Πελοπόννησο άμα μπεις, στρίβεις λιγάκι αριστερά


όσο για την οσμή που λες, είμαι συνηθισμένος
άσε που είμαι πάντοτε σχεδόν συναχωμένος
αλλά να μην ανησυχείς, τη λύση θα τη βρούμε
κάλτσες χοντρές, χειρόκτια και άλλο να μην αργούμε

της ραψωδιάς τα γράμματα τελειώνουν όπου νά 'ναι
κι αυτή την ιστορία μας, δεν ξέρω που την πάμε.
Εγώ είμαι ο Πρίαμος στο λέω νέτα σκέτα
δεν είμαι ο Ρωμαίος σου να παίζεις Ιουλιέττα.

Πρέπει ν' ακούς και τους θεούς, τη θεία Αφροδίτη
που με το γερο-Ηφαιστο, άνοιξε ένα σπίτι
τρία δωμάτια και χολλ, κουζίνα και πατάρι
και για καλό ποδαρικό, φώναξε και τον Αρη
Κι αυτού τα πόδια βρώμαγαν, μα για την Αφροδίτη
μυρίζαν ωραιότερα απ' του Αρη το ...σπουργίτι.

Ας είναι για τα σένανε, θυσία θα τη κάνω
την εβδομάδα μιά φορά ή θέλεις παραπάνω ;
τον ποταμό θα τον διαβώ στο άλογο επάνω
να πλύνω τα ποδάρια μου, τι άλλο θες να κάνω;

Μον' πάρε την απόφαση γιατί εχθές το βράδυ είδα
μιά άλλη νόστιμη μικρή, την λέγαν Χρυσηίδα

Ραψωδίες - Η και Θ (παίρνεις δύο, πληρώνεις μία)

Είχε κορμάκι όμορφο που όλοι το ποθούν
και οδαλίσκη ήτανε εις τον Αγά Μεμνούν.
Η Χρυσηϊς είναι καλή, μα έχω την υποψία
πως έλκει την καταγωγήν, πιό πέρα απ' τη Σκυθία
εκείθεν το πολίτευμα, ειν' διαφορετικόν
τον βασιλιά τον έχουνε, διά το ιππικόν
ή γιά κλωτσιές, αν προτιμάς εις την δημοτικήν
δημοκρατίαν έχουσιν και δη την λαϊκήν

αν είσαι δημοκρατικιά, της πλέμπας οπαδός
εγώ γιά το χατήρι σου θα είμαι χορηγός
αν είναι το κορμάκι σου να έχω θείο δώρο
τότε ποτέ εις τον λαόν δεν ξαναβάζω φόρο

μα και το κέντρο αν ποθείς, ποιό ειν' το πρόβλημά σου
όλους τους νόμους φιάξε συ και 'γω στην αγκαλιά σου

αν πάλι είσαι δεξιά και φιλοτομαρίστρια
όποιον τον φόρον δεν τελεί, τον βάζω στην ερπύστρια

μα μη ξεχνάς πως δι' εμού τι τίτλον θ' αποκτήσεις
εις την κυψέλην του λαού, αυτόν της βασιλίσσης
Ο βασιλεύς είναι πτωχός, δεν είναι ο μαικήνας
απλώς μες στην κυψέλη του, ο ένας, ο κηφήνας
πρέπει λοιπόν στον βασιλεύ να φέρεις μέλι, ρόδια
και όχι μονάχα θησαυρόν που έχεις μεσ' στα πόδια

αλλ' αν αλλιώς το εννοείς, τί να σου πω, μωρό μου
θέλεις να είμαι Όμηρος και νά 'σαι η Σαπφώ μου ;
μοιάζει μ' εξομολόγηση και δη ερωτική
μόνο που οι δυό ψωνίζουμε...γουρούνι στο σακκί

Μα είναι πράματα αυτά, δεν είναι Ιλιάδα
οι συγγραφείς μου φαίνεται πως έχουν γίνει...λιάδα

Ραψωδία - Ι (μπαστούνια)

Η Αφροδίτη ήρθε χθες, νύχτα μες στ' όνειρό μου
κι εγώ της άνοιξα καρδιά μα και το σπιτικό μου,
είχε παρκάρει τα άλογο απέξω στο μποστάνι,
με δυο αγγελικά φτερά και διάφανο φουστάνι...

"Λωλάθηκες καλέ κυρά, πάνε τα λογικά σου
τα πλούτη σε τρελάνανε ή η έρμη εμορφιά σου
εχάθηκαν οι άντρες νιοί και παλικάρια ανδρεία
που πας να μπλέξεις με αυτόν μέσα εις την χηρεία;

Τι θα κερδίσεις σου θαρρείς, την τσέπη του την σφίγγα
ή το κορμί του που βρωμά και θα τραβά την μύγα
και να σου πω και μυστικό , δεν ξέρει ο συγγραφεύς
μόνη ηρθε η Εκάβη στο ΚΑΠΗ, να φύγει απ΄τις οσμές

κι έχει το θράσος και ζητά την κόμη σου την φίνα
και το κορμί το ζηλευτό που περπατά σα χήνα
και σου μιλά, για ματα ειδές, και για τη Χρυσηίδα
- ο Τζόνυ Ντεπ είναι θαρρεί κουρσάρος σε νησίδα;

Εσέ, που σε λιμπίζονται άντρες χλωροί και νέοι
πρασινωποί, γαλαζωποί, κόκκινοι και ωραίοι,
μια γύρα βγες και άρμεξε όλα τα κόμματά τους
και ιστορία γράψε ντε, μέσα στην κάμαρά τους!!"

Εξύπνησα ανάστατη, κεφάλι πάει να σπάσει
χαζούλα ειμ’ η όμορφη, κουκούτσι το καφάσι.
Σου αποκρίνομαι, λοιπόν, εν πλήρει επιγνώσει
χίλιες φορές σε άλλονε τη σάρκα παραδώσει!

Ραψωδία - Κ (άπακούπα, καπαλούπα,καπακί
μεσ' το φτωχό μου το μυαλό τρυπώσαν ποντικοί)

Μου φαίνεται βραδάκι χθες τ' όρριξες στην κραιπάλη
και το Μενέλαο ξανά επιθυμούσες πάλι
Μα μάθε το γιά τα καλά, πως σ' έχει γιά τα μπάζα
και γηρανθείσα θεωρεί τη σαρκική σου μάζα
Με άλλην έμπλεξεν μικράν, που ήρθε εκ της Σκυθίας
βλέπεις το τεμπελόσκυλο ρέπει εις απιστίας
Γι' αυτό σου λέω σύνελθε, μη παίζεις ψηλομύτα
άσε τη βρώμα των ποδών, τ' άλλα προσόντα κοίτα
και αν αυτά αμφισβητείς, αν έχεις απορία
ρώτα για με και τους Θεούς, ρώτα κι όλη την Τροία.
Γιατί θαρρείς πως μάχονται, πως πολεμάνε χρόνια
όλοι οι Τρώες στη σειρά, για κείνα τα γαλλόνια
που μοναχά ο Πρίαμος τα έχει κρεμασμένα
στο στήθος του γιατί ακριβά τα έχει αγορασμένα
Ετούτα κερδηθήκανε σε όλα τα πεδία
του κρεββατιού και των μαχών, μα και στην ουτοπία

Μου φαίνεται στη σχέση μας πως μπήκε εις τη μέση
αυτή η κουφάλα η Αθηνά, γιατί δεν της αρέσει
ο Πρίαμος νάν' ευτυχής, μισεί εμέ τον άνδρα
και θέλει μόνο θηλυκό να έχω τη Κασσάνδρα
μα τούτη είναι κόρη μου, μεγάλη αμαρτία
η μεγαλύτερη μαθές, ειν' η αιμομιξία
Μα την κουφάλα Αθηνά σαν πιάσω απ'το χιτώνα
θα τηνε κάνω να ιδεί καρπούζια το χειμώνα

Ραψωδία - Λ (το γνωστό περιοδικό}

Καθώς σκεπτόμουνα αυτά με δέος και με πάθος
Έσπαγα το κεφάλι μου να δώ τι πήγε λάθος
Εγώ είμαι ο Πρίαμος ο βασιλεύς των Τρώων
Παιδί του Λαομέδοντα, όχι του Λαοκόων
Το μόνο που δεν έσφαξε αυτός ο Ηρακλής.
Εμένανε λυπήθηκε γιατ’ ήταν μερακλής
Ας τα ξεχάσω τώρα αυτά, ειν’ άλλη ιστορία
Τους νόμους τώρα θε να πώ που έχουμε στη Τροία
Αν οι Εβραίοι θεωρούν τελείως φυσικό
Του πεθαμένου τη γυνή δίνουν στον αδελφό
Εμείς στη Τροία έχουμε τον άλλονε θεσμόν
Που ο πατήρ κληρονομεί εκ των νεκρών υιών
της περιουσίας, των αγρών μα και των γυναικών
Δεν έπρεπε ο Αλέξανδρος την Ελενα να πάρει
Αλλά δεν είχε ντιπ μυαλό, γι'αυτό τον λέγαν Πάρι
Και τώρα που η νεαρά μας κάνει το κοριό
Θα έχουμε συμβούλιο κοινοβουλευτικό
Τη προσβολή στο πρόσωπο, σεπτό του βασιλέως
Θα πλύνομεν διά της ντροπής του γκέϊ Αχιλλέως


Ραψωδία - Μ(η, με λυπάσαι, διώξε με απόψε!! να γλυτώσω...)

Σε βλέπω πως εσκέφτεσαι, πως είσαι λυπημένος
δεν το 'θελα να στέκεσαι εδώ σα σαλεμένος
για αυτό λοιπόν ευγενικά να εξηγήσω πάλι
τα λόγια σου δε σέρνονται από σωστό κεφάλι...

Θαρρείς και δεν κατανοώ, γιατί δω με ζαλίζεις;
αν έχω σάρκα γέρικη γιατί μου σαλιαρίζεις;
εγώ το μέλι έχω παντού, άλλοι με λεν Μελένη
μα δε γυρνά να τους ιδεί, σνομπάρει η Ελένη!

Χα! η Αθηνά εμπήκε λες ανάμεσα στους στίχους
και δεν τηράς που έχουμε ολούθε χτίσει τοίχους
από τσιμέντο όχι βρε, μα γυάλινοι, ολόϊδιοι καθρέπτες
σαν με θωρείς να σε κοιτάς, ναρκίσσου μάτια φέτες.

Εγώ, για τα γαλόνια σου φράγκο δε δίνω ένα
πιότερο άντρα να μη δω παρά ξαπλώσω εσένα!
Θερμή παράκληση, θεοί, ακούστε τι σας λέω,
δείτε για λίγο τι τραβώ η χήρα μα δεν κλαίω.

Σύρτε τον σ' άλλο πόλεμο, στείλτε τον εις την Κίνα
να 'χει τις γκέϊσσες σωρούς, να πλένουν ποδαρίλα,
στη φυλακή εκλείστε τον σαν φοροδιαφυγέα
που ώρες αραδιάζει μας τα σέα και τα μέα!

Και στείλτε μου ένα άντρα νιο, πλούσιο πριγκιπάτο
για να περνώ τη νύχτα μου κρυφά κάθε Σαββάτο
και τις υπόλοιπες βραδιές εγώ θε να μονάζω
ή θα μαζεύω βότανα, φαρμάκια να μοιράζω!

Χμμ... τριγύρω, όλα αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν
κι αν πλύνεις τα χεράκια σου, τα πόδια αρρωσταίνουν
αλλά και πάλι στο 'πα ντε, το όνειρο μου εμίλει
κι άφησε τα αχνάρια του, εδώ πάνω στα χείλη.

Ραψωδία - Ν(ύχτα σε γνώρισα, τι περίμενα; )

Ελένη, άσε τα όνειρα και τη ζωή στοχάσου
αν αρνηθείς τη Τροία μου, από μπροστά μου χάσου
και πήγαινε στην Αίγυπτο να σφουγκαρίζεις σκάλες
όπως και αναφέρεται σε τραγωδίες άλλες
γιατί στην Ιλιάδα, εδώ, απ' την πολλή ντροπή
ο Ομηρος δεν τό’ γραψε, σε άφησε κενή
η φαντασία καθενός να δώσει ένα τέλος
ήταν τυφλός ο φουκαράς και τούρριξες το βέλος
μα αν είχε μάτια για να δεί τι κουκουβάγια είσαι
και σούκανε περιγραφή, ακόμα θα λυπήσαι

Εγώ στο είπα απ’ την αρχή σε ήθελα γιά προίκα
διότι στην ηλικία μου Ελένη ή κατσίκα
είναι το εν και το αυτό, καλό ειν’ το χαμομήλι
να στο σερβίρουν αχνιστό σαν έρχεται το δείλι

Και εις την Κίνα αν μεταβώ, στα μάτια με κοιτάν
Και αυθωρεί μου δίνουνε θρόνο και τίτλο Χαν
Ίσως γιατί η κεφάλα μου σε ένα ψάρι μοιάζει
Που ότι δόλωμα πετούν, ορμάει και τ’ αρπάζει
Χάννο το λεν στη ξενητειά, χάνω και απ’ την Ελλάδα
Δεν έχουμ’ άλλα τρόφιμα και τρώμε φασουλάδα
Γιατί με τα τσαλίμια σου παράτησα τη μάχη
Κι ο Οδυσσεύς μας κύκλωσε, που κακοχρόνο να 'χει

Ραψωδία Ξ(ου, κάλιο η εξορία!!!)

Αυτή, καλέ μου Πρίαμε, δεν είναι η Ιλιάδα,
Ιλικιάδα είπαμε κι ας μοιάζει Ιλιθιάδα,
οπότε για την τύφλα αυτή ξέχνα αναφορές
κι άκου εν τέλει ποιες μέλουνε εσένα συμφορές...

Θα πάω εις την Αίγυπτο του Φαραώ γυναίκα
μ' ένα ιπτάμενο πουλί και θα με λεν' Ρεβέκα,
θα προσκυνά τα κάλη μου θα μ' έχει πλουμιστή
σ' όλο τον κόσμο θα γενώ εγώ μια ξακουστή.

Μα, ω! εσύ, με το μυαλό που λείπει απ' το κεφάλι
θα σαλιαρίζεις τις μικρές τις Χρυσηίδες πάλι
και θα πληρώνεις να χαρείς τα έμορφα κορμιά τους
θα ξεσηκώνεις πόλεμο γι' αδέσποτα φιλιά τους!

Ώσπου γέρος κι ανίκανος θα έρθει ο καιρός σου
να ζητιανεύεις για φαί από υπήκοός σου.
Κάποιος θε να σε λυπηθεί θα σε φωνάξει "χίπη,
έλα, σε θέλω για δουλειά μου κάνεις για το σπίτι!"

Θα γίνεις απωθητικός δια βρωμοποδαρίας
διότι θα έλκεις τ' έντομα στα στήθη της κυρίας
κι αυτή σιμά θα τραγουδά και θα κεντά με χάρη
θα είναι όμορφη πολύ, σύ θα 'σαι ένα κουφάρι!

Ποιος είναι πες μου ο τυφλός απ' όλους σας τους άντρες
αυτός π’ όμορφη άφησε και τράβηξε στις μάντρες
Εξόρισέ με το λοιπόν, να βρω την ησυχία
και να χαρώ τα πάθη σου, χωρίς τη δυσοσμία!

Ραψωδία - Ο (των εβδομήντα ή του Φαλακρού Όρους)

Πλακώσαν οι μεταφραστές των ιερών κειμένων
Την τάξιν να επιβάλλουσιν την των διαλεγομένων
Μα είναι γλώσσα βρε αυτή: ασυνταξίες, λάθη
Δεν ξέρετε γραμματική κοιτάτε μόνο πάθη
Χεστήκαμε η σχέση σας θα κόψει ή θα δέσει
Μα πάντα πρέπει ο λόγος σας σε όλους να αρέσει

Ραψωδία - Π (άντε να πάμε γιά πιπί)

Άστην να λέει τη μικρή, γι’ όλα πάλι φταίει
Αυτή η κουφάλα η Αθηνά που ακόμα παραπαίει
Από τον ανεκπλήρωτο έρωτα του Πριάμου.
τον Οδυσσέα βόηθησε με κόλπα, εδώ μπροστά μου
απ΄τη ντροπή δεν δύναμαι, μονάχος να σας είπω
τι έκανε, να φανταστεί αυτός, τον Δούρειο Ιππο.
Κόλπα απ’ την Ανατολή και κόλπα απ’ τη Δύση
Ο Λαοκόων προσπαθεί τον Πρίαμο να πείσει
Το άλογο να βάλουνε νύχτα μέσα στη πόλη
Κι απ' του Οδυσσέα το σπαθί νεκροί βρεθήκαν όλοι
Αν τώρα πια σας έμεινε καμμία απορία
διαβάστε το από την αρχή να μάθετ’ ιστορία
όποιος όμως το κείμενο πολύ καλά κατέχει
διαβάζει τα υπόλοιπα εφ’ όσον το αντέχει
είναι δε τα υπόλοιπα αιτία κι αφορμή
που η ιστορία τούτη δα, έφτασε στο χαρτί

Γιατί το τέλος είν' η αρχή του παντός...

Ραψωδία - Ρ (εις το όγος αγαγάτ τγέχουν γάγαγα νεγά)

Μα ξέχασες βρε ποιητή, τι δίνει υπέρ-αξία
Μονάχα η δυο λέξεων, η μόνη συνουσία

θα πιάνεται η πλάτη σου, θα γέρνει το κεφάλι
η γλώσσα θα μπερδεύεται σ' αυτό που φέρνει ζάλη.

Για αυτό σε λέω, πάραυτα, αν ψάχνεις κάτι άλλο
μπροστά σου θα εμφανιστεί το πνεύμα το μεγάλο

το ρίφι του για σε μωρέ θα σφάξει το καλό του
για να χορτάσεις, να σκεφτείς σε μέθη το όνειρό του

και να το γράψεις, ύστερα, σεμνά να το προσφέρεις
χμμ... έχεις κάτι καλύτερο σ' αυτά να αντιπροφέρεις;

Ραψωδία - Σ σσσσσούτ

Δεν τρώω ούτε το αρνί μα ούτε το κατσίκι
ο ιατρός μου τάκοψε και τόχω αλκολίκι

όταν μου τα προσφέρουνε μου τρέχουνε τα σάλια
κι απ' την πολλή την πεθυμιά οι στίχοι βγαίνουν χάλια

Μα έλα που τη πίεση αμέσως ανεβάζουν
κι από τα βάθη της ψυχής απωθημένα βγάζουν

Άστα λοιπόν καλύτερα, να πάνε στο καλό τους
όσοι στα ...ήντα έφθασαν, ακούνε το γιατρό τους

Ραψωδία - Τ (Τ3,Τ4, TSH, φως,νερό, τηλέφωνο)

Θερμή παράκληση, αν θες, φέρε και το γιατρό
και παρωνύμιο ξωτικό έχει ξεμείνει στο νερό

οι εποχές μυστήριες κι αλλάξαν διαθέσεις
αχ, του χειμώνα καύσωνας άλλες έχει προθέσεις

και στα κρεβάτια έριξε τα ζωντανά του κήπου.
Ναι, είμαι ένα από αυτά. Μα σαν δε θέλει ρίξτου

δυο στίχους βόλια, ηρωικά επάνω του να ορμήξεις
και εις την οχθη ύστερα να κοιμηθεί ν' αφήσεις

γιατί μια τσάντα κρύβει μας βότανα και μαντζούνια
κι, αχ, δεν μπορώ να καρτερώ της έμπνευσης καλούδια!

Ραψωδία - Υ (ψιλόν, πολύ ψηλόν)

σόρρυ
(αν θες βρες άλλο αγόρι)
μα έπρεπε να μαγειρέψω
πριν στο διαδίκτυο επιστρέψω
τώρα όμως που τελείωσα, απάντηση σου δίνω
τίποτα αναπάντητο, εγώ δεν το αφήνω

Η ιατρός μου δεν μπορεί, είναι στο σεσσουάρ,
πως νάρθω πάλι μοναχός, χωρίς αξεσσουάρ ;
θα με παρεξηγήσουνε, αφού δεν τρωγωπίνω
πως ήρθα γι' άλλονε σκοπό, εντύπωση θα δίνω.

Είν' ο καιρός μελαχροινός, όλα τα βλέπω γκρίζα
και μου θυμίζουν πίνακα που βγήκε απ' τη κορνίζα

Βελόνα μου είσαι λεπτή, το ράψιμό σου νάχα
το ιδικό μου άγαρμπο, σαν από σακκοράφα
Σαν μόδιστρος, το έκλεισα, νύχτα το μαγαζί μου
και το κεφάλαιο έχασα και τη μισή ζωή μου

Και τα βοτάνια ξέχνα τα δεν πιάνουνε σε μένα
ξέρεις ματζούνι που χλωρά, να κάνει τα καμμένα;
Και πριν με κλείσουν φυλακή τα χρέη και οι τόκοι
δουλεύω με τους "ορνιθες" (*) που τρώνε καλαμπόκι

Ραψωδία - Φ(ούμαρα)

χαχα! Θαρρείς κι εγώ ποτέ, κάστανα θα χαρίσω
χωρίς απάντηση εσέ και άλλους θα αφήσω;
Μα αν κατάλαβα ορθώς, μήπως αυτό το σεσουάρ
η ιατρός της συμφοράς το έχει για αξεσουάρ;

Πώς την αντέχεις πές μου το, να σε αναστατώνει
ολημερίς τα αυτάκια σου με θόρυβο κανόνι;
Τέσπα, ουδόλως με αφορά και σόρρυ για τα λόγια
και τα μαντζούνια το 'ξερα δεν κάνουν για τα αγόρια.

Είπα μήπως και 'γω εισπράξω απ' το διαδίκτυο
μα πήρα απόφαση τρανή και θα το βρω το δίκιο!
Θα πάω εις την ξενιτιά για σπούδαση φαρμάκια
να επιστρέψω ύστερα μανούλα στα ορνιθάκια

Και στο τεράστιο στάδιο, που ακόμη δεν εκτίσθη
εκεί θα τρώγω "όρνιθες" και θ' απολαύσω φύση!
Όμως για τώρα, χαιρετώ και πάω να ξαπλώσω
γιατί πολύ κουράστηκα και πρέπει χαλαρώσω.

Ραψωδία - Χ(ιχιχί)

Γιά σεσσουάρ όταν μιλώ, το λεν και στεγνωτήριο
τό άλλο κούκλα μου εννοώ, αυτό στο κομμωτήριο
ξέρεις που μπαίνουν σαν γριές και ξαναβγαίνουν νέες
όσες εδώ στη γειτονιά, περνιόνται για ωραίες
Η ιατρός ειναι ιατρός, δεν είναι συντροφός μου
(το είδος μου τελείωσε και έχω βρει το φως μου)
Απλά σαν βγαίνω απ' το ΚΑΠΗ φοβάμαι μοναχός μου
μην τίποτα κακό συμβεί και είναι ο άγγελος μου.
"Να μην καπνίζεις, να μην τρώς σουβλάκια και παχαίνεις
ούτε να πίνεις αλκοόλ, τα πόδια σου να πλένεις"
και άλλες τόσες συμβουλές μου δίνει με σοφία
που η ζωή κατάντησε μιά σκέτη ...ουτοπία
Μα τι να κάνω ο φτωχός που όποτε βγαίνω μόνος
απ' την κραιπάλη σπίτι μου, με φέρνει ο αστυνόμος

Ραψωδία - Ψ(ιψιψιψψψψι - φύγε βρε παλιόγατα, δεν είναι γιά σένα)

Ω
! δεν την ακούς την ιατρό, το νοιώθω, το μυρίζω
με το να πόδι έτοιμος για λάκτισμα απ' το γκρίζο
το χρώμα που 'χουν τα όνειρα ή τ' άλλο του χειμώνα,
εσύ παιδί μου είσ' έτοιμος, να βάψεις Παρθενώνα!

Τις συμβουλές δεν τις τηρείς, τις ράβεις εις τα μέτρα
κάθε φορά που βολικά σου φαίνονται, χαιρέτα
μου τον πλάτανο, σουβλάκια τρως σε χρόνο
και η καλή μας η γιατρός, στου σεσσουάρ τον πόνο...

Ωιμέ! Θα βρέξει καταρρακτωδώς απόψε τρεις άγγελους
ήρθε η κρίση σήμερα, αρκούντως προ του τέλους
είναι καινούρια αυτή μαθές για αυτό δεν τη γνωρίζεις
μείς οι παλιοί την ξέρουμε και να μας συνερίζεις!

Μιλάει για αυτήν και η μάγισσα, το λέει στο κιτάπι
πιο κάτω διάβασε να δεις, τι μέλει μας να πάθει
μια κιβωτός θα σώζει μας μακριά απ' τις κραιπάλες ;;
...μόν' για τους τόκους σκέφτομαι να φτιάξουμε κρεμάλες

Ραψωδία - Ω (εμένα μου λες !!)

Αλοίμονο στους έχοντες του Χουσεϊν την τύχη
και ο Σαντάμ δοκίμασε, χωρίς να το πετύχει
Ισως στις νέες σου σπουδές τριγύρω των φαρμάκων
ανακαλύψεις νέον τι και πέστο έκων-άκων
που λύση εις το πρόβλημα των χρεοφειλετών
δίνει αμέσως, στη στιγμή και άνευ των σκοινιών

προτείνω άμα θες και συ, αυτήν τη μαντινάδα
να τηνε συνεχίσουμε εις την ηλικιάδα



Και φτού απ’ την αρχή.... 


(*) εκείνη την εποχή ο gpoint έφιαχνε μια έμμετρη μετάφραση στους "Ορνιθες" του Αριστοφάνη




Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Η δεύτερη ευκαρία

Ευτυχώς ή δυστυχώς οι σημαντικές αλλαγές γίνονται πάντοτε από τους ισχυρούς και όχι τους αδύνατους με μοναδική εξαίρεση ίσως τον λαό της φτωχής Ινδίας του Γκάντι, αν και εδώ ο Γκάντι ήταν από τα ισχυρότερα μυαλά που περπάτησαν στην γη.
Η μοίρα το έχει στην Ελλάδα κάθε καινούργιο στην ποδοσφαιρική Ελλάδα να γίνεται από τον Παναθηναϊκό.

 Στις φωτό άλλες ... πρωτοπορίες !!

Πρώτος έβαλε χορτάρι στο γήπεδό του και πρώτος έβαλε προβολείς  την δεκαετία του 50, πρώτος έφερε τον Αγγλο γυμναστή Χάρυ Γκέϊμ να βελτιώσει τις αθλητικές επιδόσεις των ποδοσφαιριστών και αργότερα με τον Στέφαν Μπόμπεκ το 4-4-2 να ξεφύγουμε επιτέλους από το σύστημα WM, πρωτοποριακά για την εποχή πράγματα, μέχρι αήττητος πρωτάθλημα πήρε, την δεκαετία του 60 αυτά.
Την δεκαετία του 70, έπαιξε το χαρτί της χούντας με τον Κίτσιο (μαζί και ο Αρης, το σύνθημα πάντως ήταν αρειανό " Αρη, γ@μήσου, εσύ κι' οι στρατηγοί σου", για τον στρατηγό Γκράτσιο ), αλλά ήταν η πρώτη ελληνική ομάδα που έκανε αίσθηση στην Ευρώπη. Στην δεκαετία του 80 ήταν η μόνη (άρα και η...πρώτη) που διατήρησε (και διατηρεί) το χουντικό κατάλοιπο Κίτσιο σε επίτιμες θέσεις.

 Στις φωτό άλλες ... πρωτοπορίες !!

Την δεκαετία του 90 και την πρώτη της δεύτερης χιλιετίας ο Παναθηναϊκός δεν έκανε καινούργια βήματα εγκλωβισμένος ίσως από τα καθεστώτα, Μπάγιεβιτς αρχικά και Κόκαλη εν συνεχεία. Αυτοί την δουλειά τους κάνανε βέβαια αλλά το ελληνικό ποδόσφαιρο λίμνασε και εγκλωβίστηκε στην σκοπιμότητα και τα λεφτά του τσάμπιονςλιγκ. Οταν αυτά περιορίσθηκαν ή καλύτερα πήγαιναν μόνο σε έναν εκπρόσωπο γιατί υποχωρήσαμε σε θέσεις στον πίνακα, βγήκαν τα μεγάλα μαχαίρια  και φτάσαμε στα γνωστά μέχρι την πολυμετοχικότητα του Παναθηναϊκού που ανέτρεψε την "χούντα" του Κόκαλη. Ο ίδιος ο Κόκαλης έψαχνε τρόπο να φύγει και ο Παναθηναϊκός μέσω Πατέρα αντί να αποκαταστήσει τάξη και δικαιοσύνη στα διοικητικά και διαιτητικά του ποδοσφαίρου προσπάθησε να φτιάξει δική του "παράγκα". Πέτυχε βέβαια, πρόσκαιρα να πάρει το νταμπλ αλλά έχασε την μεγάλη ευκαιρία να ξεκαθαρίσει την βρωμιά. Και αυτή την βρωμιά ξαναβρήκε φέτος μπροστά του ο Παναθηναϊκός, μαζί φυσικά με τις άλλες ομάδες, προφανώς μόλις ο Πατέρας έφυγε τα λαμόγια δεν είχαν με ποιόν να "συνενοηθούνε" και γυρίσανε στην δοκιμασμένη ερυθρόλευκη συνταγή. Μέχρι και ο Μητρόπουλος γύρισε στον πάγκο του Ολυμπιακού να προσφέρει τις "υπηρεσίες" του.
Το πρώτο χοντρό λάθος του Ολυμπιακού ήταν στο ματς του κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ. Το κέρμα στον επόπτη και το ξύλο στην φυσούνα δεν αφήνανε πολλές αμφιβολίες για το τι θα γινοτανε αν η υπόθεση έφτανε στα δικαστήρια. Βέβαια ο ΠΑΟΚ είναι αδύνατος οικονομικά και παρασκηνιακά οπότε "βολεύτηκε" με καλές συνθήκες για την διεξαγωγή του δεύτερου παιχνιδιού που θα του εξασφάλιζαν την πρόκριση και ο Ολυμπιακός γλύτωσε με πρόστιμο-χάδι.
Κάπου εδώ όμως την πάτησε αφού ξανάκανε τα ίδια συν τις "δηλώσεις" των Μαρινάκη-Μητρόπουλου και την είσοδο των οπαδών του στον αγωνιστικό χώρο. Ο Μαρινάκης όταν συνήλθε ελαφρά ή όταν τον πληροφορήσανε ζήτησε εσπευσμένα συγγνώμη από τον Παναθηναϊκό αλλά δεν την πήρε. Οταν συνέλθει εντελώς πιθανόν να ζητήσει ( όπως πρέπει ) συγγνώμη από όλη την Ελλάδα, αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Η ουσία είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχει την δύναμη (ελπίζω και την θέληση) να στείλει τον φάκελλο στην Ουέφα και να αλλάξει τα δεδομένα στην ποδοσφαιρική Ελλάδα, να διαλυθούν οι παράγκες και τα κυκλώματα σε χρόνο μηδέν. Οι τιμωρίες σε τέτοια θέματα είναι βαριές, θυμηθείτε τον αποκλεισμό του ΠΑΟΚ από την Ευρώπη. Εδώ  ο μηδενισμός, ο υποβιβασμός και ο αποκλεισμός από τα ευρωπαϊκά γήπεδα είναι πολύ πιθανοί. Θα χρειασθεί βέβαια και την στήριξη των άλλων ομάδων στις οποίες θα πρέπει να δεσμευθεί για πραγματική και όχι αλα Πατέρα δικαιοσύνη .Το ερώτημα είναι αν θα το κάνει ξέροντας ότι μετά δεν θα μπορεί να φτιάξει τα δικά του κόλπα, όπως δοκίμασε πέρισυ και δεν του βγήκε.
Είναι η δεύτερη και μεγάλη ευκαιρία που έχει για να καθαρίσει το ποδοσφαιρικό τοπίο. Το ερώτημα είναι αν θα το προχωρήσει ή θα μείνει μόνο ο σχεδιασμός και μια ακόμα χαμένη μεγάλη ευκαιρία