Στο καβούκι μου

Τα κείμενα της καθημερινότητας θα δημοσιεύονται στο εξής στον Βερνάρδο τον ερημίτη, στην διεύθυνση : http://gerimitiis.blogspot.gr/

Ποιήματα θα βρείτε στην ποιηματοποίηση

ενώ

Πεζά και διηγήματα στην διηγηματοποίηση

...

Τι δεν είναι και τι είναι το gpoint'sbreeze

Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς πλην των άλλων του δημιουργού της.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.



Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

Τ’ αρχαία αγάλματα



Τ’ αρχαία αγάλματα




Γυναίκα που σου θλίβεται η ήβη

τ’ αγάλματα να μην τα αποπαίρνεις

σαν ξεγλιστρούν τη νύχτα απ’ τα μουσεία

ένα χορό στον δημιουργό τους ν’ αποδώσουν


Στη μνήμη τους μια θριαμβευτική κραυγή,

μια αστραπή υπάρχει και μια κορύφωση του πόθου.

Κόρη γυμνή κρατούσανε με χέρια στιβαρά,

την ώρα που σε θραύσματα η καταδίκη ήρθε


Και μη θαρρείς ο έρωτας την τέχνη πως την ξέρει

μάθε το κάθε άγαλμα ο πόνος το σμιλεύει

απ’ τα συντρίμμια κατά λάθος εραστών

που δεν περπάτησαν μαζί στο ίδιο μονοπάτι


Τέχνη κι’ ανείπωτη χαρά μπορούν να μοιραστούνε

με τον που τα συγκόλλησε, κομμάτια γύρω σκόρπια

Αρχαιολόγος ή ψαράς που του τυχαν στα δίχτυα

η και αγρότης σκάβοντας τη γη για να καρπίσει


Των κομματιών η ένωση σωμάτων είναι πόθος

κι’ ο χωρισμός τους άνομο, σκληρού ανθρώπου έργο

Σαν τα κοιτάς τ’ αγάλματα και κείνα σε κοιτάνε

τις μνήμες τους σκαλίζουνε τη λύτρωση να βρούνε


Μην τα περνάς γι’ ασάλευτα, τ’ αγάλματα δεν είναι,

στα φώτα μόνο της ημέρας ηρεμούν

σαν έρθει σούρουπο τα μέλη τους λυγίζουν,

γλιστρούν στου φεγγαρόφωτου τις σκιές.


Δεν υπάρχουν σχόλια: