Στο καβούκι μου

Τα κείμενα της καθημερινότητας θα δημοσιεύονται στο εξής στον Βερνάρδο τον ερημίτη, στην διεύθυνση : http://gerimitiis.blogspot.gr/

Ποιήματα θα βρείτε στην ποιηματοποίηση

ενώ

Πεζά και διηγήματα στην διηγηματοποίηση

...

Τι δεν είναι και τι είναι το gpoint'sbreeze

Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς πλην των άλλων του δημιουργού της.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.



Πέμπτη, 3 Ιουνίου 2010

Ελλάδα...


Ο καθένας δικαιούται να έχει την άποψή του για την χώρα μας. Αλλος θέλει να βλέπει τον Παρθενώνα και άλλος τις χωματερές. Αλλος μπορεί να θεωρεί ότι η χώρα μας αντιπροσωπεύεται από πολιτικούς και "επώνυμους" και άλλος από απλούς ανθρώπους της υπαίθρου. Αλλος βλέπει την ομορφιά στον καλλιεργούμενο ιβίσκο  και άλλος στην ταπεινή μολόχα σε ανοικτό  ροζ απόχρωση...


ή...και σε πιο σκούρο...


Κάποιος, πιο "ψαγμένος" ίσως, βρίσκει την ίδια εικόνα και στην μπάμια, στο κίτρινο βεβαίως.


Τελικά μόνο το χρώμα αλλάζει, το σχήμα ίδιο, δεδομένο και μάλλον το βασικό στοιχείο της ομορφιάς που εκπέμπουν οι στήμονες κι' ο ύπερος.

Αυτά βέβαια τα φροντίζει η Φύση, άλλα τα φροντίζει ο άνθρωπος.
Μπορεί να βάφει ή να διακοσμεί με εντοιχισμένα πλακάκια την μάντρα του αλλά μπορεί και να σκεπάζει πιο όμορφα τις ατέλειές της


Καμμιά φορά, πίσω από την ταπεινή μάντρα κρύβεται ο μεγαλύτερος φυτικός θησαυρός, το άνθος της μανιόλας, το μεγαλύτερο, ωραιότερο και πιο ευωδιαστό λουλούδι που παράγει ένα δένδρο.


Ασπρο μεγάλο κ' όμορφο σαν άνθος του θανάτου...
Πλανάται ο θάνατος, ο οικονομικός πάνω απ ΄την χώρα, μικροί, μικρόψυχοι άνθρωποι να μας κυβερνούν σαν πεθαμένοι κσι φόβος προερχόμενος από την έλλειψη πνευματικών ηγετών. Ομως...
Ολα αυτά μας ανήκουν και δεν μπορεί κανένα δουνουτου να μας τα πάρει, ανήκουν στους ζωντανούς κι΄ όχι στους πεθαμένους, ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί τους προσφέρουνε λουλούδια και στεφάνια.
Η ομορφιά όπως την βλέπουμε και την ακούμε, όπως την μυριζόμαστε και την γευόμαστε, η ομορφιά όπως την χαϊδεύουμε τρυφερά είναι αρμονία των αισθήσεων, οι νεκροί παίρνουν μαζί τους μόνο την έκτη, δηλαδή την αίσθηση ότι έχουν αισθήσεις, ενώ δεν τις έχουν.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

αυτή τη φορά δεν έχω απορίες συνάδελφε..
μόνο να προσθέσω η Ελλάδα μου λείπει..

gpointofview είπε...

Δυστυχώς η έλλειψη πολιτικών με όραμα οδήγησε σε πολιτικούς με "όρεξη" μόνο ξεκοκκαλίσματος των πάσης φύσεως πόρων.
Γέμισαν πληγές τα πολυσύχναστα μέρη.
Μόνο σε μικρές γωνιές βρίσκεις πια λίγο Ελλάδα.